Πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια, ένας διαστημικός βράχος με πλάτος άνω των 6 μιλίων συγκρούστηκε με τη Γη, χτυπώντας την περιοχή που είναι σήμερα μέρος του Μεξικού.

Ο αντίκτυπος πυροδότησε πυρκαγιές που εκτείνονταν για εκατοντάδες χιλιόμετρα, πυροδότησε τσουνάμι ύψους σχεδόν δύο χιλιομέτρων και απελευθέρωσε δισεκατομμύρια τόνους θείου στην ατμόσφαιρα. Αυτή η αέρια ομίχλη μπλόκαρε τον ήλιο, πάγωσε τη Γη κι έκανε τους δεινόσαυρους, μαζί με το 75% όλης της ζωής στον πλανήτη, να εξαφανιστούν.

Η προέλευση αυτού του βράχου, με την ονομασία Chicxulub, παραμένει μυστήριο. 

Οι περισσότερες θεωρίες υποστηρίζουν ότι ο Chicxulub ήταν ένας τεράστιος αστεροειδής, ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες που βρίσκονται μεταξύ Άρη και Δία. 

Όμως μια μελέτη που δημοσιεύτηκε την περασμένη Δευτέρα, δύο αστροφυσικοί του Χάρβαρντ πρότειναν μια εναλλακτική θεωρία: ο Chicxulub δεν ήταν αστεροειδής, αλλά ένα θραύσμα παγωμένου κομήτη που είχε φτάσει πολύ κοντά στον ήλιο από τη βαρύτητα του Δία.

Οι αστεροειδείς και οι κομήτες ταξινομούνται ως διαστημικοί βράχοι από τη NASA , αλλά διαφέρουν σε δύο βασικές παραμέτρους: Οι κομήτες σχηματίζονται από πάγο και σκόνη έξω από το ηλιακό μας σύστημα και είναι γενικά μικροί και γρήγοροι, ενώ οι βραχώδεις αστεροειδείς είναι μεγαλύτεροι, πιο αργοί και σχηματίζονται πιο κοντά στον Ήλιο.

«Αυτό που λέμε είναι ότι την πραγματικότητα, εάν διαλυθεί ένα αντικείμενο καθώς πλησιάζει στον ήλιο, θα μπορούσε να προκληθεί ο κατάλληλος ρυθμός συμβάντων και επίσης το είδος των επιπτώσεων που σκότωσαν τους δεινόσαυρους», δήλωσε ο Avi Loeb, αστροφυσικός και κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και συν-συγγραφέας της νέας μελέτης.

Το ηλιακό σύστημα λειτουργεί σαν «φλίπερ» για τους αστεροειδείς

Οι περισσότεροι αστεροειδείς προέρχονται από μια «ζώνη αστεροειδών» που βρίσκεται στο ηλιακό μας σύστημα μεταξύ των εξώτερων και των εσώτερων πλανητών. Ωστόσο ούτε για τους ειδικούς της NASA είναι ξεκάθαρη η προέλευση του Chicxulub.

Στη νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports, οι Loeb και Amir Siraj υποστηρίζουν ότι ο Chicxulub δεν προήλθε από τη ζώνη αστεροειδών. Αντίθετα, λένε ότι πιθανότατα προήλθε έξω από το ηλιακό μας σύστημα, από μια περιοχή που ονομάζεται Νέφος του Όορτ.

Το Νέφος του Όορτ είναι μια υποθετική σφαιρική περιοχή του εξωτερικού ηλιακού συστήματος. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 50.000 AU από τον Ήλιο, χίλιες φορές πιο μακριά από τον Πλούτωνα ή περίπου ένα έτος φωτός. Η απόσταση αυτή τοποθετεί το Νέφος του Όορτ περίπου στο ένα τέταρτο της απόστασης από τον Εγγύτατο του Κενταύρου, το κοντινότερο δηλ. ως προς τον Ήλιο αστέρι. Τα αντικείμενα του Νέφους του Όορτ αποτελούνται κυρίως από πάγους νερού, αμμωνίας, και μεθανίου. Πιστεύεται ότι το Νέφος του Όορτ είναι η πηγή όλων των κομητών που εισέρχονται στο Ηλιακό σύστημα.

Μερικές φορές αυτοί οι κομήτες μπορούν να ξεφύγουν από το Νέφος από τη βαρύτητα μεγάλων πλανητών, όπως ο Δίας. Μια παράκαμψη από την τροχιά ενός κομήτη, θα μπορούσε να τον οδηγήσει πολύ κοντά στον Ήλιο. Καθώς τον πλησιάζει, διαλύεται και κομμάτια του μπορούν να εκτοξευθούν προς όλες τις κατευθύνσεις του ηλιακού συστήματος.