Στο ερώτημα γιατί άνθρωποι που φαίνεται να τα έχουν όλα προβαίνουν σε πράξεις όλων των μορφών βίας η απάντηση βρίσκεται στο «γιατί μπορώ» που είχε πει κάποτε ο Μπιλ Κλίντον.

Στην αρχαία Ελλάδα όταν κάποιος υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή του συμπεριφερόταν με βίαιο ή αλαζονικό τρόπο απέναντι στους άλλους, την Πολιτεία και τον άγραφο θεϊκό νόμο, έλεγαν ότι διέπραττε «ύβριν». Οι τελευταίες συγκλονιστικές αποκαλύψεις -για την ώρα στον καλλιτεχνικό χώρο- στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αποκαλύπτουν ότι οι… δράστες είναι πολλοί. Στο ερώτημα γιατί κάποιος που φαίνεται να τα έχει όλα προκαλεί τη Νέμεση, δηλαδή τη Θεία Δίκη, η απάντηση βρίσκεται ανάμεσα στο «γιατί μπορώ» που είχε πει κάποτε ο Μπιλ Κλίντον, και σε αυτό που παραδέχτηκε, πρόσφατα, ο Απόστολος Γκλέτσος, ότι «για να δουλέψεις, πρέπει να κοιμηθείς με έναν σκ@τόγερο».

Λόγω των καταιγιστικών σχετικών εξελίξεων στη χώρα μας, στα «ψιλά» πέρασε η είδηση ότι ασκήθηκε ποινική δίωξη για βιασμό στον Ζεράρ Ντεπαρντιέ μετά από καταγγελία Γαλλίδας ηθοποιού. Οι πρώτες πληροφορίες θέλουν το βιασμό να έγινε το 2018, στο σπίτι του διάσημου ηθοποιού, όταν το φερόμενο θύμα ήταν 22 ετών. Είχαν γνωριστεί όταν εκείνος παρέδιδε μάθημα Υποκριτικής Τέχνης στη σχολή που αυτή παρακολουθούσε.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, είχε έρθει και πάλι στην επιφάνεια η κατηγορία περί σεξουαλικής κακοποίησης που έχει απευθύνει πολλές φορές στο παρελθόν, και με διαφόρους τρόπους, η Ντίλαν Φάροου στον θετό της πατέρα Γούντι Άλεν. Αυτή τη φορά η προβολή του ντοκιμαντέρ «Allen v. Farrow» επαναλαμβάνει μεν τις κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση της Ντίλαν σε ηλικία 7 ετών στη σοφίτα του σπιτιού τους, ενώ απουσίαζε η θετή μητέρα Μία Φάροου, αλλά ζωγραφίζει σκοτεινό το πορτρέτο του διάσημου σκηνοθέτη με τις φωνές άλλων γυναικών που αποπλάνησε ενώ εκείνες ήταν σε εφηβική ηλικία. Ο Άλεν επιμένει ότι όλα έχουν να κάνουν με την οργή της Φάροου, που την παράτησε όταν τον έπιασε να την απατά με την κατοπινή σύζυγό του και επίσης θετή τους κόρη Σουν Γι, και αφήνει αιχμές για ανάρμοστη σχέση της πρώην συντρόφου του με τον βιολογικό τους γιο Ρόναν, με τον οποίο ισχυρίζεται ότι εκείνη κοιμόταν γυμνή.

Στην ένταση που χαρακτηρίζει όλο τον Φεβρουάριο εντός και εκτός Ελλάδας, με φόντο το συνεχιζόμενο φονικό ταξίδι του κορωνοϊού παρά την παγκόσμια εκστρατεία των εμβολιασμών, το ρυθμό έδωσαν οι αποκαλύψεις περί… κανιβαλιστικών ορέξεων του ηθοποιού Άρμι Χάμερ. Ο ίδιος παρότι όχι ιδιαίτερα γνωστός στη χώρα μας, ήταν μέχρι χθες εξαιρετικά αγαπητός στο Χόλιγουντ, και μάλιστα γύριζε τη ρομαντική κομεντί «Shotgun Wedding» με την Τζένιφερ Λόπεζ στο πλευρό του, μέχρις ότου έσκασαν οι πληροφορίες πρώην συντρόφων του ότι τον ερεθίζει «να τους πίνει το αίμα», και ότι έχει εκφράσει τη διάθεση «να τους κόψει το κεφάλι», «να ξεριζώσει την καρδιά τους και να την ακούει να χτυπά στα χέρια του», «να φάει τα κομμάτια τους».

Δίπλα σε αυτά το δίχως άλλο η περίπτωση του Τζέιμς Φράνκο, που έχει κατηγορηθεί πολλές φορές για σεξουαλική παρενόχληση και ανάρμοστη συμπεριφορά στο χώρο εργασίας του, μοιάζει πολύ συνηθισμένη. Η τελευταία υπόθεση, μάλιστα, που έφεραν στα δικαστήρια τέσσερις πρώην φοιτήτριές του, οι οποίες και τον κατηγόρησαν ότι τις έβαζε στο πλαίσιο του μαθήματος να κάνουν σεξουαλικά όργια μεταξύ τους, έληξε αυτές τις ημέρες με συμβιβασμό των δύο πλευρών.

Η περίπτωση του Μπεν Άφλεκ, που πριν από μερικά χρόνια είχε κατηγορηθεί ότι δεν έχανε ευκαιρία να χουφτώνει το στήθος των γυναικών που εργάζονταν για το γύρισμα γνωστής ταινίας του, δεν έφτασε ούτε καν στα δικαστήρια, υπενθυμίζοντας ότι η περίπτωση του Μπιλ Κρόσμπι, που είχε κατηγορηθεί πολλά χρόνια πριν, για βιασμό από αρκετές γυναίκες και σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου, χρειάστηκε το ξέσπασμα του σκανδάλου με τον μεγαλοπαραγωγό Χάρβεϊ Γουαινστάιν και το κίνημα #MeToo των ΗΠΑ, για να οδηγηθεί, τελικά, στα δικαστήρια και να καταδικαστεί σε φυλάκιση μερικών ετών.

Η λίστα της ντροπής των ηχηρών ονομάτων, σαφώς και δεν τελειώνει εδώ, αφήνοντας, επίσης, αναπάντητο το ερώτημα αν τα πράγματα έχουν αρχίσει πραγματικά να αλλάζουν ή αν πρόκειται απλά για μία πρόσκαιρη παύση – σημείο των καιρών.

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»