Γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου στο Εδιμβούργο. Η οικογένεια του ήταν ιδιαίτερα φτωχή και εκείνος κοιμόταν σε ένα μεγάλο συρτάρι ντουλάπας. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και να δουλεύει προκειμένου να βοηθήσει την οικογένειά του. Το πρώτο του επάγγελμα ήταν γαλατάς.

Ακολούθησαν κι άλλες επαγγελματικές ενασχολήσεις όπως pool boy, bodybuilder, οδηγός φορτηγού, μέλος του βασιλικού ναυτικού, μοντέλο στην σχολή καλών Τεχνών, χάρη στις οποίες μπόρεσε να βιοποριστεί, μέχρι να καταλάβει ότι αυτό για το οποίο είχε γεννηθεί ήταν η υποκριτική.

Ξεκίνησε να εργάζεται για μια θεατρική ομάδα στην Αγγλία. Το 1957 πήρε τον πρώτο ρόλο στην τηλεοπτική μεταφορά του θεατρικού του Άλβιν Ράκοφ «Ρέκβιεμ για έναν πυγμάχο» για το BBC, κερδίζοντας τις εντυπώσεις τόσο του κοινού όσο και των κριτικών.

Έναν χρόνο αργότερα υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την 20th Century Fox και κάπως έτσι άρχισε να γράφεται η δική του ιστορία, με τον ίδιο να εξελίσσεται ως ένας από τους πιο γοητευτικούς άνδρες του εικοστού αιώνα.

Το 1958 υποδύθηκε τον εραστή της Λάνα Τάρνερ στην ταινία Another Τime, Αnother Ρlace και το 1962 μπήκε στη ζωή του το κατασκοπευτικό μυθιστόρημα του Ίαν Φέμινγκ «Δόκτωρ Νο», όπου ο κεντρικός ήρωας λεγόταν Τζέιμς Μποντ.

Ο Κόνερι υποδύθηκε τον ρόλο επτά φορές, στις ταινίες «Δρ Νο» (1962), «Από τη Ρωσία με αγάπη» (1963), «Επιχείρηση Χρυσοδάκτυλος» (1964), «Επιχείρηση Κεραυνός» (1965), «Ζεις μονάχα δυο φορές» (1967) και στη συνέχεια μετά από δύο άλλους Μποντ -τον Ντέιβιντ Νίβεν στο «Καζινό Ρουαγιάλ» (1967) και τον Τζορτζ Λέιζενμπι στην «Στην Υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος» (1969)-, ξαναγύρισε με «Τα διαμάντια είναι παντοτινά» (1971), και το «Ποτέ μη λες ποτέ» (1983). Χωρίς όμως ποτέ να αγαπήσει τον συγκεκριμένο ρόλο, χάρη στον οποίο, πάντως, καθιερώθηκε στο παγκόσμιο σινεμά και έβγαλε πολλά χρήματα.

Το 1987 έπαιξε στους «Αδιάφθορους» του Ντε Πάλμα, κερδίζοντας ένα Όσκαρ (Β’ αντρικού).

Πρωταγωνίστησε στη μεταφορά του κλασικού μυθιστορήματος του Ουμπέρτο Έκο, «Το όνομα του Ρόδου».

Photo by Jack Kay/Daily Express/Getty Images

Υποδύθηκε τον πατέρα του Ιντιάνα Τζόουνς στην «Τελευταία σταυροφορία», ενώ βρέθηκε στο καστ μεγάλων εμπορικών επιτυχιών της δεκαετίας του 1990, από τον «Βράχο» και το «Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη» μέχρι τον «Λάνσελοτ: Ο Πρώτος Ιππότης».

Μετά το 2003, αφού έπαιξε στο «The League of Extraordinary Gentlemen» και αφού συγκρούστηκε με τον σκηνοθέτη, Στίβεν Νόριγκτον, πήρε τη μεγάλη απόφαση να αποσυρθεί από το σινεμά και προτίμησε, όπως ο ίδιος υποστήριζε, να παίζει γκολφ στις Μπαχάμες και να συζητά για το μέλλον της Σκοτίας. «Η συνταξιοδότηση είναι πολύ διασκεδαστική», είπε κάποια στιγμή.

Ο Σον Κόνερι υπήρξε στα μάτια των γυναικών ένας κλασικά ωραίος άνδρας με δυναμισμό και αυτοπεποίθηση, που ήξερε τι ζητούσε. Ενας σωστός καρδιοκατακτητής.