Οι κρίσεις είναι στη ζωή. Οι αντιδράσεις των ανθρώπων εξαρτώνται, ωστόσο, από λίγους και πολύ συγκεκριμένους παράγοντες. Την παιδεία και την αντίληψή τους, που αυτή επιτρέπει – και προϋποθέτει. Η τωρινή ιστορία του κορωνοϊού έχει παγκόσμιο χαρακτήρα, πολύ απλά διότι όταν οι ανθρώπινες αντιδράσεις ομαδοποιούνται, χάνεται ο έλεγχος και η κοινή λογική.

Αυτή λοιπόν (η κοινή λογική…) θα έπρεπε κανονικά να επιβάλει την ψύχραιμη προσέγγιση μπροστά στο ζήτημα ενός ιού που μπήκε στη ζωή μας. Καταρχάς, προς τι τέτοιος πανικός; Μόλις την Πέμπτη, ανακοινώθηκε, με κάθε επισημότητα, ότι τα θύματα της γρίπης στην Ελλάδα, αυτό το έτος, έφτασαν τα 77, σύμφωνα με νεότερα επιδημιολογικά στοιχεία από τον ΕΟΔΥ. Επαναλαμβάνω της γρίπης, για την οποία κανείς δεν δίνει τη σημασία που πρέπει, ούτε μπαίνει στη διαδικασία του εμβολιασμού. Και ας λένε οι γιατροί ότι μετά το καλοκαίρι είναι απαραίτητος. Μεγάλο ποσοστό των ευπαθών ομάδων αδιαφόρησαν, την ίδια ώρα που πανικοβάλλονται στο άκουσμα του κορωνοϊού.

Η αυξητική τάση για τα κρούσματα της εργαστηριακά επιβεβαιωμένης γρίπης πλέον ανέρχονται σε 227, με τα 206 να έχουν νοσηλευθεί σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Από το σύνολο των ασθενών αυτών, μόνο 86 (37,9%) είχαν εμβολιαστεί για τη γρίπη. Σε αυτή την κατηγορία όχι απλά δεν επικράτησε πανικός, αλλά προέκυψε αδιαφορία ενός μεγάλου ποσοστού του ελληνικού πληθυσμού.

Οι χρήστες των social media δίνουν ρεσιτάλ, με κάποιες ακραίες αναρτήσεις πολλές φορές, ταυτόχρονα βοηθούν, όμως, να σβήσει ο πανικός, που δεν υπάρχει λόγος κανένας να υφίσταται, όσο και αν κάποια σχολεία προφανώς υποχρεώθηκαν να σταματήσουν τη λειτουργία τους. Αυτή η κεντρική απόφαση, επί της ουσίας δεν ελήφθη επειδή σώνει και καλά οι μαθητές θα έπεφταν θύματα του ιού, αλλά πολύ περισσότερο γιατί οι γονείς (πρώτα αυτοί) δεν έχουν το «καθαρό» μυαλό και την ψυχραιμία ώστε να προφυλάξουν τα παιδιά τους με σωστή ενημέρωση και νηφαλιότητα.

Είναι αδιαμφισβήτητο πως οφείλουμε να κρατήσουμε υπεύθυνη στάση απέναντι στις συστάσεις των επιστημόνων και των γιατρών. Όποτε έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς και άλλοι ιοί η ιστορία έδειξε ότι δυστυχώς προτιμήθηκε η επιδρομή στα φαρμακεία και στα παντοπωλεία, χωρίς μακροπρόθεσμο όφελος. Η ανθρωπότητα συνέχισε να υπάρχει (όπως διαβεβαίωσαν οι επιστήμονες τότε) και θα συνεχίσει, όπως διαβεβαιώνουν και τώρα…

Το σημαντικότερο ζήτημα, όμως, είναι η σπορά ανυπόστατων ειδήσεων που κυκλοφορούν ως φήμες και οδηγούν στην απώλεια εμπιστοσύνης απέναντι στην επιστημονική κοινότητα. Το βέβαιο είναι πως εκείνη που θα νοσήσει περισσότερο είναι η Οικονομία. Αλήθεια, τελικά τι φοβόμαστε περισσότερο; Το θάνατο ή το φόβο του θανάτου; Η Οικονομία, το δεύτερο…