Τα παράξενα και περίεργα των Ολυμπιακών Αγώνων

Αναδημοσίευση από τη Βραδυνή της Κυριακής

Από την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896, μόλις πέντε χώρες έχουν πάρει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις. Πρόκειται για την Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ελβετία και την Αυστραλία. Οι τέσσερις τελευταίες παρά το μποϊκοτάζ της Δύσης, ήταν παρούσες και στους Αγώνες της Μόσχας το 1980, οι αθλητές τους όμως αγωνίστηκαν υπό την Ολυμπιακή σημαία.

• –Κάτοχος ενός σπάνιου ρεκόρ παραμένει ο Αμερικανός Έντι Ίγκαν, καθώς είναι ο μόνος που έχει κατακτήσει χρυσό μετάλλιο και σε Θερινούς και σε Χειμερινούς Αγώνες. Το 1920 στην Αμβέρσα κυριάρχησε στην πυγμαχία, και 12 χρόνια αργότερα, στο Λέικ Πλάσιντ, ήταν μέλος της ομάδας των ΗΠΑ που πήρε την πρώτη θέση στο μπόμπσλεϊ.

• –Ο Κάχι Κακιασβίλι και ο Ντάνιελ Κάρολ είναι οι μόνοι που έχουν ανέβει στο υψηλότερο σκαλί του Ολυμπιακού βάθρου, με δύο διαφορετικές χώρες. Ο ομογενής αρσιβαρίστας ήταν πρώτος στην Βαρκελώνη με τη σημαία της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών (διάδοχη κατάσταση της ΕΣΣΔ), αλλά και στην Ατλάντα και το Σίδνεϊ, όπου εκπροσωπούσε την Ελλάδα. Ο Κάρολ πήρε χρυσό το 1908 με την ομάδα ράγκμπι της Αυστραλίας, και το 1920 με την ομάδα των ΗΠΑ.

• –Το 1928 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ, ήταν η πρώτη φορά που η ελληνική αποστολή άνοιξε την παρέλαση των ομάδων, ενώ οι διοργανωτές Ολλανδοί μπήκαν τελευταίοι στο στάδιο. Είναι ένα τελετουργικό που έκτοτε έχει καθιερωθεί και ακολουθείται απαρέγκλιτα.

• –Το 2016 οι θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες διεξήχθησαν… χειμώνα. Η διοργάνωση φιλοξενήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας από τις 5 ως τις 21 Αυγούστου, περίοδο που στη χώρα του καφέ ο χειμώνας έχει μπει για τα καλά.

• –Οι πέντε κύκλοι που κοσμούν την Ολυμπιακή σημαία αντιπροσωπεύουν τις πέντε κατοικημένες ηπείρους του πλανήτη. Ωστόσο, στις τέσσερις πρώτες διοργανώσεις δεν είχαν όλες οι ήπειροι αθλητική εκπροσώπηση. Αυτό συνέβη πρώτη φορά το 2012, στους Αγώνες της Στοκχόλμης.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

Οι ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού ξεκινούν αποκλειστικά στην COSMOTE TV

ΕΠΟΜΕΝΟ

Κωνσταντίνα Σπυροπούλου: Φωτογραφίες της από τη στιγμή που μαθαίνει ότι θα γίνει ξανά μαμά

• –To 1936 στο άλμα επί κοντώ ο Αμερικανός Έρλι Μίντοου με άλμα 4,35μ. ήταν ο αναμφισβήτητος νικητής. Πίσω του, με επίδοση 4,25μ., ισοβάθμησαν οι Ιάπωνες Σουχέϊ Νισίντα και Σουίου Όε. Οι δύο συμπατριώτες αντί να δοκιμάσουν επιπλέον άλματα για ξεκαθαρίσει η κατάσταση αποφάσισαν να σταματήσουν τον αγώνα και να… μοιραστούν και τη δεύτερη και την τρίτη θέση. Επισήμως ο Νισίντα ήταν δεύτερος Ολυμπιονίκης, αλλά επιστρέφοντας στην πατρίδα τους έλιωσαν τα μετάλλια του και έφτιαξαν από ένα μισό ασημένιο, μισό χάλκινο….

• –Σε… Μπεν Χουρ εξελίχθηκε ο ημιτελικός της πάλης στους Αγώνες της Στοκχόλμης το 1912. Τότε ο αγώνας τελείωνε μόνο με πτώση και ο Εσθονός Μάρτιν Κλέιν χρειάστηκε σχεδόν 11 ώρες (!) για να νικήσει τον Φινλανδό Άλφρεντ Ασικάινεν. Ο νικητής ήταν τόσο εξαντλημένος που δεν μπόρεσε να πάρει μέρος στον τελικό, και έτσι ο Σουηδός Κλας Γιόχανσον κέρδισε το χρυσό άνευ αγώνα.

• –Το 1900 η Αμερικανίδα φοιτήτρια Καλών Τεχνών, Μάργκαρετ Άμποτ, βρέθηκε στο Παρίσι για διακοπές. Σε μία βόλτα διάβασε κάποια ανακοίνωση σχετική με τη διεξαγωγή ενός τουρνουά γκολφ, στο πλαίσιο της διεθνούς Έκθεσης Παρισιού. Αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή, και τελικά πήρε μέρος κατακτώντας τη νίκη. Έπειτα επέστρεψε στη μόνιμη κατοικία της. Ποτέ, έως το θάνατό της το 1955, δεν έμαθε πως ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης. Ούτε οι δικοί της, μέχρι που ΔΟΕ έδωσε στην κόρη της το μετάλλιο, σε μία τελετή που είναι η πλέον καθυστερημένη απονομή μεταλλίου στην ιστορία των Αγώνων…

• –Σε ηλικία μόλις 9 ετών ένας μικρός Γάλλος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την ολλανδική ομάδα στη δίκωπο με πηδαλιούχο. Ο πιτσιρικάς αντικατέστησε τον κανονικό πηδαλιούχο, ο οποίος αποκλείστηκε ως υπέρβαρος, και έγινε έτσι ο νεότερος Ολυμπιονίκης. Κανείς δεν έμαθε ποτέ το όνομά του, αφού ο μικρός φρόντισε να εξαφανιστεί μετά την απονομή!

• –Θέμα με τους βρετανούς σπρίντερ προέκυψε στους Αγώνες του Λονδίνου το 1908. Οι διοργανωτές μετρούσαν τις αποστάσεις με γιάρδες και όχι με μέτρα, που ήταν από τότε η επίσημη μονάδα μέτρησης των Ολυμπιακών. Έτσι, το δικό τους 100άρι ήταν… 91 μέτρα και οι Άγγλοι σπρίντερ έτρεξαν εννέα μέτρα παραπάνω από ό,τι είχαν συνηθίσει. Αυτή η μικρή διαφορά στοίχισε, καθώς ο κορυφαίος σπρίντερ της Αγγλίας και η μεγάλη ελπίδα για χρυσό μετάλλιο, Έρνι Σάτον Χάρμερ, τερμάτισε μετά βίας έβδομος.

• –Κάτι παραπάνω από… μισό αιώνα χρειάστηκε ο Σίζο Κανακούρι για να τερματίσει στο μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων της Στοκχόλμης. Ο Ιάπωνας δρομέας λιποθύμησε στο 20ό χιλιόμετρο της διαδρομής και τον μάζεψε μία οικογένεια αγροτών. Όταν ο Κανακούρι συνήλθε, από την ντροπή του γύρισε μόνος του στην πατρίδα του, μέχρι που το 1966 ένας δημοσιογράφος έμαθε την ιστορία του. Τότε η σουηδική τηλεόραση τον προσκάλεσε να ολοκληρώσει τον αγώνα. Ο τελικός του χρόνος ήταν 54 χρόνια, 8 μήνες, 6 ημέρες, 32 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα. «Ήταν μία μακριά διαδρομή. Στην πορεία παντρεύτηκα, έκανα 6 παιδιά και 10 εγγόνια», δήλωσε μετά τον τερματισμό ο Κανακούρι.

• –Στους Αγώνες του Παρισιού το 1924, ο Ρόμπερτ Λε Ζεντρ έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις μήκος, αλλά δεν μπόρεσε να πάρει το χρυσό. Ο αθλητής από τις ΗΠΑ απέτυχε να περάσει στο τελικό του μήκους, όπου νικητής αναδείχτηκε ο συμπατριώτης του, Γουίλιαμ Ντέχαρτ με επίδοση 7,44μ. Ανάμεσα στον ημιτελικό και τον τελικό του μήκους ο Λε Ζεντρ πήρε μέρος και στο πένταθλο. Εκεί στο μήκος πήδηξε 7,76μ. αλλά η συνολική βαθμολογία έφτανε μόνο για το χάλκινο μετάλλιο.

• –Ένα λάθος του κριτή που μετρούσε τους γύρους υποχρέωσε τους αθλητές που έτρεχαν στον τελικό των 3.000 μ. στιπλ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932 στο Λος Άντζελες να τρέξουν μία επιπλέον στροφή. Σε αυτά τα εξτρά 400 μέτρα, άλλαξε η πρωτιά, καθώς ο Τόμας Ίβενσον προσπέρασε τον Τζόζεφ ΜακΚλάσκι. Παρότι η γκάφα έγινε αντιληπτή, η κατάταξη δεν άλλαξε, καθώς δεν έγινε κάποια ένσταση.

• –Το 1948 στο Λονδίνο, στους πρώτους Αγώνες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η προπονήτρια της ομάδας γυμναστικής της Τσεχοσλοβακίας Μαρί Προβανζίκοβα έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων που ζήτησε –και πήρε– πολιτικό άσυλο στη Δύση.

• –Στον αστερισμό των διδύμων κινήθηκε ο τελικός της δίκωπου άνευ πηδαλιούχου το 1980 στους Αγώνες της Μόσχας. Στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ανέβηκαν οι δίδυμοι αδελφοί Μπερντ και Γιερκ Λάντφοϊγκτ από την Ανατολική Γερμανία, και στο αμέσως από κάτω οι επίσης δίδυμοι Γιούρι και Νικολάι Πιμένοφ από τη Σοβιετική Ένωση.