Δεν είναι βέβαιο πως «οι καιροί» είναι πάντοτε όσο δύσκολοι δείχνουν, είναι ξεκάθαρο, ωστόσο, πως στην εξωτερική πολιτική μας απαιτούνται, μετά από πολλά χρόνια, εξαιρετικά προσεκτικοί χειρισμοί. Η ελληνική πλευρά ευτυχώς ανήκει σε αυτή την κατηγορία, του «προσεκτικού» όχι επειδή αυτό θεωρητικά πρέπει να είναι αυτονόητο, αλλά γιατί είναι επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Εκείνοι που μπορούν να «διαβάσουν», πάντως, τις συμπεριφορές σε διπλωματικό επίπεδο λένε ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν υπάρχει περίπτωση να προσπελάσει τις «κόκκινες» γραμμές. Κανείς δεν γίνεται ασφαλώς να υποστηρίξει πως τέτοιες ψύχραιμες αναλύσεις μάς επιτρέπουν να κοιμόμαστε ήσυχοι σε σχέση με τις επιδιώξεις της Τουρκίας, όμως εκείνο που έχει πιο μεγάλη σημασία είναι η στάση της Αμερικής.

Οι δηλώσεις του προέδρου Τραμπ μετά την επίσκεψη του Ερντογάν στις ΗΠΑ, μόνο απαισιοδοξία μπορούν να προκαλέσουν για τις σχέσεις Ελλάδας – Αμερικής. Ο Τούρκος πρόεδρος εξασφάλισε την άρση των αμερικανικών κυρώσεων και τη νομιμοποίηση, κατά συνέπεια, της κατοχής στην κουρδική ζώνη στο συριακό έδαφος.

Κάποιοι, επομένως, αποκτούν το δικαίωμα να εκτιμήσουν ότι οι σχέσεις Τουρκίας – ΗΠΑ γίνονται ακόμη πιο στενές, εις βάρος της Ευρώπης συνολικά. Την ίδια ώρα μάλιστα που, α) ο πρόεδρος Μακρόν χαρακτηρίζει το ΝΑΤΟ «νεκρό», β) υψηλόβαθμο στέλεχος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών εμφανίζει χάρτη χωρίς το Καστελόριζο και την υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών, και γ) χαράσσει ταυτόχρονα γραμμή μεταξύ Λιβύης και Αιγύπτου χωρίς να υπολογίζει την Κύπρο.

Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκεφθεί, στις 7 Ιανουαρίου, το Λευκό Οίκο, θα μπορούμε να εκτιμήσουμε σε ποιο σημείο στέκεται, πλέον, η Ελλάδα στη διεθνή σκηνή. Αυτή θα είναι μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της πολιτικής μας ιστορίας, καθώς φαίνεται πως όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ δεν τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης.

Όπως είπε ο πρωθυπουργός μετά τη συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο στο Λονδίνο: «Οι δυσκολίες στη σχέση με την Τουρκία υπήρχαν και θα υπάρχουν. Εκτιμώ ότι εφόσον και οι δύο πλευρές δείξουν καλή διάθεση, αυτές τελικά μπορούν να ξεπεραστούν».

Διαχρονικά, όποια πολιτική και αν επιλέγεται από κάθε κυβέρνηση στην Ελλάδα, η αναγκαιότητα χάραξης εθνικής γραμμής θα ενισχύσει την αποτρεπτική μας αξιοπιστία. Κάποτε θα πρέπει να το καταλάβουν όλες οι παρατάξεις. Εφόσον η Ευρώπη και η Τουρκία διαπιστώσουν ότι η ελληνική κοινωνία στέκεται ενωμένη στις προκλήσεις κάθε είδους, η διάθεση των «απέναντι» για οποιαδήποτε… ατασθαλία θα περιοριστεί.

Η όλη ιστορία είναι μία μακροπρόθεσμη παρτίδα σκάκι, η οποία θα αποτελεί πάντοτε μεγάλη πρόκληση για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Η κυβέρνηση θα κριθεί για την αποτελεσματικότητα και την ψυχραιμία της. Δείχνει πως βαδίζει σε αυτό το δρόμο.