Με «πανκ διάθεση» η Άγγελα Μέρκελ δίνει σκυτάλη στον Όλαφ Σολτς | Angela Merkel scaled

Η Άγγελα Μέρκελ αποχαιρετά σήμερα, σε μία παραδοσιακή τελετή μεν με ρυθμούς πανκ ροκ δε…

Σε μια παραδοσιακή τελετή που θα λάβει χώρα έξω από το Γερμανικό υπουργείο Άμυνας, οι Ένοπλες Δυνάμεις θα αποχαιρετήσουν σήμερα την απερχόμενη καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ.

Η τελετή αποχαιρετισμού θα αρχίσει με ομιλία της προς τους προσκεκλημένους, δηλαδή όλους τους υπουργούς και προέδρους της Δημοκρατίας, με τους οποίους συνεργάστηκε στα 16 χρόνια της καγκελαρίας της.

Ο αντισυνταγματάρχης Σβεν Χόμαν θα δώσει το έναυσμα για την έναρξη της μεγάλης στρατιωτικής εκδήλωσης με μπάντα του στρατού να παιανίζει, με στρατιώτες σε ειδικούς σχηματισμούς και και αναμμένους πυρσούς. Μια τελετουργία που έχει τις καταβολές της στον 16ο αιώνα.

Ακριβώς όπως συνέβη και με τους προκατόχους της, η απερχόμενη καγκελάριος επέλεξε τρία τραγούδια που θα εκτελέσει η στρατιωτική μπάντα κατά τη διάρκεια της τελετής. Σε αντίθεση όμως με τους Γκέρχαρντ Σρέντερ και Χέλμουτ Κολ, που επέλεξαν συμβατικούς και πομπώδεις μουσικούς αποχαιρετισμούς, όπως για παράδειγμα το My Way του Φρανκ Σινάτρα και η Ωδή στη Χαρά του Μπετόβεν, η Μέρκελ αιφνιδίασε άπαντες τους πολίτες με τις απροσδόκητες μουσικές επιλογές της

Η πρώτη της επιλογή είναι το «Großer Gott, wir loben Dich», ένας δημοφιλής χριστιανικός ύμνος του 18ου αιώνα, που αποτελεί αναφορά στην ανατροφή της ως κόρη Προτεστάντη πάστορα, αλλά και στη θρησκευτική πολιτική της ταυτότητα ως εκπρόσωπος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU). Η δεύτερη επιλογή της, το «Für mich soll’s rote Rosen regnen» της Χίλντεγκαρντ Κνεφ, είναι ένα νοσταλγικό κομμάτι για τις εφηβικές φιλοδοξίες και τη νεανική αλαζονεία, το οποίο όμως κλείνει περιπαικτικά το μάτι στους απανταχού αμφισβητίες για όλους τους λόγους και με κάθε αιτία με στίχους όπως «δεν μπορώ να συμμορφωθώ, δεν μπορώ να τα καταφέρω, θέλω πάντα να κερδίζω». Ωστόσο, το τραγούδι που έκανε τους αναλυτές να μιλούν για κρυμμένα νοήματα και κρυφά μηνύματα είναι το Du hast den Farbfilm vergessen της Νίνα Χάγκεν

Το τραγούδι, που ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1974, έγινε επιτυχία στα ποπ τσαρτς της Ανατολικής Γερμανίας, προτού η Χάγκεν περάσει στην άλλη πλευρά του Σιδηρούν παραπετάσματος, όπου μυήθηκε στην υποκουλτούρα του Λονδίνου και έγινε το πανκ σύμβολο της Δυτικής Γερμανίας της δεκαετίας του ’80. Με τους στίχους του να φέρουν την υπογραφή του Κουρτ Ντέμλερ, το κομμάτι αυτό αποτελεί έναν οργισμένο θρήνο που επιπλήττει τον σύντροφο της Χάγκεν, Μίκαελ, ο οποίος στις διακοπές τους στο Χίντενζεε πήρε ασπρόμαυρο φίλμ, με αποτέλεσμα «κανείς να μην πιστεύει πόσο όμορφα ήταν εδώ».

Παρότι δεν λογοκρίθηκε, το τραγούδι θεωρήθηκε από τους μουσικόφιλους της εποχής ως μια συγκεκαλυμμένη επίκριση του σοσιαλισμού και της μουντής και άχρωμης καθημερινότητάς του όπου, μεταξύ άλλων, τα έγχρωμα φιλμ ήταν σπάνια. Κάποιοι σχολιαστές εκτιμούν ότι η απερχόμενη καγκελάριος χρησιμοποιεί το παλιό αυτό τραγούδι για να στείλει ένα μήνυμα δυσαρέσκειας στους άνδρες συναδέλφους της που παραμελούν τα καθήκοντά τους.