Η Ματθίλδη Μαγγίρα γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου, στην Ξάνθη. Απόφοιτη της σχολής «Αμφιθέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου, και της Σχολής ΑΣΠΑΙΤΕ. 

Η λαμπρή πορεία της ξεκινά από την αρχαία τραγωδία, περνά από τα κλασικά έργα και φτάνει μέχρι και τη μοντέρνα κωμωδία. Δίδαξε Devised Theatre στο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής «Tabula Rasa», έβγαλε δική της σειρά ρούχων, τη M&M.

Πολύπλευρο ταλέντο, πλουραλιστική καλλιτεχνική προσωπικότητα. Το 2003 παντρεύτηκε τον Αμερικανό μουσικό Άλεξ Φόστερ, ενώ την ίδια χρονιά, ήρθε στον κόσμο και η κόρη τους, Λήδα. Το 2011, το ζευγάρι χώρισε αλλά κράτησε φιλικές σχέσεις για χάρη του παιδιού.

Στην Αμερική τής δόθηκε μία απίστευτα μεγάλη ευκαιρία, αλλά, λόγω συγκυριών, επέστρεψε στην Ελλάδα. Τώρα κυκλοφορεί ο δίσκος της «Φταίω εγώ για όλα», ενώ θα συμμετάσχει και στο «Your Face Sounds Familiar».

Τι έγινε κυρία Ματθίλδη μας; «Φταίτε εσείς για όλα»; Και για να μην παρεξηγούμεθα, «Φταίω εγώ για όλα» είναι ο τίτλος του τραγουδιού σας που κυκλοφόρησεπρόσφατα. Μιλήστε μας γι’ αυτό το εγχείρημά σας, ήταν αποτέλεσμα της καραντίνας;

«Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 2.12.2020 από την Inside Out Music Ελλάδας. Μετρήστε τα 2άρια, παρακαλώ. Για να θυμηθούμε λίγο την αρχαιοελληνική αριθμολογία! Η περσόνα “Μαμαγγίρα”, ξεκινώντας από την οικονομική κατρακύλα του Χρηματιστηρίου το ’99, που τελειωμό δεν έχει, μας αποκαλύπτει μια αλήθεια, ξεμείναμε από λεβεντιά. Οπότε, βγαίνει μία γυναίκα, μία σύγχρονη Λυσιστράτη, η Μαμαγγίρα, και με γενναιότητα παίρνει όλη την ευθύνη. Η διαφορά μας είναι ότι η Ρίτα Χέιγουορθ στο τραγούδι της στο φιλμ “Gilda”, λέει: “Put the blame on Mame”, δηλαδή φταίει η Mame. Ενώ η Μαμαγγίρα λέει: “Φταίω εγώ για όλα”. Το τραγούδι και η διασκευή είναι του Γιάννη Σκουλά. Δημιουργήθηκε και μου προτάθηκε πολύ πριν από την καραντίνα».

Μαζί με την Μπέττυ, πολυτάλαντη αδελφή σας, σκαρώνατε παραστάσεις πιτσιρίκες;

«Την Μπέττυ την ενέταξα πολύ αργότερα στο θίασό μου, καθώς η διαφορά ηλικίας που έχουμε είναι 5 χρόνια. Όταν σκάρωνα παραστάσεις με τα παιδιά της γειτονιάς, η Μπέττυ ήταν ακόμα μωρό». 

Η πρώτη σας επαφή με το κοινό;

«Η πρώτη μου επαφή με κοινό –εκτός του οικογενειακού μου περιβάλλοντος από το νήπιο– ανήκει στην πρώιμη παιδική μου ηλικία. Να ήμουν 6-7 χρόνων; Όταν αποφάσισα να ανεβάσω ένα θεατρικό με τα παιδιά της γειτονιάς, για τις γειτόνισσες. Σκάρωσα μία παράσταση, μοίρασα τους ρόλους στα υπόλοιπα παιδιά, η ιστορία ξεπηδούσε μέσα από το σπίτι μου, από μία οικοδομή πήραμε ένα μεγάλο μαδέρι, το στήσαμε πάνω σε 2 δέντρα, πήρα λευκά σεντόνια από το σπίτι, τα οποία κρεμάσαμε δεξιά και αριστερά, για να έχουμε αυλαία. Την προηγούμενη μέρα βγάλαμε ντελάλη, ότι την επομένη θα παίζαμε στις 5, έξω από της Γόνης το σπίτι: “Γειτόνισσες, γειτόνοι, φέρτε και την καρέκλα σας”. Την άλλη μέρα, όταν είδα τις γειτόνισσες να έρχονται μία-μία με μία καρέκλα στο χέρι, από τη χαρά μου ένιωθα ότι θα πετάξω, ότι θα εκσφενδονιστώ. Τις έβαλα στο ένα πεζοδρόμιο, ενώ η σκηνή ήταν στο απέναντι. Ευτυχώς δεν περνούσαν καθόλου αυτοκίνητα από εκείνο το δρόμο. Επίσημα, λοιπόν, αυτό ήταν το πρώτο μου κοινό». 

Σπουδάσατε στη Σχολή Εκπαιδευτικών Λειτουργών & Τεχνικής Εκπαίδευσης. Σας φάνηκε χρήσιμο αυτό στη μετέπειτα πορεία σας;

«Πάρα πολύ. Σκεφτείτε ότι όταν μπαίνω σε ένα χώρο, το μάτι μου μετράει, αντιλαμβάνομαι απόλυτα τον κάθε χώρο και την κάθε κλίμακα. Ό,τι μαθαίνουμε στη ζωή, είναι χρήσιμο. Σε όλα τα επίπεδά μας».

Τηλεόραση, σίριαλ, shows – αλησμόνητη ως μέλος της κριτικής επιτροπής στο «Ελλάδα έχεις ταλέντο», παρουσιάστριες με την Μπέττυ της Eurovision, ταινίες, εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές, θέατρο, εκπληκτική μίμος, μέχρι και αρχαία τραγωδία παίξατε. Ο πιο λατρεμένος ρόλος σας;

«Αγαπάω όλους τους ρόλους μου, κάποιους όμως τους ερωτεύομαι. Θεατρικά, έρωτα ένιωσα με τους περισσότερους από αυτούς. Αυτός που ξεχωρίζω είναι η “Ξανθίππη” (μονόλογος), γιατί τα συνδυάζει όλα. Μία πολύτεκνη μάνα δεν μπορεί να αγαπάει ένα παιδί της πιο πολύ από τα άλλα. Δεν μπορώ να αρνηθώ ότι αντίστοιχα συναισθήματα έχω και για τηλεοπτικούς και κινηματογραφικούς ρόλους». 

Πρόσφατα, ερμηνεύσατε στο φιλμ «Ευτυχία» (Παπαγιαννοπούλου) τη Ρένα Βλαχοπούλου. Πείτε μας γι’ αυτή την εμπειρία.

«Άλλος ένας έρωτας. Ο πιο πρόσφατος, θα έλεγα. Όπως και να έχει, ο έρωτας φέρνει ευτυχία. Η “Ευτυχία” για μένα είναι μια σπουδαία δουλειά, είμαι περήφανη που συμμετέχω σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα, διεθνούς καλλιτεχνικού επιπέδου. Μόνο ευτυχής μπορώ να είμαι με την “Ευτυχία”».

Τώρα, ο κλάδος σας έχει πληγεί από την πανδημία. Συμφωνείτε με το κλείσιμο των θεάτρων; Θα θέλατε να πείτε κάτι στην κυβέρνηση;

«Γιατί, αν διαφωνήσω, θα τα ανοίξουν; Όταν πλήττεται ο Πολιτισμός, έρχεται καταστροφή. Αυτό οφείλουμε να το σκεφτούμε όλοι μας, όχι μόνο οι καλλιτέχνες». 

Αν κάνατε restart θ’ ακολουθούσατε την ίδια διαδρομή; Με όποιο είδος καλλιτεχνίας ασχοληθήκατε, πήρατε άριστα. Υπάρχει ακόμη κάποιο απωθημένο σας να υλοποιήσετε στο μέλλον;

«Θα ήθελα κάποια στιγμή να ασχοληθώ με τη συγγραφή. Εύχομαι να προλάβω τα όνειρά μου, γιατί είναι και πολλά και σα να στενεύει ο χρόνος, ώρες – ώρες, παρόλα αυτά, θα συνεχίσω να ονειρεύομαι». 

Αγαπημένη «ατάκα» σας για τις δυσκολίες;

«Ελευθερία ή θάνατος».

Η Ματθίλδη είναι «έξω καρδιά», όπως τη βλέπουμε; Αισιόδοξη, μαχήτρια, τολμηρή σε νέες προκλήσεις;

«Η Ματθίλδη είναι αυτό ακριβώς που βλέπει ο κόσμος. Υποκρίνομαι μόνο στην τέχνη μου, στη ζωή μου αναζητώ την αλήθεια και όποιος αντέξει».

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»