Τα εμβόλια και το πολιτικό κόστος

Η πρώτη περίπτωση ήταν μία γιατρός στην Κρήτη με υποκείμενα νοσήματα, που εργαζόταν σε ιδιωτικό εργαστήριο και δεν έκανε το εμβόλιο.

Μετά, μία έγκυος γυναίκα, η οποία παλεύει ακόμη στο νοσοκομείο για να ξεπεράσει τον κορωνοϊό και να σώσει το έμβρυο.

Επίσης, μία 54 ετών γυναίκα η οποία έδινε αγώνα εναντίον των εμβολίων. Όταν κόλλησε κορωνοϊό και αναγκάστηκε να μπει στο νοσοκομείο, τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.

Την ώρα που η κατάστασή της επιδεινώθηκε οι γιατροί αποφάσισαν να τη διασωληνώσουν.

Η αντίδρασή της ήταν μεγάλη, και μάλιστα μέσω των social media ζητούσε τη βοήθεια του κόσμου, γιατί, όπως ανέφερε, δεν ήθελε ούτε να τη διασωληνώσουν. «Βοήθεια»… έγραφε και ξανάγραφε στις αναρτήσεις της.

Δυστυχώς, όμως, οι γιατροί παρότι τελικά τη διασωλήνωσαν, με εισαγγελική εντολή, δεν κατάφεραν να τη σώσουν και έχασε τη μάχη με το θάνατο.

Αυτά που συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα είναι αδιανόητα για τη λογική του μέσου Έλληνα που προσπαθεί να σώσει τον εαυτό του, την οικογένειά του και τη δουλειά του από τις επιπτώσεις του κορωνοϊού.

Μετά από δύο χρόνια καραντίνας και με ένα μεγάλο ποσοστό επιχειρήσεων να βρίσκεται στο «κόκκινο», οι Έλληνες βλέπουν ανθρώπους της διπλανής πόρτας να αποφεύγουν να εμβολιαστούν, με αποτέλεσμα ο κίνδυνος ενός νέου γενικευμένου lockdown να είναι και πάλι ορατός.

Ο φανατισμός, δυστυχώς, πέρασε και στο θέμα του εμβολίου, και πλέον είναι πολύ δύσκολο να χτιστεί το «τείχος της ανοσίας», όπως πίστευαν οι υπεύθυνοι της Επιτροπής, στις αρχές του καλοκαιριού.

Πώς μπορεί να συλλάβει ανθρώπινος νους ότι η αντιεμβολιαστική υστερία έφτασε σε τέτοιο σημείο, ώστε να προτιμούν οι άνθρωποι να πεθάνουν από το να κάνουν το εμβόλιο.

Να προτιμούν οι εργαζόμενοι να χάσουν τη δουλειά τους παρά να εμβολιαστούν.

Και το χειρότερο όλων είναι πως σε αυτό το «κίνημα» κατά του εμβολίου πρωτοστατούν οι υγειονομικοί.

Άνθρωποι που δουλεύουν στις κλινικές και τα χειρουργεία, και καθημερινά βιώνουν το τι συμβαίνει στα νοσοκομεία και πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν.

Χθες, μετά το θάνατο της 54χρονης παρενέβη ο εισαγγελέας, για να αναζητήσει τυχόν ευθύνες όλων αυτών που έπεισαν τη γυναίκα αυτή να μην εμβολιαστεί.

Κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγηθούν τα πράγματα τους επόμενους μήνες, αλλά το σίγουρο είναι πως η έρευνα της Δικαιοσύνης και των συλλογικών Οργάνων της Πολιτείας θα πρέπει να γίνει πιο συστηματική και να εξετάζει κάθε μία από αυτές τις αντιεμβολιαστικές περιπτώσεις εξονυχιστικά, γιατί η ζημιά που κάνουν στη Δημόσια Υγεία είναι πολύ μεγάλη.

Δε νοείται να έχει βγει στους δρόμους ο «Μεσαίωνας» να απειλεί και να βρίζει τους πολίτες μίας σύγχρονης κοινωνίας που αποδέχονται την εξέλιξη της επιστήμης.

Ο σκοταδισμός πάντα οδηγούσε τις κοινωνίες σε αδιέξοδο. Έτσι και τώρα, όσο είναι καιρός πρέπει η σύγχρονη Ελλάδα να απομονώσει όλους αυτούς που θέλουν να κάνουν τις δικές τους φοβίες βίωμα του κοινωνικού συνόλου.