O αρμόδιος υπουργός Ντέιβιντ Φροστ «θα απευθύνει προειδοποίηση στην ΕΕ για το βορειοϊρλανδικό πρωτόκολλο»

Η μητέρα της Μυρτούς Παπαδομιχελάκη θα δώσει σήμερα (4 Οκτωβρίου) «μάχη» ενώπιον του ΣτΕ, καθώς θα διεκδικήσει αποζημίωση από το κράτος και καταβολή μηνιαίας διατροφής ύψους 2.900 ευρώ.

Η κοπέλα ήταν 15 ετών, όταν είχε πάει με την οικογένειά της στην Πάρο για διακοπές. Στις 22 Ιουλίου 2012, κατά τη διάρκεια μίας βόλτας στην παραλία κακοποιήθηκε σεξουαλικά από τον 21χρονο-τότε-κηπουρό ξενοδοχείου της περιοχής, ο οποίος στην πορεία την άφησε ημίγυμνη, βαριά χτυπημένη και σε κωματώδη κατάσταση στα βράχια παραλίας. Οι τραυματισμοί που της προκάλεσε, την άφησαν με μόνιμη αναπηρία 100%.

Η οικογένεια το 2017 κατέθεσε την πρώτη προσφυγή στη Δικαιοσύνη, διεκδικώντας την καταβολή αποζημίωσης από το ελληνικό δημόσιο. Η μητέρα της Μυρτούς ζήτησε να καταβληθεί στην κόρη της ποσό 200.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, εξαιτίας ηθικής βλάβης για τη ζημιά που υπέστη από τον βαρύτατο τραυματισμό της, αλλά και την μηνιαία καταβολή ποσού 2.977,81 ευρώ για όσο διαρκεί ο βίος της, με σκοπό να είναι σε θέση να αντεπεξέλθει στο κόστος διαβίωσης, καθημερινής φροντίδας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, που απαιτεί η κατάστασή της.

Επίσης, η μητέρα και η αδελφή της κοπέλας ζήτησαν να επιδικαστεί στην καθεμία τους ποσό 50.000 ευρώ ως αποζημίωση, λόγω της ηθικής βλάβης.

Η οικογένεια της Μυρτούς υποστήριξε στην αγωγή της πως η Ελληνική Αστυνομία όφειλε να είχε λάβει όλα τα μέτρα που θα απέτρεπαν την παράνομη είσοδο του δράστη στην Ελλάδα και σε κάθε περίπτωση μετά την παράνομη είσοδό του στη χώρα, οι αρχές ήταν υποχρεωμένες να τον συλλάβουν, να τον παραπέμψουν στη Δικαιοσύνη, ή να τον επαναπροωθήσουν στη χώρα προέλευσης ή καταγωγής του.

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο απέρριψε την αγωγή, καθώς έκρινε ότι η μητέρα και η αδελφή του θύματος «ως εμμέσως ζημιωμένες δεν δικαιούνταν χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και, συνεπώς, δεν νομιμοποιούνταν ενεργητικώς στην άσκηση της κρινόμενης αγωγής, η οποία για τον λόγο αυτό πρέπει να απορριφθεί κατά το αντίστοιχο μέρος της ως απαράδεκτη κατ’ άρθρο 71 του Κ.Δ.Δ.».

Κρίθηκε ότι μόνο οι παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου να αποτρέψουν την είσοδο και παραμονή του Πακιστανού στη χώρα, ο οποίος δεν ήταν σεσημασμένος «δεν αρκούν για να επιφέρουν την ένδικη ζημία, καθώς για την επέλευσή της μεσολάβησε η διάπραξη ειδεχθούς εγκληματικής πράξης από αυτόν η οποία διακόπτει τον αιτιώδη σύνδεσμο».