Μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου όλοι έβλεπαν στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης να γιγαντώνεται το πρόβλημα με τον κορωνοϊό. Και τότε οι περισσότεροι έλεγαν δημοσίως, «Δόξα τω Θεώ, η Ελλάδα είναι σε πολύ καλύτερο επίπεδο. Και λίγα κρούσματα έχει», έλεγαν, «και το Εθνικό Σύστημα Υγείας αντέχει ακόμη».

Κανένας, βέβαια, δεν ήθελε να συζητάει για το ενδεχόμενο επιβολής ενός νέου απαγορευτικού. Το θεωρούσαν αδιανόητο και καταστροφικό.

Μόλις, όμως, τα κρούσματα αυξήθηκαν, και στη Βόρεια Ελλάδα ξέφυγε η κατάσταση, άρχισαν να εμφανίζονται και οι προφήτες. Αυτοί που αποκαλούνται «εγώ τα ‘ξερα και στα ‘λεγα». Και η πρώτη τους παρατήρηση ήταν, «μα καλά, γιατί αργήσατε και δεν κλείσατε τα πάντα;». 

Ακόμη και τώρα, που μία άγνωστη πανδημία σαρώνει εκατομμύρια ανθρώπους, εδώ στην Ελλάδα, όπως και σε άλλα μέρη, έχουμε πολλούς συνανθρώπους μας οι οποίοι λένε πως γνωρίζουν πολύ καλά  τι πρέπει να κάνουν η Πολιτεία, το κράτος, ο επιστήμονας, ο υπουργός και η κυβέρνηση, για να αντιμετωπίσουν τον κορωνοϊό.

Και βέβαια, κανείς από όλους αυτούς, τους υπευθύνους, δεν κάνει τίποτα σωστό.

Δυστυχώς όμως, δεν είναι μόνο οι απλοί πολίτες που μετέχουν στην κατηγορία «Εγώ τα ‘ξερα και τα ‘λεγα».

Υπάρχουν και αρκετοί από τους πολιτικούς που τώρα βρίσκονται εκτός κυβερνητικής καρέκλας.

Υπάρχουν ορισμένοι πρώην υπουργοί που δοξάστηκαν για την απραξία τους, και τώρα που βρίσκονται στα έδρανα της αντιπολίτευσης ψάχνουν ανάμεσα στον αριθμό των κρουσμάτων και στα θύματα της πανδημίας για να φτιάξουν το πολιτικό τους μέλλον και να ψηφοθηρίσουν.

Την ώρα που χιλιάδες γιατροί και νοσηλευτές δίνουν αγώνα ζωής για να σώσουν τους συνανθρώπους μας από το θάνατο, αυτή την ώρα κομματικά επιτελεία καταστρώνουν σχέδια για να σπιλώσουν πρόσωπα και υπολήψεις, ώστε να απαξιώσουν τη μεγάλη προσπάθεια επιφανών επιστημόνων και να κάμψουν το ηθικό τους.

Δυστυχώς, υπάρχει μία ολόκληρη κατηγορία ανθρώπων που τυφλώνεται από το κομματικό του πάθος και χαίρεται όταν ο τόπος δοκιμάζεται, μόνο και μόνο γιατί οι ίδιοι δεν είναι στην εξουσία.

Τρέμουν στην ιδέα μήπως τα καταφέρουν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι και βγει η χώρα αλώβητη από αυτό το χτύπημα της πανδημίας. 

Ατυχώς, για μία ακόμη φορά οι Έλληνες δεν πορεύονται ενωμένοι μπροστά σε μία δύσκολη κατάσταση. Η καταστροφή από την επιτυχία απέχει μόνο λίγα εικοσιτετράωρα.

Όσο  χρειάστηκε, δηλαδή, να ξεφύγουν τα κρούσματα και από μονοψήφια που ήταν πριν από λίγες ημέρες, να ξεπεράσουν τις 3.000.

Τόσο απέχει και η υπευθυνότητα από τη γελοιοποίηση ενός πολιτικού. Και αυτό κάποιοι θα πρέπει να το σκεφτούν πολύ καλά πριν κάνουν τις δημόσιες εμφανίσεις τους.