Το ημερολόγιο έδειχνε 15 Νοεμβρίου 2020 και ο Λιούις Χάμιλτον έγραψε το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία. Κέρδισε το Γκραν Πρι της Κωνσταντινούπολης για το φετινό πρωτάθλημα της Formula 1 και αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής για 7η φορά στην καριέρα του. Όσες αναδείχθηκε και ο θρυλικός πιλότος της Formula 1 και από τους πιο επιτυχημένους μέχρι σήμερα, ο Μάικλ Σουμάχερ.

Αμέσως οι απανταχού θαυμαστές του μηχανοκίνητου αθλητισμού και όχι μόνο έσπευσαν να συγχαρούν τον Χάμιλτον για αυτό το μοναδικό του επίτευγμα. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι ο μεγάλος του – τη σημερινή εποχή – αντίπαλος στις πίστες της Formula 1, Σεμπάστιαν Φέτελ, ήταν ο πρώτος που τον συνεχάρη και ιδιαίτερα εγκάρδια, όταν ο Χάμιλτον ήταν δακρυσμένος μέσα στο μονοθέσιο μετά τον τερματισμό του στην Κωνσταντινούπολη.

Ωστόσο, ξεκίνησε και μια διαφωνία που όλοι την περιμέναμε. Είναι καλύτερος από τον Σουμάχερ ο Χάμιλτον; Η απάντηση θα δοθεί παρακάτω:

Βάσει στατιστικών είναι καλύτερος ο Χάμιλτον

Η πρώτη σύγκριση γίνεται πάντα με αριθμούς και συγκρίσεις των ρεκόρ των δύο πιλότων. Ο Χάμιλτον υπερτερεί καθώς ό,τι έχει πετύχει, το έχει πετύχει σε 42 λιγότερους αγώνες από τον Σουμάχερ.

Έχει παραπάνω νίκες από τον Γερμανό (μέχρι την ημέρα δημοσίευσης του άρθρου, ο Χάμιλτον σημειώνει 94 νίκες καριέρας έναντι των 91 του Σουμάχερ), δηλαδή το 35% των αγώνων που έχει εκκινήσει, τους έχει κερδίσει. Από τους 264 αγώνες έχει ανέβει στο βάθρο τις 163 (δηλαδή στο 62%) έναντι των 155 βάθρων του Σουμάχερ σε 306 αγώνες (51%) και υπερτερεί κατά πολύ και στις pole positions, με 97 εκκινήσεις από την πρώτη θέση του grid (δηλαδή το 37% των συνολικών αγώνων του) έναντι των 68 του Σουμάχερ (22%).

Άρα, ένας πόντος για τον Χάμιλτον.

Ναι αλλά ο ανταγωνισμός…

Το κύριο επιχείρημα όσων αμφιβάλλουν για το μεγαλείο του Χάμιλτον είναι ότι δεν έχει τόσο δυνατούς πιλότους για αντιπάλους στις πίστες. Σαφώς δεν είναι λανθασμένο, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Σουμάχερ είχε να αντιμετωπίσει τους Μίκα Χάκινεν, Ντέιβιντ Κούλθαρντ, Ντέιμον Χιλ, Ρούμπενς Μπαρικέλο, Χουάν Πάμπλο Μοντόγια και τον – τότε – ανερχόμενο Κίμι Ράικονεν. Πρόλαβε ακόμα και τον επίσης θρυλικό πιλότο, Άιρτον Σένα, τον οποίο είχε ως ίνδαλμα και τον είδε να τρακάρει στην Ίμολα το 1994 μπροστά του… Ήταν δεύτερος, πίσω από τον Σένα…

Αυτός που τον εκθρόνισε ήταν ο Φερνάντο Αλόνσο το 2005 και το 2006 κυριαρχώντας με το μονοθέσιο της Ρενό και δημιουργώντας τη δικιά του επιτυχημένη ιστορία.

Ο Χάμιλτον, από την άλλη, έχει βρεθεί σε grid με Φερνάντο Αλόνσο, Τζένσον Μπάτον, Σεμπάστιαν Φέτελ, Φελίπε Μάσα (του πήρε τον τίτλο μέσα από τα χέρια το 2008), Κίμι Ράικονεν, Νίκο Ρόσμπεργκ αλλά και τον ίδιο τον Σουμάχερ. Θεωρητικά οι περισσότεροι από αυτούς ήταν στη δύση της καριέρας τους, όσο ο Χάμιλτον έχτιζε τη δικιά του. Ο λόγος για τους Ράικονεν, Μπάτον, Αλόνσο και Σουμάχερ.

Οι υπόλοιποι τον κοντράρανε στα ίσα, όπως πρέπει άλλωστε να κάνει ο καθένας την ώρα του αγώνα. Παρόλα αυτά ο Χάμιλτον έχει κατακτήσει νίκες και πρωταθλήματα με όλους αυτούς στην ίδια πίστα ταυτόχρονα. Όμως, υπήρχαν στιγμές που ο Σουμάχερ ένιωθε την καυτή ανάσα όλων των προαναφερθέντων στο σβέρκο του και υπερτερούσε. Το ίδιο και ο Χάμιλτον αλλά όχι πάντα…

Άρα, αυτός ο πόντος πάει στον Σουμάχερ.

Οι δηλώσεις του Ρος Μπρον που θα συζητηθούν

Ένας από τα πιο επιτυχημένα αφεντικά ομάδων της Formula 1, ο Ρος Μπρον έχει ζήσει πρωταθλήματα με τον Σουμάχερ αλλά έχει συνεργαστεί και με τον Χάμιλτον. Η άποψή του είναι πως και οι δύο «μοιράζονται θεϊκό ταλέντο». Δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Αμέτρητα συγχαρητήρια για τον Λιούις. Έδειξε ότι είναι ένα τόσο ξεχωριστό, τεράστιο ταλέντο. Ένα τέλειο δείγμα του τι πραγματικά είναι. Επτά φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, ισοφάρισε τον Μίκαελ Σουμάχερ. Ένα είδος κυριαρχίας που στη θητεία ενός ανθρώπου στα motorsports, βλέπει συνήθως μια φορά. Εγώ ήμουν ευλογημένος που το είδα να γίνεται δύο φορές.

Δούλεψα και με τον Λιούις και με τον Μίκαελ. Διαφορετικοί χαρακτήρες μεταξύ τους, κάτι υπέροχο να βλέπεις, δεν θέλεις τυποποιημένους ανθρώπους στη Formula 1. Ο Λιούις είναι διαφορετικός από τον Μίκαελ στον τρόπο που προσεγγίζει τα πράγματα. Στον πυρήνα τους όμως, έχουν και οι δύο ένα θεϊκό ταλέντο που τους έδωσε η φύση».

Από έναν πόντο στον Χάμιλτον και τον Σουμάχερ.

Η λεπτομέρεια κάνει τον πρωταθλητή

Την εποχή της κυριαρχίας της Ferrari, ο διευθυντής αεροδυναμικής στο Maranello ήταν Έλληνας, ο Νικόλας Τομπάζης. Ο ίδιος ήταν πάντα εντυπωσιασμένος με τον τρόπο που δούλευε και την αντίληψη του Γερμανού πιλότου καθώς στις περιόδους δοκιμών, ο Σουμάχερ πήγαινε στο Maranello με το ελικόπτερο, αφού είχε ζητήσει συγκεκριμένες τροποποιήσεις στο εκάστοτε μονοθέσιο.

Έμπαινε, το οδηγούσε και όταν τελείωνε τους δοκιμαστικούς του γύρους, έκανε τις παρατηρήσεις του και έφευγε. Γινόταν ένα με το ίδιο του το μονοθέσιο και έλεγε ακριβώς στους μηχανικούς του τι πρέπει να γίνει.

Αντίθετα, ο Χάμιλτον την ώρα που αγωνίζεται, πρέπει να χειριστεί ένα μονοθέσιο το οποίο παρακολουθείται διαρκώς από πόσα μάτια στα pit και που ρυθμίζουν ακριβώς το μονοθέσιό του για να το πάει στην κορυφή. Δεν ισχύει εξ ολοκλήρου αυτό, ο Χάμιλτον σίγουρα ξέρει να οδηγεί αλλά οι εποχές έχουν αλλάξει και η τεχνολογία καλπάζει. Υπάρχουν άλλες βοήθειες την ώρα του αγώνα, πιο εξελιγμένες, που ο Σουμάχερ δεν τις είχε.

Αυτός ο πόντος πρέπει να πάει στον Σουμάχερ και το συνολικό «σκορ» αυτού του άρθρου λήγει στο 3-2 υπέρ του «Σούμι».

Σουμάχερ ο μοναδικός, Χάμιλτον ο… τυχερός

Η αλήθεια είναι ότι πιλότος σαν τον Μάικλ Σουμάχερ δεν θα υπάρξει ξανά. Η αντίληψή του και οι επιτυχίες του θα μνημονεύονται για γενιές και γενιές. Το όνομά του ήταν στο στόμα όλων των ανθρώπων του κόσμου όταν κάποιος πάταγε λίγο περισσότερο το γκάζι. Όλοι έλεγαν «σιγά ρε Σουμάχερ». Έχει συνδέσει το όνομά του με την ταχύτητα και τις επιτυχίες.

Αλλά… ο Λιούις Χάμιλτον είναι ο άνθρωπος που έχει βρεθεί στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή. Οδηγεί το καλύτερο μονοθέσιο, αυτό της Mercedes, με μια ομάδα που θυμίζει τη Ferrari των παλαιών καλών εποχών. Αυτών της απόλυτης κυριαρχίας της.

Είναι ο πιο έμπειρος πιλότος αυτή τη στιγμή στο πρωτάθλημα, μαζί με τον Φέτελ και τον Ράικονεν (που έχει δηλώσει ότι απλά ακολουθεί το χόμπι του). Έχει μια μοναδική ευκαιρία να δείξει σε ένα υπερταλαντούχο grid, με ονόματα όπως: Σαρλ Λεκλέρ, Μαξ Φερστάπεν, Λάντο Νόρις, Κάρλος Σάινθ, Ντάνιελ Ρικιάρντο, ότι είναι ο καλύτερος όλων.

Η Mercedes είναι άπιαστη. Και ο Χάμιλτον ξέρει ότι αυτή είναι η ευκαιρία του. Και την αρπάζει από τα μαλλιά. Το όνομά του αποτελεί brand name και το χρησιμοποιεί για να περάσει το δικό του μήνυμα στον κόσμο. Είναι υπέρμαχος του Black Lives Matter.

Ο Χάμιλτον με το τελευταίο κράνος του Σουμάχερ. Ήταν το δώρο του Μικ Σουμάχερ (γιος του Μάικλ) στον Χάμιλτον όταν ισοφάρισε τον Γερμανό με 91 νίκες.

Προφανώς δεν είναι τυχαίος γιατί ένα μονοθέσιο όπως αυτό της Mercedes δεν μπορεί να το οδηγήσει ο καθένας. Είμαι σίγουρος πως οποιοσδήποτε άλλος πιλότος δεν θα μπορούσε να πάρει τα μέγιστα από αυτά που του δίνει η ομάδα του. Ο Χάμιλτον μπορεί.

Όπως προφανώς δεν μπορείς να συγκρίνεις αθλητές από διαφορετικές εποχές. Μεταξύ μας, θεωρητικά δεν μπορείς να συγκρίνεις ούτε τον Τζόρνταν με τον ΛεΜπρόν ούτε και τον Μέσι με τον Μαραντόνα. Ο καθένας είναι της εποχής του και πραγματικός G.O.A.T δεν θα υπάρξει – ίσως – και ποτέ. Πάντα, όμως, οι παλιοί δεν έχουν και έναν παραπάνω ρομαντισμό…;