«Πόλεμος» στην «Ελπίδα»: Τι συμβαίνει στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού
Πλήρης αποδιοργάνωση και μετωπική σύγκρουση στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». 22 πρώην στελέχη καταγγέλλουν «αυλές», ενώ το κόμμα απαντά για «προσωπικές ατζέντες»
Σε ανοιχτή και γενικευμένη σύγκρουση με τη Μαρία Καρυστιανού περνούν πλέον 22 πρώην στελέχη της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», μετατρέποντας το συνεχιζόμενο κύμα παραιτήσεων των τελευταίων εβδομάδων σε οργανωμένη αμφισβήτηση της ηγεσίας του νεοσύστατου φορέα.
Με κοινή ανακοίνωσή τους, τα 22 πρώην μέλη απορρίπτουν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς περί «προσωπικών φιλοδοξιών» και καταγγέλλουν συγκέντρωση εξουσιών σε έναν κλειστό κύκλο, παραγκωνισμό των συλλογικών οργάνων και επικράτηση «αυλών, μηχανισμών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών».
Η εξέλιξη αυτή έρχεται να σφραγίσει ένα παρατεταμένο σκηνικό εσωστρέφειας, διαμορφώνοντας πλέον δύο εντελώς αντίπαλα πολιτικά αφηγήματα για τα αίτια της κρίσης.
«Δεν φύγαμε για τις καρέκλες»–Βαριές αιχμές από τους «22»
Η παρέμβαση των 22 στελεχών ήρθε ως άμεση απάντηση στις αιτιάσεις του Πολιτικού Συμβουλίου της «Ελπίδας», το οποίο είχε αποδώσει τις αποχωρήσεις σε «δόλια και συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης και υφαρπαγής της ηγεσίας».
«Δεν αποχωρήσαμε επειδή μας έλειψαν οι καρέκλες. Δεν αποχωρήσαμε επειδή δεν μας δόθηκαν αξιώματα. Δεν αποχωρήσαμε επειδή “δεν αντέξαμε”», υπογραμμίζουν στην επιστολή τους, χαρακτηρίζοντας την έξοδό τους ως στάση αρχής.
Όπως υποστηρίζουν, ενώ το αρχικό όραμα αφορούσε ένα κίνημα βάσης με διαφανείς διαδικασίες, στην πορεία αυτό αντικαταστάθηκε από ένα αδιαφανές και αρχηγικό μοντέλο.
Μεταξύ των 22 υπογραφόντων βρίσκονται πρόσωπα που διαδραμάτισαν κομβικό ρόλο στην πρώτη φάση συγκρότησης του κόμματος, όπως:
- Ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου, Θανάσης Αυγερινός.
- Η ηθοποιός Κατερίνα Μουτσάτσου (πρώην μέλος της Ομάδας Πολιτισμού).
- Η Μαρία Ιωαννίδου (πρώην μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου).
- Ο Τάκης Κοτσόργιος (πρώην υπεύθυνος Αγροτικού Τομέα).
- Ο Βασίλης Κοκοτσάκης, τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, ο οποίος είχε αποχωρήσει ήδη από τον Ιούνιο μαζί με τον πτέραρχο ε.α. Αθανάσιο Παπανικολάου.
- Οι Αχιλλέας Ρομπογιαννάκης, Αγγελική Λενακάκη και Γιάννης Φρονιμάκης.
Το γεγονός ότι οι αποχωρήσεις προέρχονται από διαφορετικούς τομείς και περιοχές (συμπεριλαμβανομένων οργανώσεων της Κρήτης και της Βόρειας Ελλάδας) πιστοποιεί ότι η κρίση έχει αγγίξει τον ίδιο τον πυρήνα του εγχειρήματος.
Το «παράλληλο Γραφείο Τύπου», οι διαγραφές και η απουσία του κινήματος των Τεμπών
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρέθηκε εξ αρχής ο Θανάσης Αυγερινός. Ο πρώην υπεύθυνος επικοινωνίας παραιτήθηκε στα τέλη Ιουλίου καταγγέλλοντας τη λειτουργία «παράλληλου Γραφείου Τύπου» πίσω από την πλάτη του, για να ακολουθήσει η διαγραφή του από την ηγεσία με αιχμές για «άδηλο σχέδιο».
Ο κ. Αυγερινός επανήλθε με καυστικό τρόπο, σημειώνοντας ότι από την κατηγορία περί «υφαρπαγής» η ηγεσία πέρασε στην «απαγωγή» του κόμματος, ενώ έθεσε ένα καίριο πολιτικό ερώτημα: Γιατί το ευρύτερο κοινωνικό κίνημα που δημιουργήθηκε γύρω από την τραγωδία των Τεμπών έμεινε τελικά έξω από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»;
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο πρώην εκπρόσωπος χρησιμοποίησε τη φράση: «Η “Ελπίδα” πεθαίνει μεν τελευταία, αλλά πεθαίνει», συμπυκνώνοντας το μέγεθος του ρήγματος.
Η αντεπίθεση της πλευράς Καρυστιανού: «Προσωπικές ατζέντες και συστημικές Κασσάνδρες»
Από την πλευρά της ηγεσίας, την υπεράσπιση του εγχειρήματος ανέλαβε το μέλος του προσωρινού Πολιτικού Συμβουλίου και ενεργειακός επιθεωρητής, Μιχάλης Χριστοδουλίδης.
Απαντώντας στις καταγγελίες, ο κ. Χριστοδουλίδης επιχείρησε να υποβαθμίσει την έκταση των παραιτήσεων, αναφέροντας:
«Από τους 600 που υπέγραψαν την ιδρυτική πράξη του κινήματος αποχώρησαν έντεκα, και από αυτούς δύο με τρεις είχαν αναλάβει επιτελικές θέσεις. Κάποιοι εντάχθηκαν φέρνοντας τη δική τους προσωπική ατζέντα και απαιτούσαν από την πρώτη ημέρα εγκεκριμένο καταστατικό και μηχανισμούς, σαν να επρόκειτο για συστημικό κόμμα. Νόμιζαν ότι το κίνημα θα μοίραζε καρέκλες και προνόμια».
Ο ίδιος πρόσθεσε πως ορισμένοι επιθυμούσαν να παραμείνει η «Ελπίδα» ένα απλό κίνημα διαμαρτυρίας και όχι ένας πολιτικός φορέας διεκδίκησης της εξουσίας, ενώ υπογράμμισε τη σταθερή προσήλωση της Μαρίας Καρυστιανού στις ιδρυτικές αξίες.
«Το αυθεντικό κίνημα δεν έχει καμία υπόσταση χωρίς τη Μαρία Καρυστιανού. Οι δημοσιογραφικές Κασσάνδρες σύντομα θα διαψευστούν», κατέληξε.
Η επόμενη μέρα
Η κρίση στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» αναδεικνύει τη δυσκολία μετατροπής ενός ισχυρού κύματος κοινωνικής συμπάθειας και προσωπικής απήχησης σε συμπαγή κομματικό μηχανισμό.
Ενώ η ηγεσία εκτιμά ότι η απομάκρυνση των διαφωνούντων θα επιτρέψει τη θωράκιση του κόμματος, η πλευρά των «22» προειδοποιεί με νέες αποκαλύψεις για τον τρόπο λειτουργίας του φορέα.
Με τους στενότερους συνεργάτες της πρώτης περιόδου να βρίσκονται πλέον απέναντι, το ερώτημα που τίθεται είναι αν η Μαρία Καρυστιανού θα επιχειρήσει μια ουσιαστική πολιτική αποκλιμάκωση ή αν το εγχείρημα θα οδηγηθεί σε περαιτέρω συρρίκνωση.
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
