Γιώργος Μαζωνάκης: Η άγνωστη ιστορία πίσω από το «Ώρες μικρές» – «Το κομμάτι αυτό το θέλω τώρα»
Η στιχουργός Ελένη Γιαννατσούλια θυμήθηκε τον ενθουσιασμό του τραγουδιστή όταν άκουσε το ζεϊμπέκικο και μίλησε με συγκίνηση για τη συνεργασία τους
Μια προσωπική ανάμνηση από τη συνεργασία της με τον Γιώργο Μαζωνάκη μοιράστηκε η Ελένη Γιαννατσούλια, αποκαλύπτοντας την ιστορία πίσω από το τραγούδι «Ώρες μικρές». Η στιχουργός θυμήθηκε τον ενθουσιασμό με τον οποίο ο τραγουδιστής υποδέχθηκε το κομμάτι όταν το άκουσε, ζητώντας να το ερμηνεύσει αμέσως.
«Το κομμάτι αυτό το θέλω τώρα», ήταν η αντίδρασή του, όπως τη μετέφερε η ίδια, περιγράφοντας μια στιγμή που της έχει μείνει αξέχαστη.
Μιλώντας στην εκπομπή «Στούντιο 4» την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου, η Ελένη Γιαννατσούλια αναφέρθηκε με συγκίνηση στην απώλεια του τραγουδιστή. Μέσα από τις αναμνήσεις της περιέγραψε έναν άνθρωπο βαθιά συναισθηματικό, με ιδιαίτερη προσωπικότητα και έντονο ενδιαφέρον για το νόημα κάθε τραγουδιού που επέλεγε να ερμηνεύσει.
Η στιχουργός δεν έκρυψε τη θλίψη της για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, τονίζοντας ότι, πέρα από τη δημόσια εικόνα του, είχε γνωρίσει έναν άνθρωπο με έντονο συναισθηματικό κόσμο.
«Είμαι πολύ συντετριμμένη από την απώλειά του», είπε στην αρχή της τοποθέτησής της.
Στη συνέχεια τον χαρακτήρισε «πολύ ξεχωριστό και χαρισματικό πρόσωπο», εξηγώντας ότι τον θυμάται ως έναν άνθρωπο μοναχικό και ιδιαίτερα ευαίσθητο.
«Ως άνθρωπος ήταν εκ βαθέων μοναχικός και πάρα πολύ συναισθηματικός. Θα έλεγα κιόλας ότι ήταν δυσανάλογα συναισθηματικός με κριτήριο τον μέσο όρο», ανέφερε.
Η ίδια στάθηκε και στη γοητεία που, κατά την άποψή της, ασκούσε τόσο ως προσωπικότητα όσο και ως ερμηνευτής. Μίλησε για μια «ιδιαίτερη και βαρύνουσα απώλεια» για το ελληνικό τραγούδι, εκφράζοντας τη βαθιά εκτίμησή της για την καλλιτεχνική του παρουσία.
Η Ελένη Γιαννατσούλια αναφέρθηκε εκτενώς στο προσωπικό ύφος που είχε διαμορφώσει ο Γιώργος Μαζωνάκης στη διάρκεια της πορείας του.
Όπως είπε, θεωρούσε ότι ο τραγουδιστής είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια αναγνωρίσιμη καλλιτεχνική ταυτότητα, χωρίς να περιορίζεται σε καθιερωμένες επιλογές.
«Διαμόρφωσε μία δική του προσωπική σχολή στη δισκογραφία. Ήταν κάτι ξεχωριστό, ήταν μία κατηγορία μόνος του», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κατά τη στιχουργό, η ιδιαιτερότητά του δεν βρισκόταν μόνο στη φωνή ή στη σκηνική του παρουσία, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο προσέγγιζε το υλικό που επέλεγε.
Θυμήθηκε έναν καλλιτέχνη που αναζητούσε διαρκώς κάτι διαφορετικό, δοκίμαζε νέες ιδέες και δεν δίσταζε να προχωρήσει σε επιλογές που ξέφευγαν από τα συνηθισμένα.
«Ήταν ανήσυχη φύση και πρωτοπορούσε. Δεν φοβόταν την καινοτομία», σημείωσε, προσθέτοντας ότι αυτή η διάθεση ήταν εμφανής τόσο στις δισκογραφικές δουλειές του όσο και στις δημόσιες εμφανίσεις του.
Ένα από τα στοιχεία που είχαν εντυπωσιάσει περισσότερο την Ελένη Γιαννατσούλια κατά τη συνεργασία τους ήταν η προσοχή που έδινε ο Γιώργος Μαζωνάκης στα λόγια των τραγουδιών.
Σύμφωνα με την ίδια, δεν αντιμετώπιζε τους στίχους ως ένα απλό μέρος της μουσικής σύνθεσης. Ενδιαφερόταν για όσα εξέφραζαν και για το μήνυμα που θα μετέφερε ο ίδιος όταν θα τα τραγουδούσε.
«Ο άνθρωπος αυτός έδινε ιδιαίτερη σημασία στους στίχους των τραγουδιών του και στα μηνύματα που αυτά εξέπεμπαν», εξήγησε.
Η στιχουργός συνέδεσε αυτή την προσέγγιση με τον τρόπο ερμηνείας του. Όπως περιέγραψε, η χαρακτηριστική χροιά του, η εκφραστικότητά του και η επαφή του με το κοινό μπορούσαν να δώσουν σε ένα τραγούδι διαφορετική δυναμική.
«Η ερμηνεία του έδινε μία ξεχωριστή ώθηση στα έργα», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι ο τρόπος με τον οποίο απέδιδε τους στίχους αποτελούσε βασικό μέρος της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.
Ανάμεσα στα τραγούδια που συνδέθηκαν με τον Γιώργο Μαζωνάκη, η Ελένη Γιαννατσούλια ξεχώρισε το ζεϊμπέκικο «Ώρες μικρές», για το οποίο μοιράστηκε μια ανάμνηση από τη στιγμή που το άκουσε ο τραγουδιστής.
Όπως περιέγραψε, ο Μαζωνάκης ενθουσιάστηκε με το κομμάτι και εξέφρασε αμέσως την επιθυμία να το ερμηνεύσει.
«Το κομμάτι αυτό το θέλω τώρα», θυμήθηκε ότι είπε.
Η αντίδρασή του αποτυπώνει, σύμφωνα με τη στιχουργό, τον αυθορμητισμό με τον οποίο προσέγγιζε ένα τραγούδι όταν ένιωθε ότι οι στίχοι και η μουσική τού ταίριαζαν.
Το «Ώρες μικρές» εξελίχθηκε σε ένα από τα τραγούδια που συνδέθηκαν έντονα με τη φωνή του και με τον τρόπο που επικοινωνούσε με όσους τον παρακολουθούσαν ζωντανά.
Η Ελένη Γιαννατσούλια στάθηκε ιδιαίτερα στις ζωντανές ερμηνείες του «Ώρες μικρές», καλώντας τους τηλεθεατές να παρατηρήσουν τον τρόπο με τον οποίο ο Μαζωνάκης επικοινωνούσε με το κοινό.
Όπως εξήγησε, στα βίντεο από τις εμφανίσεις του φαίνεται ότι δεν περιοριζόταν στο να τραγουδά μπροστά στους θαμώνες. Δημιουργούσε έναν διάλογο μαζί τους, αφήνοντας τους στίχους να περνούν από τη δική του φωνή στις φωνές των ανθρώπων που τον άκουγαν.
«Τους λέει τον στίχο, τον επαναλαμβάνουν, τον φωνάζουν», περιέγραψε.
Για τη στιχουργό, αυτή η ανταπόκριση αποτελούσε χαρακτηριστικό στοιχείο της παρουσίας του στην πίστα. Η σχέση του με το κοινό δεν εξαντλούνταν στο χειροκρότημα, αλλά γινόταν μέρος της ίδιας της ερμηνείας.
«Είχε μία απίστευτη διαλεκτική με τον κόσμο», είπε, αναφερόμενη στον τρόπο με τον οποίο οι θεατές συμμετείχαν στα τραγούδια του.
Ολοκληρώνοντας την αναφορά της, η Ελένη Γιαννατσούλια επέστρεψε στην εικόνα που είχε σχηματίσει για τον Γιώργο Μαζωνάκη μέσα από τη συνεργασία τους: ενός ερμηνευτή που αναζητούσε ουσία στους στίχους, είχε το θάρρος να πειραματίζεται και μπορούσε να δημιουργεί ισχυρή σύνδεση με το κοινό του.
Η ίδια συνέδεσε τη συγκίνηση που προκάλεσε ο θάνατός του με αυτή την ξεχωριστή σχέση που είχε καλλιεργήσει όλα τα χρόνια της πορείας του.
«Ήταν γεννημένος καλλιτέχνης. Ήταν πραγματικός καλλιτέχνης αυτός ο άνθρωπος», κατέληξε.
Μέσα από την ιστορία του «Ώρες μικρές» και τις προσωπικές της αναμνήσεις, η στιχουργός θέλησε να αναδείξει όχι μόνο τον ενθουσιασμό του Μαζωνάκη για ένα τραγούδι που τον άγγιξε από την πρώτη στιγμή, αλλά και τη σημασία που έδινε στο να μεταφέρει το συναίσθημα των στίχων στους ανθρώπους που τον άκουγαν.
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
