Την 18η Μαρτίου του τρέχοντος έτους, ο Αλέξης Αλεξίου εισήχθη εσπευσμένως στο νοσοκομείο αναφοράς για Covid-19 «Θριάσιο». Είχε προηγουμένως προσβληθεί από την γρίπη τύπου Β’, καθώς και από πνευμονία. Την εμπειρία του την περιγράφει, καθώς επέζησε, στο βιβλίο «3πλο Τζακ Ποτ», μία αληθινή ιστορία από τον κορωνοϊό», που μόλις εκυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Φερενίκη. Πέραν της ημερολογιακής καταγραφής της περίπέτειάς του, η οποία έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον από ιατρικής απόψεως, το «3πλο Τζακ Ποτ» εισφέρει μία τεχνική αναπνοής η οποία δέον να αποβεί σωτήριος για τους ασθενείς για τους ασθενείς με Covid-19. Ας μου επιτραπεί με την άδεια του συγγραφέως να μοιρασθώ το σχετικό απόσπασμα:

Οι περισσότεροι από εμάς δεν αναπνέουμε σωστά. Γιατί; Καθόμαστε περισσότερο από όσο πρέπει και είναι φυσιολογικό για το σώμα. Τα πνευμόνια μας έτσι συρρικνώνονται και είναι δύσκολο να γεμίσουμε το κάτω μέρος τους. Αναπνέουμε από ψηλά χωρίς να χρησιμοποιούμε το διάφραγμα. Έχουμε ένταση και στρες. Δεν ασκούμαστε αρκετά, κυρίως αεροβίως.

Η πρώτη αντανακλαστική κίνηση σε μη επαρκή αναπνοή είναι οι γρήγορες ανάσες. Εδώ κρύβεται όμως η παγίδα. Οι πολλές γρήγορες αναπνοές οδηγούν σε χαμηλά επίπεδα διοξιδείου του άνθρακα στο αίμα, αυξάνουν τα επίπεδα ΡΗ του αίματος, μειώνουν τη ροή αίματος στον εγκέφαλο και μειώνουν το ασβέστιο και το κάλιο στο αίμα. Αυτά όλα μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις, από σπασμούς και λιποθυμία μέχρι ταχυκαρδία και άλλα. Οι σφυγμοί μου ήταν ούτως ή άλλως ανεβασμένοι λόγω πυρετού και αυτό δυσκόλευε ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Η καλή τεχνική αναπνοής βοηθάει να φέρουμε τους χτύπους της καρδιάς σε ένα εύρος που να είναι ευεργετικό για τη βέλτιστη νοητική και φυσική απόδοση. Βοηθάει στην αποτοξίνωση του σώματος. Βοηθάει στη βελτίωση της κυκλοφορίας του οξυγόνου στο

σώμα και σε όλα τα όργανα επιτρέποντάς μας να θεραπευτούμε καλύτερα και να ζήσουμε περισσότερο. Οδηγεί σε καλύτερη εσωτερική γαλήνη, εστίαση και έλεγχο σκέψεων και μυαλού. Σε βοηθάει να διαχειριστείς το θυμό και το φόβο (είχα και τα δύο) ώστε να αντιδράς κατάλληλα. Δυναμώνει τους πνεύμονες. Οι δικοί μου ήταν αποδεκατισμένοι.

Έπρεπε λοιπόν να βρω κάτι. Το κλειδί ήταν στην εκπνοή. Σκέφτηκα ότι αν ήταν απλά να αναπνέω γρήγορα θα το έκαναν όλοι και δεν θα κατέληγαν στις ΜΕΘ. Εστίασα λοιπόν στο να βγάζω όσο το δυνατόν περισσότερο αέρα από τα πνευμόνια ώστε να φεύγουν οι τοξίνες όπως το διοξείδιο του άνθρακα. Στη συνέχεια έπαιρνα πιο γεμάτες αναπνοές με καινούριο οξυγόνο, χρησιμοποιώντας και το διάφραγμα (τα μαθήματα Φωνητικής, τα σπικάζ και το ραδιόφωνο βοήθησαν πολύ).

Εφόσον τα πνευμόνια ήταν λαβωμένα έπρεπε να μεγιστοποιήσω όσο μπορούσα τον όγκο τους και αυτό το πετύχαινα χρησιμοποιώντας και το κάτω τμήμα τους. Δεν συζητάω για τις ευεργετικές επιπτώσεις στο νευρικό σύστημα.

Στο συμπαθητικό, που μας προετοιμάζει για τη σωματική καταπόνηση και την αντιμετώπιση της απειλής (fight or flight), αλλά και στο παρασυμπαθητικό, που παράγει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Η ενεργοποίηση του δεύτερου ρυθμίζει σωστά την αναλογία εισπνοής/εκπνοής και βοηθάει στη χαλάρωση.

Από κοινού τα δύο συστήματα συμβάλλουν στη διατήρηση της σταθερότητας (ομοιόστασης) του σώματος. Έπαιρνα λοιπόν κάποιες γρήγορες κοφτές αναπνοές (ενστικτωδώς) και στη συνέχεια κράταγα όσο μπορούσα την ανάσα μου πριν αρχίσω τις μεγάλες παρατεταμένες εκπνοές. Με το κράτημα της αναπνοής, λένε οι ειδικοί, ο εγκέφαλος πανικοβάλλεται και στη συνέχεια ενεργοποιείται και αφυπνίζεται.

Όσο αυτό με απομάκρυνε από τη λήψη πιο δραστικών ιατρικών μέτρων, μειώνοντας τις πιθανότητες επιβίωσης, ενθαρρυνόμουν για την τελειοποίηση αυτού του «Bespoke Covid breathing» συστήματος.