«Ψυχρός πόλεμος» Ευρώπης και ΗΠΑ
Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ θα επιβεβαιώσει τη ρήξη μέσα στη Συμμαχία
Στην Άγκυρα θα χτυπάει σε λίγες ημέρες, η «καρδιά» του ΝΑΤΟ. Εκεί θα επιβεβαιωθεί ότι οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να συνεχίσουν τη σταδιακή αποσύνδεσή τους από την ευρωπαϊκή ασφάλεια, γι’ αυτό και η Ε.Ε. θα πρέπει να επιταχύνει τον σχεδιασμό της άμυνάς της, βασιζόμενη περισσότερο στις δικές της δυνάμεις.
Αν η πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ κλόνισε τις διατλαντικές σχέσεις η επιστροφή του στον Λευκό Οίκο απέδειξε ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
Η συμπάθειά του προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν, οι δηλώσεις του περί προσάρτησης της Γροιλανδίας, η επιβολή αυθαίρετων δασμών στην Ε.Ε.Η πολιτική στήριξη του στα ευρωπαϊκά κόμματα της Άκρας Δεξιάς, και πιο πρόσφατα οι απειλές του για κυρώσεις στους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, επειδή δεν στήριξαν τον πόλεμο στο Ιράν, επιβεβαιώνουν ότι ακόμη και αν η Ευρώπη δεν έχει χάσει τις ΗΠΑ από δίπλα της, δεν μπορεί πια να στηρίζεται στις πλάτες τους.
Αυτό πρόκειται να γίνει εντελώς ξεκάθαρο, σύμφωνα με τους διεθνείς αναλυτές, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7 και 8 Ιουλίου, στην Άγκυρα, όπου ο Τραμπ θα συναντηθεί με έναν ακόμα φίλο του, τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η ιδιαίτερα κρίσιμη σύνοδος, όπως χαρακτηρίζεται, επειδή διεξάγεται σε μια περίοδο πρωτοφανών προκλήσεων για την ευρωατλαντική αρχιτεκτονική ασφαλείας, εξαιτίας της συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης της Ρωσίας με τη Δύση, που υπερβαίνει κατά πολύ τον πόλεμο στην Ουκρανία, της εντεινόμενης στρατηγικής αντιπαλότητας με την Κίνα και της αστάθειας στη Μέση Ανατολή, βρίσκει τη Συμμαχία διχασμένη ως προς τις προτεραιότητές της και αβέβαιη για τη μελλοντική στρατηγική της πορεία.
Όπως έγραφε αυτή την εβδομάδα το Reuters, στο μόνο που συμφωνούν οι ΗΠΑ και οι ευρωπαϊκές χώρες είναι στη σιωπή που τηρούν εδώ και καιρό απέναντι στα ζητήματα δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, έχοντας αποφασίσει ότι ο στρατηγικός ρόλος της γειτονικής χώρας στην ευρωπαϊκή άμυνα υπερισχύει, για την ώρα, των οποιωνδήποτε άλλων ανησυχιών.
Όσον αφορά συγκεκριμένα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε., που έχουν τρέξει το τελευταίο χρονικό διάστημα για να επιτύχουν τον στόχο της διάθεσης του 2% του ΑΕΠ τους για αμυντικές δαπάνες, αλλά και για να δρομολογήσουν τον νέο στόχο του 3,5% έως το 2035, που συνοδεύεται από ένα επιπλέον 1,5% για επενδύσεις σε υποδομές που συνδέονται με την άμυνα, παραμένουν θορυβημένα από τα σχέδια του Πενταγώνου για αναδιάταξη και μείωση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων που διατίθενται στο ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα ευρωπαϊκών και αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, η Ουάσινγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο μείωσης κατά ένα τρίτο των μαχητικών αεροσκαφών F-16 και F-15 που έχουν διατεθεί στο ΝΑΤΟ, περιορισμού κατά το ήμισυ των στρατηγικών βομβαρδιστικών, μείωσης των αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού, καθώς και απόσυρσης ενός υποβρυχίου εκτόξευσης πυραύλων και ενός αεροπλανοφόρου από τις δυνάμεις που προορίζονται να ενισχύσουν τη Συμμαχία σε περίπτωση κρίσης.
Παράλληλα, η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη ανακοινώσει την αποχώρηση περίπου 5.000 Αμερικανών στρατιωτών από τη Γερμανία μέσα στους επόμενους έξι έως δώδεκα μήνες, καθώς και την ακύρωση της προγραμματισμένης ανάπτυξης μονάδας πυραυλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προσδοκούσαν ότι η μεταφορά μεγαλύτερου μέρους της ευθύνης για την ευρωπαϊκή άμυνα θα πραγματοποιούνταν μέσα από μια συμφωνημένη και σταδιακή διαδικασία, την οποία ο υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Έλμπριτζ Κόλμπι, είχε περιγράψει ως «ΝΑΤΟ 3.0», δηλαδή έναν οδικό χάρτη οργανωμένης μετάβασης.
Ωστόσο, μετά τις πρόσφατες αμερικανικές αποφάσεις εντείνεται η ανησυχία ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να αποχωρήσουν μονομερώς από σημαντικές στρατιωτικές δεσμεύσεις στην Ευρώπη, πριν οι ευρωπαϊκές χώρες αποκτήσουν τις απαραίτητες επιχειρησιακές δυνατότητες, με αποτέλεσμα την πιθανότητα δημιουργίας σοβαρών κενών ασφαλείας σε κρίσιμους τομείς.
Το ευνοϊκό σενάριο για τους Ευρωπαίους ηγέτες είναι να διατηρήσουν το θετικό κλίμα στις σχέσεις τους με τον Τραμπ, όπως συνέβη και κατά τη Σύνοδο της G7 στη Γαλλία, προκειμένου να αποτρέψουν νέες αιφνιδιαστικές αποχωρήσεις ή αναδιατάξεις των αμερικανικών δυνάμεων.
Το δύσκολο σενάριο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, είναι οι διαφωνίες μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ να εκδηλωθούν ανοιχτά κατά τη διάρκεια της Συνόδου, επιταχύνοντας τη σταδιακή στρατιωτική απεμπλοκή της Ουάσινγκτον από την ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματά της, οι Ευρωπαίοι δύσκολα θα εξασφαλίσουν μια οργανωμένη μετάβαση προς ένα «ΝΑΤΟ 3.0»,ακόμη και αν οι χώρες τους καταλήξουν σε κοινό οδικό χάρτη και χρονοδιάγραμμα, γεγονός που προϋποθέτει εσωτερική πολιτική συναίνεση, γι’ αυτό και η Ε.Ε. πρέπει να επιταχύνει τον σχεδιασμό της άμυνάς της, βασιζόμενη ολοένα και λιγότερο στις ΗΠΑ.
*Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
