Μεταναστευτικό: Η πληγή που η Ε.Ε. δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει

Η φωτογραφία του μόλις τριών μηνών μετανάστη που έσωσε ο αστυνομικός στα πρόθυρα του πνιγμού του και η εικόνα του νεαρού αγοριού με το σωσίβιο από πλαστικά μπουκάλια περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο το μεταναστευτικό δράμα που έλαβε χώρα αυτή την εβδομάδα στον ισπανικό θύλακα της Βόρειας Αφρικής.

Αιτία η διπλωματική κόντρα που ξέσπασε ανάμεσα στην Ισπανία και το Μαρόκο για τη φιλοξενία που προσφέρει από τον περασμένο μήνα η πρώτη χώρα στον ηγέτη των αυτονομιστών της Δυτικής Σαχάρας Μπραχίμ Γάλι.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, ωστόσο, η κίνηση του Μαρόκου να ανοίξει τα σύνορα, ακριβώς όπως έχει κάνει στο πρόσφατο παρελθόν η Τουρκία κατά της Ελλάδας, σχετίζεται με τη διαμάχη για τη Δυτική Σαχάρα, η οποία ήταν ισπανική αποικία έως το 1975.

Το Μαρόκο διεκδικεί μεγάλα τμήματα αυτής της αραιοκατοικημένης περιοχής στις ακτές του Βόρειου Ατλαντικού, και όπως υπενθυμίζει η Ιρένε Φερνάντες-Μολίνα, καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, «ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αναγνωρίσει την κυριαρχία του Μαρόκου στη Δυτική Σαχάρα, πέρσι τον Δεκέμβριο, αλλάζοντας το παιχνίδι στην περιοχή».

Ήταν μία διπλωματική νίκη για το Μαρόκο, που σκλήρυνε τη στάση του απέναντι στα ευρωπαϊκά κράτη, που φαίνεται πως δεν έχουν βρει ακόμα έναν αποτελεσματικό τρόπο κλεισίματος της μεταναστευτικής πληγής.

«Η Ευρώπη δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να την εκφοβίσει», ξεκαθάρισε ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς και θα συνεχίσει να εργάζεται στη λογική της συνεργασίας, ωστόσο με φόντο τους 6.500 από τους 8.000 μετανάστες που επέστρεψαν άπρακτοι στο Μαρόκο, πρέπει να βρεθεί και η κατάλληλη μέθοδος ανταπόκρισης στην εργαλειοποίηση αυτής της κρίσης από τρίτες χώρες.

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»