Οικονόμου για Τσίπρα: Τι μέτρα προτείνει, αφού δεν συμφωνεί με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό για τους άνω των 60 ετών

«Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει ακάθεκτος στον κατήφορο της άρνησης και της κοντόφθαλμης μικροκομματικής σκοπιμότητας που ακολουθεί από την αρχή της πανδημίας», επεσήμανε μεταξύ άλλων ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Τον Αλέξη Τσίπρα καλεί ο Γιάννης Οικονόμου να απαντήσει σε τρία ερωτήματα, τα οποία αφορούν στην υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών, έπειτα από την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία εκφράζει τη διαφωνία του με τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αναλυτικότερα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος καλεί τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να «αφήσει τις υπεκφυγές» και να «τοποθετηθεί σχετικά με το πως οι 520.000 συμπολίτες μας, που αποφεύγουν συστηματικά να εμβολιαστούν θα σπεύσουν να εμβολιαστούν;».

Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Σε περιόδους μεγάλων κρίσεων απαιτούνται γενναίες και υπεύθυνες αποφάσεις για την προστασία των ανθρώπων και την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Όποιος δεν τις αντέχει, δεν μπορεί να προσφέρει. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει ακάθεκτος στον κατήφορο της άρνησης και της κοντόφθαλμης μικροκομματικής σκοπιμότητας που ακολουθεί από την αρχή της πανδημίας».

Ενώ προσθέτει: «Καλούμε τον κ. Τσίπρα, στη διάρκεια των σημερινών συναντήσεών του με υγειονομικούς κι ενόψει της ψήφισης των μέτρων στη Βουλή, να αφήσει τις υπεκφυγές και να τοποθετηθεί συγκεκριμένα:
– Αφού δεν συμφωνεί με την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού για τους άνω των 60 ετών, ποια συγκεκριμένα μέτρα προτείνει ώστε οι 520.000 συμπολίτες μας, που αποφεύγουν συστηματικά να εμβολιαστούν -αποτελώντας την ηλικιακή ομάδα που κυρίως νοσηλεύεται και στην οποία σημειώνονται οι μεγαλύτερες απώλειες- να σπεύσουν να εμβολιαστούν;
– Είναι στοχοποίηση η συγκεκριμένη απόφαση ή κατάφαση στη ζωή και πράξη δικαιοσύνης απέναντι στους πολύ περισσότερους εμβολιασμένους; Απέναντι σε εκείνους που στερούνται τις υπηρεσίες του ΕΣΥ, ενώ τις έχουν ανάγκη, επειδή κάποιοι αρνούνται πεισματικά να εμβολιαστούν;
– Πώς εφαρμόζεται η υποχρεωτικότητα, την οποία ψελλίζει κατά καιρούς, δίχως να προβλέπονται κυρώσεις για αυτούς που παραβαίνουν το νόμο και επιδεικνύουν έλλειψη κοινωνικής ευθύνης; Εκτός και αν επιμείνει στο χωρίς νόημα εφεύρημα της «προαιρετικής υποχρεωτικότητας».

Ας αφήσει τις γενικότητες, τους αφορισμούς, τις καταγγελίες και ας τοποθετηθεί συγκεκριμένα. Αν δεν το κάνει και αυτή τη φορά, όπως το έχει αποφύγει μέχρι σήμερα, θα αποδείξει ότι αδυνατεί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να σηκώσει το βάρος επιβεβλημένων αποφάσεων που έχουν πολιτικό κόστος, ψαρεύοντας πρόσκαιρα κομματικά οφέλη».