Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Δεν έχω social media, αλλά τα θέατρά μου είναι γεμάτα»
Ο αγαπημένος ηθοποιός ξεσπά για τους πολιτικούς, τα social media και την παιδεία
Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, οξύνοια και καυστικό χιούμορ, ο αγαπημένος ηθοποιός Βλαδίμηρος Κυριακίδης τοποθετήθηκε για τα κακώς κείμενα της σύγχρονης κοινωνίας, της πολιτικής και της εκπαίδευσης, στέλνοντας παράλληλα ένα ηχηρό μήνυμα για τη σχέση του καλλιτέχνη με το κοινό.
Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Flash 99.4 και την εκπομπή «Ραδιοφωνική ΦιλοΣοφία» με τη Σοφία Αποστολίδου, ο δημοφιλής ηθοποιός αναφέρθηκε στην καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης «Ο κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου, στη βαθιά τομή που του άφησε ο εμβληματικός ρόλος του στο «Θάνατο του Εμποράκου», αλλά και στους λόγους για τους οποίους επιλέγει συνειδητά να απέχει από τον ψηφιακό κόσμο των social media.
«Οι πολιτικοί είναι κακοί ηθοποιοί–Προτιμώ τη σκληρή αλήθεια»
Σχολιάζοντας την υποκριτική στάση των προσώπων που διαχειρίζονται την εξουσία, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης δεν δίστασε να συγκρίνει το θέατρο με την πολιτική σκηνή:
«Οι ηθοποιοί ξέρουν να υποστηρίζουν το θεατρικό ψέμα με απίστευτη αλήθεια. Οι πολιτικοί είναι κακοί ηθοποιοί. Εγώ προτιμώ τη σκληρή αλήθεια», τόνισε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι οι πολιτικές σήμερα είναι αμιγώς οικονομικές και στερούνται ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα και αξιοπρέπειας.
Η συνειδητή αποχή από τα Social Media: «Εκπαιδεύουν τον ναρκισσισμό και τη μοναξιά μας»
Σε μια εποχή όπου η ψηφιακή παρουσία θεωρείται από πολλούς απαραίτητο εργαλείο προβολής, ο αγαπημένος ηθοποιός εξηγεί γιατί αρνείται να σπαταλά τον χρόνο του στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης:
«Δεν έχω social media, δεν μπορώ καθόλου. Πρώτα απ’ όλα, δεν έχω χρόνο να σπαταλήσω. Ποιον αφορά αν εγώ είμαι στον Βόλο και τρώω βραστό κολοκυθάκι; Τα social το μόνο που κάνουν είναι να εκπαιδεύουν τον ναρκισσισμό μας και τη μοναξιά μας», ανέφερε.
Απαντώντας στο επιχείρημα πως τα μέσα δικτύωσης είναι απαραίτητα για τη δουλειά του, ξεκαθάρισε:
«Μου λένε ότι είναι εργαλείο για τη δουλειά σου. Δεν έχω social, αλλά τα θέατρά μου όταν παίζω είναι γεμάτα. Όχι γιατί είμαι τίποτα σπουδαίο. Απλώς νιώθει την ανάγκη ο θεατής να με συναντήσει, να έρθει στο θέατρο να με δει. Αν με βλέπει συνέχεια μες στα social, μπορεί και να μην έρθει, να με βαρεθεί».
«Γινόμαστε όλοι “Κατά φαντασίαν ασθενείς” μέσω ίντερνετ»
Με αφορμή τον πρωταγωνιστικό του ρόλο ως «Αργάν» στην αθάνατη κωμωδία του Μολιέρου, σε διασκευή των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου, ο ηθοποιός συνέδεσε την αρρωστοφοβία του ήρωα με τη σύγχρονη εμμονή των χρηστών του διαδικτύου:
«Σήμερα μπαίνουμε όλοι μέσα στο ίντερνετ, ξεκινάμε να δούμε γιατί έχουμε πονοκέφαλο και καταλήγουμε μήπως έχουμε καρκίνο. Γινόμαστε όλοι λίγο “Κατά φαντασίαν ασθενείς”», δήλωσε, υπογραμμίζοντας πως η αμάθεια και οι φοβίες για τη ζωή και τον θάνατο κάνουν τους ανθρώπους ευάλωτους σε επιτήδειους.
Στην παράσταση, που περιοδεύει φέτος το καλοκαίρι σε όλη την Ελλάδα με ένα λαμπερό πρωταγωνιστικό θίασο (Σοφία Βογιατζάκη, Παρθένα Χοροζίδου, Πάνος Σταθακόπουλος, Ιωάννης Απέργης, Θάνος Μπίρκος, Αντιγόνη Νάκα), το γέλιο λειτουργεί ως το απόλυτο λυτρωτικό όπλο απέναντι στις υπαρξιακές αγωνίες.
Η «γεγονοτολαγνεία» στα σχολεία και ο αγώνας των γυναικών
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης και για τη δομή του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος:
«Στα σχολεία μας διδασκόμαστε μια γεγονοτολαγνεία. Δεν κάνουμε συγκριτική μάθηση. Μαθαίνουμε ότι το 1821 έγινε Επανάσταση, τελεσίδικα.
Αν περάσουμε στη συγκριτική μάθηση, διαβάζεις από τρία διαφορετικά βιβλία για να βγάλεις το δικό σου συμπέρασμα. Αυτούς τους πολίτες δεν τους χρειάζεται η κοινωνία μας και το πολιτικό σύστημα, γιατί αλλιώς δεν θα τους ψήφιζε κανείς».
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην εξέλιξη των κοινωνικών δομών και στην ανάγκη ουσιαστικής ισότητας των φύλων:
«Έχουν αλλάξει οι κοινωνίες προς το καλύτερο και ευτυχώς. Αλλά ακόμα δυστυχώς οι γυναίκες παλεύουν.
Χρειάζονται πολλά χρόνια για να αποτιναχθεί αυτός ο ζυγός από τις κοινωνίες, για να αποδεχτούμε τις γυναίκες και το ότι μπορεί να είναι και πιο ικανές από εμάς».
Από τον «Θάνατο του Εμποράκου» στη θεραπευτική δύναμη της τέχνης
Αναπολώντας τους σταθμούς της καριέρας του, ο δημοφιλής πρωταγωνιστής ξεχώρισε την ερμηνεία του στο έργο του Άρθουρ Μίλερ, «Ο Θάνατος του Εμποράκου», ως μια εμπειρία που του άλλαξε τη σκηνική αλλά και την προσωπική του στάση ζωή:
«Ο Willy Loman με δίδαξε πολλά για τα ψεύτικα ιδανικά του καπιταλισμού, που υπόσχεται πλούτο και δόξα αλλά αφήνει την ανθρώπινη ψυχή κενή. Όταν το σύστημα δεν σε χρειάζεται πια, σε πετάει στα σκουπίδια».
Καταλήγοντας, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης σημείωσε ότι παρά τη γενικευμένη κατάθλιψη και τις επιδερμικές αγωνίες της εποχής, το αυθεντικό χιούμορ και το ζωντανό θέατρο παραμένουν το καταφύγιο του ανθρώπου, προσφέροντας αλήθεια, συγκίνηση και ουσιαστική ψυχαγωγία.
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
