Σάκης Καραθανάσης: Από τις «Μάγισσες», στη «Λυσιστράτη»
«Από τον Σταμάτη Κραουνάκη και τη “Σπείρα” έμαθα να υπηρετώ αυτό που κάνω με αλήθεια και αφοσίωση, να μην φοβάμαι να εκτεθώ πάνω στη σκηνή και να ψάχνω πάντα την αλήθεια μέσα σε ένα τραγούδι ή σε ένα ρόλο»
Συνέντευξη στη Βραδυνή της Κυριακής παραχώρησε ο μουσικός και ηθοποιός Σάκης Καραθανάσης.
Σάκη, σας καλωσορίζω και θα ήθελα να μας μιλήσετε για το νέο σας τραγούδι «Μάγισσες», που μας… μάγεψαν! Σε τι αναφέρεται;
«Σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη φιλοξενία και χαίρομαι πολύ που σας άρεσαν οι “Μάγισσες”. Το τραγούδι μιλάει για τους ανθρώπους και τους έρωτες που, όσα χρόνια κι αν περάσουν, συνεχίζουν με έναν τρόπο να ζουν μέσα μας».
Ο τίτλος πώς προέκυψε;
«Ο τίτλος ήρθε πολύ φυσικά. Χωρίς να το καταλάβουμε, μιλούσαμε συνέχεια για τις “Μάγισσες” με τον Αλέξανδρο Καψοκαβάδη και τον Δημήτρη Σιάμπο, οπότε κάπως έμεινε μόνος του».
Νομίζω ότι με την όλη μυσταγωγική ατμόσφαιρα που δημιουργεί η μουσική του και οι εικόνες, ταιριάζει και σε μεταφέρει σε ένα άλλο περιβάλλον, σε ένα άλλο σκηνικό. Έτσι επέδρασε σε μένα, ακούγοντάς το τουλάχιστον. Σωστά;
«Από την αρχή θέλαμε να δημιουργήσουμε μια πιο ατμοσφαιρική αίσθηση. Μαζί με τον Δημήτρη Σιάμπο δουλέψαμε στον ήχο και την ενορχήστρωση, ενώ ο Βλάσης Πασιούδης έδεσε όμορφα όλο αυτό μέσα από την εικόνα του video clip».
Σε ποιο είδος μουσικής θα κατατάσσατε τις «Μάγισσες»;
«Δεν ξέρω αν θα έβαζα τις “Μάγισσες” αυστηρά σε ένα είδος. Πατάνε στο έντεχνο και το λαϊκό, αλλά έχουν και μια πιο alternative πλευρά».
Τι πρέπει να λέει, να έχει ένα τραγούδι για να το αγαπήσει το κοινό και να το συγκινήσει;
«Τι κάνει ένα τραγούδι να αγαπηθεί; Αν ξέραμε τη συνταγή θα κάναμε όλοι επιτυχίες (γέλια). Νομίζω πως είναι το σωστό πάντρεμα στίχου, μουσικής, ενορχήστρωσης και ερμηνείας».
Μιλήστε μας για το πότε και πώς ξεκίνησε η αγάπη σας για τη μουσική, αφού σπουδάσατε και υποκριτική στη Σχολή Ροντίδη στη Θεσσαλονίκη, και λάβατε μέρος σε αρκετά θεατρικά έργα και στο Ηρώδειο ακόμη. Είναι κληρονομικό χάρισμα;
«Η μουσική υπήρχε πάντα μέσα στο σπίτι μας. Ο πατέρας μου ήταν αυτοδίδακτος μουσικός και μεγαλώσαμε μέσα σε κιθάρες, μπουζούκια και τραγούδια. Πολύ σημαντική επιρροή για μένα ήταν η θεία μου, η Ξανθίππη Καραθανάση. Το θέατρο ήρθε και αυτό από μικρή ηλικία –πήγαινα ακόμη στο δημοτικό και ήθελα να παίζω στις σχολικές παραστάσεις– και ρίζωσε μέσα μου. Μέσα από το θέατρο ήρθαν μεγάλες εμπειρίες, όπως το Ηρώδειο, η Επίδαυρος, αλλά και η γνωριμία μου με τον Σταμάτη Κραουνάκη».
Τον Ιούνιο θα συμμετάσχετε στη «Λυσιστράτη» του Σταμάτη Κραουνάκη, στις «αποχαιρετιστήριες παραστάσεις» του Ηρωδείου. Όμως, για 12 χρόνια είστε μέλος της ομάδας «Σπείρα-Σπείρα» του Κραουνάκη. Τι πήρατε από αυτόν τον σπουδαίο καλλιτέχνη;
«Από τον Σταμάτη και τη “Σπείρα” έμαθα να υπηρετώ αυτό που κάνω με αλήθεια και αφοσίωση, να μην φοβάμαι να εκτεθώ πάνω στη σκηνή και να ψάχνω πάντα την αλήθεια μέσα σε ένα τραγούδι ή σε ένα ρόλο. Έμαθα τη δύναμη της ομάδας, του μοιράσματος, της στήριξης και της εσωτερικής δημιουργίας. Ο Σταμάτης και η “Σπείρα” είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου, και η αλήθεια είναι πως, όσο κι αν περνάνε τα χρόνια, συνεχίζουν να είναι σημαντικοί μέσα μου και στη ζωή μου».
Πώς αισθάνεστε στη σκηνή του Ηρωδείου;
«Είχα την τιμή και την τύχη να βρεθώ αρκετές φορές σε αυτό το μαγικό μνημείο. Είναι από αυτούς τους χώρους που, όσο και αν έχεις ξαναπατήσει στη σκηνή τους, ποτέ δεν το συνηθίζεις πραγματικά. Κουβαλάει μια τεράστια ιστορία και μια πολύ ιδιαίτερη ενέργεια. Κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί, με πιάνει το ίδιο δέος».
Στο μουσικό παιχνίδι του ΑΝΤ1 «Τhe Final Four», το 2019, πρωτεύσατε –και μάλιστα με μεγάλο ποσοστό– με έντεχνο τραγούδι. Σας βοήθησε το βραβείο και η προβολή αυτή; Βοηθούν τα σόου αυτά ένα νέο καλλιτέχνη;
«Το “Final Four” ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία, και σίγουρα με βοήθησε να με γνωρίσει περισσότερος κόσμος. Όμως, κανένα talent show από μόνο του δεν αρκεί. Θέλει συνέχεια δουλειά, ψάξιμο και ουσιαστική σχέση με αυτό που κάνεις».
Ετοιμάζετε και κάτι άλλο, για το καλοκαίρι, ίσως στη Χαλκιδική που είναι και η γενέτειρά σας;
«Αυτή την περίοδο γράφω νέα τραγούδια και ψάχνω πολύ τον ήχο που θέλω να χτίσω. Παράλληλα, βρισκόμαστε σε πρόβες για τη “Λυσιστράτη”, ένα πολύ δυνατό και σύγχρονο ανέβασμα του Σταμάτη Κραουνάκη, με μια υπέροχη ομάδα ανθρώπων και πολύ όμορφο κλίμα συνεργασίας».
Αναδημοσίευση από τη Βραδυνή της Κυριακής
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
