Μιχάλης Τριανταφυλλίδης: Μπορούμε να απογειώσουμε το βόλεϊ!

Ο μυθικός ήρωας της αρχαίας Ελλάδας Νέστωρ ήταν εκείνος που επέστρεφε από μακριά. Εν ολίγοις, ο ταξιδεμένος. Στις μέρες μας το «Νέστωρ» είναι τιμητικός τίτλος για τον γηραιότερο από τους παρευρισκόμενους σε επιστημονικούς κύκλους. Ο ελληνικός αθλητισμός έχει αφήσει στην άκρη τους δικούς του Νέστορες πολλά χρόνια πίσω. Αυτοί αποφασίζουν, όμως, τώρα να κάνουν την ανατροπή! Να βγουν μπροστά για να διεκδικήσουν στις επερχόμενες εκλογές τα αυτονόητα.  

Μιχάλης Τριανταφυλλίδης: Μπορούμε να απογειώσουμε το βόλεϊ!

Σήμερα, στην ομοσπονδία του βόλεϊ ανοίγει η κάλπη, με τον Μιχάλη Τριανταφυλλίδη να επιδιώκει να γράψει ιστορία και εκτός αγωνιστικού χώρου. Ο πρώην σταρ του αθλήματος βγαίνει μπροστά, γιατί, όπως ο ίδιος λέει όπου σταθεί και όπου βρεθεί: «Είναι η ώρα να βάλουμε ξανά το άθλημα στα σπίτια όλων των Ελλήνων».  

Με ποια αφορμή κατεβαίνετε στις εκλογές;  

«Πιστεύω ότι μπορούμε να βρούμε το κοινό που έχουμε χάσει τις τελευταίες δεκαετίες και να απογειώσουμε ένα τόσο ωραίο άθλημα όσο το βόλεϊ». 

Πώς μπορεί να καταφέρετε κάτι που μοιάζει τόσο δύσκολο;  

«Οι αθλητές που διεκδικούν θέση στις ομοσπονδίες, ανάμεσά τους κι εγώ, το τελευταίο που μας ενδιαφέρει είναι η καρέκλα και το αν θα τσαλακωθεί το προφίλ μας. Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να το στραπατσάρω για να λύσω όσα περισσότερα προβλήματα μπορώ». 

Ποιο είναι το σχέδιο που έχετε να προτείνετε;  

«Τρεις πυραμίδες εσωτερικά στην Ομοσπονδία, δηλαδή Διεύθυνση Ανδρικού, Διεύθυνση Γυναικείου και τη Διεύθυνση Μπιτς Βόλεϊ, με επικεφαλής τεχνοκράτες, τα καλύτερα μυαλά του ελληνικού βόλεϊ, με τον καθένα στον τομέα του να εφαρμόζει τις πιο πρωτοποριακές ιδέες που θα προσελκύουν και χορηγούς».  

Ποια είναι τα πρώτα ζητήματα που απαιτούν άμεσα λύση 

«Το ελληνικό βόλεϊ έχει περιέλθει σε τέλμα. Όλοι το καταλαβαίνουν αυτό. Δεν έρχονται νέα παιδιά, ειδικά στο βόλεϊ ανδρών. Αυτή τη στιγμή έχουμε μόνο 1.300 ενεργά δελτία ανδρών, που είναι ο χειρότερος αριθμός στην ιστορία του αθλήματος. Η αναγνωρισιμότητα του βόλεϊ βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριών δεκαετιών. Με άλλα λόγια, δεν χαίρει εκτίμησης στην ελληνική αγορά. Γι’ αυτό δεν προσελκύει χορηγούς, τηλεόραση και άλλους φορείς για να επενδύσουν. Είναι ένα μέτριο, αν όχι κακό, προϊόν. 

Η ιεράρχηση του πλάνου σας 

«Είναι βασική η ανάπτυξη. Το πρόγραμμα της παράταξης “Όλοι μαζί για το Βόλεϊ”, που είμαι επικεφαλής, περιλαμβάνει 13 προτάσεις. Επιτρέψτε μου να σταθώ ιδιαίτερα στην πρώτη, που είναι το προσωπικό μου στοίχημα: Τη δημιουργία ιδιόκτητων προπονητηρίων, αποκλειστικά για το βόλεϊ. Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης πρέπει ν’ αποκτήσει τουλάχιστον έναν τέτοιο ιδιόκτητο χώρο, όπως κάνουν χρόνια τώρα χώρες όπου το άθλημά μας πρωταγωνιστεί. Ένα προπονητήριο θα φιλοξενεί καθημερινά εκατοντάδες αθλούμενους όλων των επιπέδων και όλων των ηλικιών. Τις πρωινές ώρες θα έρχονται σχολεία. Εργοφυσιολόγοι, προπονητές, αθλητικοί ψυχολόγοι, ειδικοί δηλαδή, συνεργάτες της Ομοσπονδίας θα μεταφέρουν στα παιδιά την αγάπη προς το βόλεϊ, ωθώντας τα έτσι να πάνε στο σωματείο της γειτονιάς τους. Το μεσημέρι θα έρχονται ακαδημίες, το απόγευμα θα προγραμματίζονται αγωνιστικά τμήματα, και το βράδυ τμήματα ενηλίκων».  

Αποκαλύπτετε ιδέες και σχέδια που δείχνουν δύσκολα για την ελληνική πραγματικότητα.  

«Είναι απολύτως εφικτό κάτι τέτοιο. Εκτός από την Ομοσπονδία, μπορούν ν’ αποκτήσουν προπονητήριο και οι Ενώσεις, όπως και αρκετά σωματεία. Αρκεί να λάβετε υπ’ όψιν ότι σε πολλές περιοχές υπάρχουν εγκαταλελειμμένες αθλητικές εγκαταστάσεις που με μικρή δαπάνη μπορούν να επισκευαστούν και να επαναλειτουργήσουν. Έχοντας την τεχνογνωσία του πώς δημιουργείται από μηδενική βάση ένα ασφαλές και όμορφο προπονητήριο από το δικό μου αθλητικό κέντρο, σας λέω ότι και εφικτά είναι τα προπονητήρια και έσοδα θα αποφέρουν στους ιδιοκτήτες τους, είτε μιλάμε για την Ομοσπονδία είτε για τις Ενώσεις ή τα σωματεία. Σας εγγυώμαι ότι εάν φτιαχτούν προπονητήρια αποκλειστικά για το βόλεϊ, το άθλημά μας, σε λίγα χρόνια, θα συγκαταλέγεται στα πρώτα των πρώτων στην Ελλάδα». 

Τα σωματεία τι μπορούν να περιμένουν από εσάς 

«Ως πρόεδρος ενός μικρού σωματείου στο Χολαργό, που ξέρω τις ανάγκες, θα ήθελα να προσφέρω στα σωματεία τα αυτονόητα και τα πιο απλά που τους απασχολούν, όπως: μπάλες, πληρωμή διαιτητών, παράβολα, χώροι, έστω ακόμη κι από έναν φιλέ κάθε τόσο, για να μην μπαλώνουν το σκισμένο». 

Τι πρέπει να αλλάξει στα πρωταθλήματα; 

«Όλα τα πρωταθλήματα των εθνικών κατηγοριών που διοργανώνει η Ομοσπονδία να έχουν μορφή μικρής άτυπης λίγκας και η ΕΟΠΕ να βάζει πλάτη σε θέματα μάρκετινγκ, επικοινωνίας και οικονομικής ενίσχυσης. Σκεφτείτε το πρωτάθλημα της Volley League Γυναικών. Κατά το παράδειγμα των περισσοτέρων χωρών, έτσι και στην Ελλάδα το βόλεϊ γυναικών είναι το πιο δημοφιλές γυναικείο ομαδικό άθλημα. Αυτό το τεράστιο χαρτί πρέπει να το εκμεταλλευτούμε επικοινωνιακά. Άρα, να προβάλουμε το γυναικείο βόλεϊ κυρίως μέσω της κορυφαίας κατηγορίας μας, δηλαδή της Volley League Γυναικών. Γι’ αυτό και προτείνουμε τη δημιουργία επαγγελματικής Λίγκας, στο πρότυπο της Volley League Ανδρών. Και επειδή για μία τόσο σπουδαία απόφαση χρειαζόμαστε τη σύμφωνη γνώμη των σωματείων προτιθέμεθα, επίσης, να δημιουργήσουμε πλατφόρμα ανοικτής διαβούλευσης, έτσι ώστε σωματεία και φορείς του βόλεϊ να έχουν ενεργό συμμετοχή και λόγο σε όλα τα μεγάλα θέματα για τα οποία το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας καλείται να πάρει αποφάσεις». 

Τι πρέπει να αλλάξει για να γίνουν οι εθνικές ομάδες ανταγωνιστικές;  

«Πρώτος στόχος είναι να πραγματοποιήσουμε αυτό που ξέρουμε ότι αποτελεί επιθυμία των ίδιων των διεθνών αθλητών και αθλητριών. Και αυτή δεν είναι άλλη από τη διαρκή παρουσία των εθνικών ομάδων σε όλες τις διεθνείς διοργανώσεις, Euroleague, World League, μεγάλα διεθνή τουρνουά και εννοείται στις προκρίσεις Ευρωπαϊκών, Παγκόσμιων και Ολυμπιάδων. Τα χρόνια που έπαιζα, εμείς είχαμε μόνο ένα Σαββατοκύριακο ρεπό το χρόνο, γιατί συμμετείχαμε συνέχεια σε αγώνες απέναντι στους κορυφαίους του κόσμου. Χάναμε πολλές φορές, αλλά δεν τους φοβόμασταν, τους μελετούσαμε, τους βλέπαμε από κοντά, τους ζούσαμε». 

«Με προσβάλλει η εγκατάλειψη του κορυφαίου γηπέδου μπιτς βόλεϊ στον κόσμο!»

Ο σπουδαίος άνθρωπος του βόλεϊ, με αμέτρητες παραστάσεις εντός και εκτός σάλας, διατυπώνει ανοικτά τον προβληματισμό του για την πορεία του μπιτς βόλεϊ και αποκαλεί «προσβολή» το εγκαταλελειμμένο γήπεδο των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων με την άμμο. 

«Το μπιτς βόλεϊ σε επίπεδο ερασιτεχνών έχει μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, χάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Χάρη σε ανθρώπους, δηλαδή, που έφτιαξαν αθλητικούς χώρους για μπιτς βόλεϊ και φιλοξενούν πάμπολλους αθλούμενους, όλων των ηλικιών, καθημερινά. Αυτό λοιπόν, το επιτυχημένο μοντέλο μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για την ανάπτυξη και του βόλεϊ σάλας. Σε επίπεδο Ομοσπονδίας η παράταξή μας προτείνει ξεχωριστή διεύθυνση για το μπιτς βόλεϊ, όπως σας είπα ήδη, και, συνεπώς, ξεχωριστή στελέχωση. Επίσης, το πανελλήνιο πρωτάθλημα να έχει μεγάλη αγωνιστική σεζόν και να δοθούν κίνητρα στις εθνικές ομάδες όλων των κατηγοριών με έμφαση στο μπιτς βόλεϊ ανδρών, που, δυστυχώς, παραπαίει. Και φυσικά, θα έκανα τα αδύνατα δυνατά για να μην μαραζώνει άλλο η κορυφαία εγκατάσταση μπιτς βόλεϊ στον κόσμο – και αναφέρομαι, βεβαίως, στις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Με προσβάλλει ως άνθρωπο και όχι μόνο επειδή αγαπώ πολύ το μπιτς βόλεϊ. Θα προσπαθήσω να κάνω τα πάντα για να γυρίσει ανάποδα αυτή η προσβολή». 

Ρέκορντμαν τίτλων και λατρεία για το βόλεϊ  

Το όνομά του έχει συνδεθεί με τίτλους και αμέτρητες διακρίσεις σε συλλογικό και επίπεδο εθνικών ομάδων, ενώ πέρα από τη σάλα κατάφερε να διαπρέψει και στο μπιτς βόλεϊ,αΑκολουθώντας το πεπρωμένο των περισσότερων σπουδαίων παικτών. 

Το παλμαρέ του κοσμούν 25 τίτλοι, επίδοση που από μόνη της προκαλεί ζάλη. Ο Μιχάλης Τριανταφυλλίδης κατά τη διάρκεια της τεράστιας καριέρας του κατάφερε να αποθεωθεί και να μισηθεί από τους φίλους του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, για διαφορετικούς λόγους. Ο κυριότερος; Ήθελε να είναι πάντοτε πρώτος και ήταν από τους ελάχιστους που ενώ φόρεσαν τη φανέλα και των δύο «αιωνίων» έχαιρε μόνιμα σεβασμού, για το ήθος και τη λατρεία που τον διακατείχε για το άθλημα.  

Μέλος της εθνικής ομάδας του 1987, η οποία έφερε το χάλκινο μετάλλιο από το Ευρωπαϊκό τη Γάνδης, και ρέκορντμαν τίτλων στα πρωταθλήματα, είναι ο αντίπαλος του Γιώργου Καραμπέτσου για τις εκλογές της ΕΟΠΕ. Είναι ο αθλητής με 12 πρωταθλήματα και 7 Κύπελλα στη σάλα, με τον τίτλο του «King of the Beach» στο μπιτς βόλεϊ, κατακτώντας 6 πρωταθλήματα. 

Κατέκτησε 10 πρωταθλήματα με τον Ολυμπιακό και 2 με τον Παναθηναϊκό. Μέτρησε 365 διεθνείς συμμετοχές και κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στους Πανευρωπαϊκούς του 1987. Είναι πατέρας 2 παιδιών και πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ. Στο βόλεΐ σάλας διετέλεσε παίκτης-προπονητής της ομάδας του Παναθηναϊκού το 1997, ενώ ήταν βοηθός προπονητή στην εθνική ομάδα ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004: 1986-87 – ΔΑΣ Δραπετσώνας (Γυναίκες), 1997-98 – Παναθηναϊκός (Άνδρες), 2000-04 – Βοηθός προπονητή Εθνικής Ελλάδας (Άνδρες), 2006-07 – ΟΦΑ Απολλώνιος (Γυναίκες), 2007-08 – Α.Ο. Αγίας Παρασκευής (Γυναίκες). Στο μπιτς βόλεϊ διετέλεσε προπονητής της ομάδας που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης Σφυρή/Καραντάσιου το 1997, στο δρόμο για τους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ, ενώ από το 2013 είναι προπονητής στις ακαδημίες beach volley. 

Οι τίτλοι του ως παίκτης

Ολυμπιακός

  • 10 Πρωταθλήματα: 1980-81, 1982-83, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94. 
  • 7 Κύπελλα: 1980-81, 1982-83, 1987-88, 1988-89, 1991-92, 1992-93, 1993-94. 
  • Δεύτερη Θέση Κύπελλο Πρωταθλητριών: 1991-92. 
  • Tρίτη Θέση Κύπελλο Πρωταθλητριών: 1992-93. 
  • Τέταρτες Θέσεις στο Κύπελλο Πρωταθλητριών: 1981-82, 1993-94. 

Παναθηναϊκός

  • 2 Πρωταθλήματα: 1994-95, 1995-96. 

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»