Όσκαρ στα νιάτα και στις όμορφες ιστορίες
«The Power of the Dod» ή «CODA» Καλύτερη Ταινία της χρονιάς;
Μπορεί να μην είναι τα πρώτα Όσκαρ μετά την πανδημία, η 94η τελετή απονομής των χρυσών αγαλματιδίων, όμως, στις 27 Μαρτίου, ταυτίζεται με την επιστροφή όλων μας στην κανονικότητα.
Χωρίς την υπερβολική χρυσόσκονη του παρελθόντος και με περισσότερες αγκαλιές μεταξύ των παρουσιαστών και των συμμετεχόντων από την τελευταία φορά, τα φετινά Όσκαρ ανοίγουν δρόμο στα νιάτα και κοιτούν με ελπίδα το μέλλον.
Υπάρχει μία αλήθεια για τα Όσκαρ, που την ξέρουν ακόμη και όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με τα στοιχήματα για το ποια ταινία, ποιος σκηνοθέτης και ποιοι πρωταγωνιστές θα τιμηθούν φέτος με το χρυσό αγαλματίδιο ως οι καλύτεροι των καλύτερων. Αυτή είναι ότι από τη στιγμή που ο «Πολίτης Κέιν», το συγκλονιστικό αυτό δράμα για τη ζωή του μεγιστάνα του Τύπου Τσαρλς Φόστερ Κέιν, σε σκηνοθεσία του μοναδικού πρωταγωνιστή του, Όρσον Γουέλς, δεν τιμήθηκε ποτέ με το βραβείο Καλύτερης Ταινίας, ενώ, αντίθετα, το «Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι», η άνευρη δραματική κομεντί του Μπρους Μπέρεσφορντ, απέσπασε τέσσερα βραβεία, μεταξύ των οποίων και το βαρυσήμαντο της Καλύτερης Ταινίας, είναι προφανές ότι τα Όσκαρ είναι αφενός συχνά απρόβλεπτα, και αφετέρου όχι πάντα αξιοκρατικά.
Μία επιπλέον απόδειξη του παραπάνω είναι ότι ενώ μέχρι χθες το «The Power of the Dog», της Τζέιν Κάμπιον, με πρωταγωνιστές τους Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Τζέσι Πλέμονς και Κίρστεν Ντανστ, που βλέπει τον κόσμο των γυναικών από την πλευρά των ανδρών της Άγριας Δύσης, φερόταν ως το απόλυτο φαβορί για το βραβείο της Καλύτερης Ταινίας, τις τελευταίες ημέρες το φιλμ «CODA», που αφηγείται την ιστορία τριών ενήλικων μελών μίας οικογένειας κωφών και της 17χρονης Ρούμπι, που λειτουργεί ως μεταφραστής τους, φαίνεται ότι θα του τραβήξει το «χαλί» κάτω από τα πόδια.
Προς αυτή την κατεύθυνση οδηγεί και το γεγονός ότι η ταινία αυτή του Σιάν Χέντερ τιμήθηκε πρόσφατα και με το κορυφαίο βραβείο στα Producers Guild Awards, που συνήθως αποτελούν προπομπό στις κορυφαίες, τουλάχιστον, κατηγορίες των Όσκαρ, που φέτος θα έχουν ξανά παρουσιαστή, και για την ακρίβεια τρεις γυναίκες: τις κωμικούς Έιμι Σούμερ, Γουάντα Σάικς και Ρεγκίνα Χολ. Και ενώ αυτό από μόνο του αποδεικνύει ότι τα Όσκαρ είναι αποφασισμένα να είναι στο πνεύμα της εποχής, που υποστηρίζει την ενδυνάμωση των γυναικών, μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχε ξεκαθαρίσει αν θα βγει σε ζωντανή σύνδεση να μιλήσει κατά του πολέμου στην Ουκρανία ο πρόεδρός της Βολοντιμίρ Ζελένσκι.
Να σημειωθεί ότι το «The Power of the Dog», που διεκδικεί 12 Όσκαρ, και το «Dune», η εξαιρετική διασκευή ενός επικού μπεστσέλερ επιστημονικής φαντασίας, με 10 υποψηφιότητες, είναι εξ ορισμού οι πρωταγωνιστές των φετινών βραβείων. Σε κάθε περίπτωση, το βραβείο της Σκηνοθεσίας θα ήταν μία ωραία έκπληξη να πάει στον Κένεθ Μπράνα για την έξοχη ημι-αυτοβιογραφική ταινία του «Belfast», αν και όλα δείχνουν ότι εδώ η προαναφερόμενη Κάμπιον έχει κλειδώσει το χρυσό αγαλματίδιο.
Στην κατηγορία του Α’ Ανδρικού Ρόλου η μονομαχία προβλέπεται να δοθεί ανάμεσα στον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, και πάλι για το «Power of the Dog», και τον Γουίλ Σμιθ για την ταινία «La Méthode Williams», που αφηγείται τη ζωή του Ρίτσαρντ Ουίλιαμς, του πατέρα και προπονητή των διάσημων τενιστριών Βένους και Σερένα Γουίλιαμς. Όσον αφορά τη γυναικεία κούρσα, η Ντανστ είναι το αουτσάιντερ, ενώ με δεδομένο ότι τόσο η Ολίβια Κόλμαν («The Lost Daughter») όσο η Πενέλοπε Κρουζ («Parallel Mothers») και η Νικόλ Κίντμαν («Being the Ricardos») έχουν τιμηθεί με Όσκαρ στο παρελθόν, όλα δείχνουν ότι το βραβείο θα καταλήξει στην Τζέσικα Τσαστέιν για το «The Eyes of Tammy Faye»ή στην Κρίστεν Στιούαρτ για το φιλμ «Spencer».
