Άγγελος Συρίγος στη «ΒτΚ»: Εθνικά επικίνδυνες οι εκλογές υπό τις παρούσες συνθήκες
«Η Ελλάδα μπορεί, μαζί με τη Γαλλία και την Κύπρο, να πάρει την πρωτοβουλία για να ενισχυθούν οι κρατικές δομές του Λιβάνου»
«Αλίμονο εάν αυτή την κρίσιμη στιγμή παγκοσμίως, εμείς μετράμε και ξαναμετράμε ψήφους για να δούμε αν θα έχουμε κυβέρνηση».
Με αυτή τη φράση εκφράζει την αντίθεσή του στο ενδεχόμενο να διεξαχθούν τώρα εκλογές ο βουλευτής της Ν.Δ. Άγγελος Συρίγος σε συνέντευξή του στη «ΒτΚ».
Όσο για τον πόλεμο στο Ιράν, εκτιμά πως μέχρι τη συνάντηση του Τραμπ με τον Κινέζο ομόλογό του, στις 15 Μαΐου, είναι πιθανό να έχει βρεθεί λύση.
Αναλυτικά η συνέντευξη του Άγγελου Συρίγου στη «ΒτΚ»:
Με μια εκεχειρία που δείχνει εύθραυστη, τις πρόσφατες συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν να μην καταλήγουν σε συμφωνία και την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ να είναι ηλεκτρισμένη, ποια είναι η βασική προϋπόθεση για το τέλος του πολέμου και πόσο κοντά ή μακριά είμαστε σε αυτό;
«Υπάρχει μια ημερομηνία-ορόσημο. Είναι η 15η Μαΐου, οπότε ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ θα συναντήσει τον Κινέζο ομόλογό του. Η Κίνα καλύπτει το 10% των ημερήσιων αναγκών της σε πετρέλαιο από το Ιράν. Ο Αμερικανός πρόεδρος θα ήθελε να έχει λυθεί αυτό το θέμα πριν από την επίσκεψή του. Εκτιμώ ότι μέχρι τότε, θα κάνει ό,τι μπορεί για να τελειώσουν οι εχθροπραξίες. Το βασικό ζήτημα που χωρίζει τις 2 πλευρές είναι η τύχη του ιρανικού προγράμματος εμπλουτισμού του ουρανίου και τα περίπου 450 κιλά που έχουν ήδη εμπλουτιστεί. Εάν λυθεί αυτό το θέμα, θα βρεθεί λύση και με τα Στενά του Ορμούζ και με τα δεσμευμένα ιρανικά κεφάλαια ύψους 26 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε Δυτικές τράπεζες. Αφ’ ης στιγμής οι Αμερικανοί αποδέχτηκαν ότι το Ιράν έχει δικαίωμα να εμπλουτίζει ουράνιο και η διαφωνία περιορίζεται στο πότε θα αρχίσει αυτή η διαδικασία, θα βρεθεί λύση».
Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στον Λίβανο μετά τις επιθέσεις του Ισραήλ δείχνουν ότι η χώρα είναι σε άσχημη κατάσταση. Πώς θα μπορούσε να υπάρξει αποκλιμάκωση όπως ζήτησε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης;
«Η ειρήνευση θα προέλθει μόνο με αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ενδυναμωθεί ο λιβανικός στρατός, διότι αυτή τη στιγμή η Χεζμπολάχ είναι πιο ισχυρή από αυτόν. Η Ελλάδα μπορεί, μαζί με τη Γαλλία και την Κύπρο, να πάρει τη σχετική πρωτοβουλία για να ενισχυθούν συνολικά οι κρατικές δομές του Λιβάνου».
Η αντιπολίτευση επικρίνει την κυβέρνηση ότι η χώρα τελικά εμπλέκεται στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Ποια απάντηση δίνετε όταν π.χ. οι ελληνικοί patriot στη Σαουδική Αραβία έχουν καταρρίψει ιρανικούς πυραύλους;
«Η Ελλάδα δεν είναι μόνο ένα παθητικό σημείο ασφαλείας. Εξάγει σταθερότητα και ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή. Αυτή τη στιγμή προστατεύει την Κύπρο, τον εναέριο χώρο της Βουλγαρίας και ένα τμήμα της Σαουδικής Αραβίας. Οι ελληνικοί πύραυλοι βρίσκονται στην Αραβική χερσόνησο εδώ και χρόνια, κατόπιν αμυντικής συμφωνίας των 2 κρατών. Όταν υπογράφεις και υπερψηφίζεις στη Βουλή την κύρωση μιας αμυντικής συμφωνίας πρέπει να περιμένεις ότι μπορεί και να εφαρμοστεί. Αλλιώς ας υπογράφεις μόνο εμπορικές συμφωνίες για πώληση αγροτικών προϊόντων. Είναι σίγουρα ακίνδυνες, αλλά δεν σου προσφέρουν κύρος, που το χρειάζεσαι».
Συμμερίζεστε την άποψη ότι οι χειρισμοί της Ελλάδας για την κρίση στη Μέση Ανατολή σε σύγκριση με εκείνους της Τουρκίας, ενδυνάμωσαν ακόμα περισσότερο το διπλωματικό μας προφίλ και ενίσχυσαν την αξιοπιστία μας έναντι των συμμάχων μας;
«Υπάρχει ένα αγγλοσαξονικό ρητό που λέει πως “εάν δεν κάθεσαι γύρω από το τραπέζι είναι πιθανόν να είσαι το γεύμα στη μέση του τραπεζιού”. Η ευρύτερη περιοχή ανατολικώς ημών κατρακυλά στην άβυσσο του πολέμου. Ελλάδα και Κύπρος είμαστε τα ακραία σημεία σταθερότητας και ασφάλειας στη ζώνη της ειρήνης. Τα όσα έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό δείχνουν ότι η χώρα μας είναι ένας σοβαρός γεωπολιτικός παίκτης που προστατεύει τα συμφέροντά του».
Μέσα σε αυτό το κλίμα αστάθειας πόσο αισιόδοξος μπορεί να είναι κανείς για ουσιαστική πρόοδο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις;
«Αυτή την περίοδο η Τουρκία είναι απολύτως απασχολημένη με τον πόλεμο στο Ιράν και την απειλή του Ισραήλ. Ένα σημαντικό τμήμα της ιθύνουσας τάξεως της γειτονικής μας χώρας θεωρεί ότι η Τουρκία θα είναι ο επόμενος ισραηλινός στόχος μετά το Ιράν. Κάτι τέτοιο απέχει από την πραγματικότητα. Το Ισραήλ δεν θα διακινδύνευε ποτέ να επιτεθεί απροκάλυπτα σε μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ. Η απειλή του Ισραήλ σε συνδυασμό με την προμήθεια ισραηλινού αμυντικού στρατιωτικού υλικού από Ελλάδα και Κύπρο απομακρύνει την πιθανότητα να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το επόμενο χρονικό διάστημα».
Η ήττα του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, αρκεί πράγματι για να αποκτήσει η Ε.Ε. μια πιο συμπαγή και ενιαία φωνή όπως πολλοί αναλυτές προσδοκούν;
«Προφανώς και δεν αρκεί! Το βασικό πρόβλημα της Ευρώπης είναι ότι κάθε κράτος, περιλαμβανομένης και της Ελλάδας, προσεγγίζει τα θέματα μέσα από το πρίσμα των δικών του εθνικών συμφερόντων. Ο Όρμπαν διακρινόταν όμως ως ο επίμονος αντιρρησίας σε οποιαδήποτε προσπάθεια της Ε.Ε. για κοινές δράσεις. Απομένει να δούμε πώς θα φερθεί ο διάδοχός του».
Στο πολιτικό τοπίο εσωτερικά, οι νέες δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ήδη φαίνεται στις δημοσκοπήσεις πως έχουν κόστος για την κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση ζητάει εκλογές και ουδείς ξέρει τι μπορεί να αναφέρουν επόμενες δικογραφίες. Μήπως, όντως, θα ήταν διέξοδος η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες;
«Θεωρώ εθνικά επικίνδυνη την προσφυγή στην κάλπη υπό τις παρούσες συνθήκες. Δεν γνωρίζουμε πότε και υπό ποιους όρους θα τελειώσει ο πόλεμος στον Κόλπο, ούτε ποιες είναι μακροπρόθεσμες συνέπειές του για την παγκόσμια Οικονομία. Η χώρα χρειάζεται κυβέρνηση η οποία να μπορεί να πάρει αποφάσεις για να στηρίξει την κοινωνία στις δύσκολες εβδομάδες και μήνες που θα έρθουν. Αλίμονο εάν αυτή την κρίσιμη στιγμή παγκοσμίως, εμείς μετράμε και ξαναμετράμε ψήφους για να δούμε αν θα έχουμε κυβέρνηση».
*Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
