Η «σκληρή αλητεία» του Βασίλη Μπισμπίκη: «Αδέσποτος στην Αθήνα, ουσίες, δεν τελείωσα το σχολείο»
«Αναρχισμός, πανκ, λοφίο, µπλε µαλλί, στα δεκαπέντε»
Για τη ζωή του και τα δύσκολα εφηβικά χρόνια που πέρασε μίλησε ο ηθοποιός Βασίλης Μπισμπίκης.
Ο γνωστός ηθοποιός που φέτος πρωταγωνιστεί στη σειρά του ALPHA, «Porto Leone», μεταξύ άλλων, μίλησε στην Athens Voice για την πρώτη φορά που έπαιξε ξύλο. Παράλληλα, ο Βασίλης Μπισμπίκης αναφέρθηκε και στην περίοδο της «σκληρής αλητείας» του.
«Ήμουν δέκα χρονών και είχα χτυπήσει ένα παιδί, µια σφαλιάρα, µια µπουνιά, κάτι τέτοιο. Κι έπεσε κάτω, λιποθύμησε, και νόμιζα ότι το σκότωσα. Αυτό µου έχει µείνει. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί φοβήθηκα πολύ, έπαθα πανικό. Είπα “έκανα κάτι κακό”. Ήταν ξύλο µες στο παιχνίδι. Την άλλη µέρα ήσασταν πάλι φιλαράκια. Παίζαμε µπάλα στις αλάνες και τσακωνόμασταν», δήλωσε ο Βασίλης Μπισμπίκης για την πρώτη φορά που έπαιξε ξύλο στη ζωή του.
«Ήμουν άτυχος, πολύ. Πέρασα ένα κοµµάτι σκληρής αλητείας από τα δεκατρία και µετά. Αδέσποτος στην Αθήνα, ουσίες, δεν τελείωσα το σχολείο.
Ένας από τους λόγους ήταν και τα βιβλία που διάβαζα, τα κοµµουνιστικά του παππού µου και τα αναρχικά. Και µέσα σε όλα αυτά ήταν, ας πούµε, και η ιδέα ότι το σχολείο σε κάνει ροµποτάκι, κατευθύνει τη σκέψη… και κάπου ήρθε η ρήξη.
Αναρχισμός, πανκ, λοφίο, µπλε µαλλί, στα δεκαπέντε. Με πήγαν για λίγο σ’ ένα τεχνικό λύκειο στην Κόρινθο, γιατί µε είχαν διώξει από τα υπόλοιπα σχολεία, και δεν άντεξα ούτε δύο µήνες. Κάλεσαν τη µάνα µου και της είπαν “δεν γίνεται δουλειά µε το παιδί σου”. Ντράπηκε η γυναίκα, ντράπηκα κι εγώ. Τον έβρισα τον λυκειάρχη και τέλος. Έπαιζε ζάρια και µας πουλούσε “ηθική”», εξομολογήθηκε ακόμα ο γνωστός ηθοποιός.
