Οι αδιέξοδες σχέσεις είναι ένα φαινόμενο που συναντάμε πολύ συχνά στην εποχή μας, καθώς τα ζευγάρια για διαφορετικούς λόγους το καθένα δεν μπορούν να χαράξουν μαζί μια κοινή πορεία αλλά ούτε να πάρουν την απόφαση ο καθένας να τραβήξει διαφορετικούς δρόμους.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί οι άνθρωποι επιμένουν να μένουν σε σχέσεις που έχουν πια τελματώσει και δεν μπορούν να τους προσφέρουν τίποτα άλλο από μιζέρια και θλίψη. Οι λόγοι είναι πολλοί και ξεγυμνώνουν την αδυναμία που κατά βάθος νιώθει κάθε άνθρωπος μέσα του.

  1. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση

Όταν δεν κοιτάμε με καλό μάτι και δεν καμαρώνουμε τον εαυτό μας, τότε είναι πανεύκολο να εξαρτηθούμε σε ψήγματα αγάπης και ενδιαφέροντος. Είναι πανεύκολο να κάνουμε τις λεγόμενες «ερωτικές εκπτώσεις».

2. Η βαθιά εξάρτηση από τον/την σύντροφο.

Η αίσθηση, ότι δεν «υπάρχουμε» χωρίς την παρουσία του συντρόφου στη ζωή μας, είναι απίστευτα εγκλωβιστική και αποπνιχτική ταυτόχρονα. Σε αυτή την περίπτωση αναπτύσσουμε «συμβιωτική σχέση» με τον/την σύντροφο και δεν έχουμε την προσωπική μας ταυτότητα.

3. Η έλλειψη εμπιστοσύνης στους ανθρώπους γύρω μας.

Από την στιγμή που δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε εύκολα, είναι πιο βολικό να παραμείνουμε στο «γνώριμο», ακόμα κι αν αυτό μας κακοποιεί.

4.Η δύναμη της «Συνήθειας».

Αυτή είναι, που κάνει τους ανθρώπους να δειλιάζουν μπροστά στο ενδεχόμενο ενός χωρισμού.
Η δυσκολία να αντέξουμε τον εαυτό μας μέσα στην μοναξιά. Αυτό ισχύει, όταν δεν μπορούμε να αντέξουμε γενικά τον εαυτό μας, παρά μόνο όταν «ανήκει» κάπου.

5.Η δυσκολία στους αποχωρισμούς και στην αποδοχή του «τέλους»

Το «Αντίο» είναι μία κουβέντα, που προκαλεί θλίψη, όταν δεν αντιμετωπίζεται ως μία αφορμή για να υπάρξει στη συνέχεια το «Καλώς Ήρθες».