Όταν σε ηλικία 18 μηνών, το 1922, φυγαδεύεται από την οικία των γονέων του, εν προκειμένω το Ανάκτορο του Mon Repos στην Κέρκυρα, μαζί με τις τέσσερις αδελφές του, επί αγγλικού πολεμικού πλοίου. Όταν άπατρις περιδιαβαίνει, έκτοτε, την Ευρώπη σε συγγενείς που τον φιλοξενούν, αφού ο θείος του, ο βασιλεύς Γεώργιος Β’, καθηρέθη από τον Θρόνο του.

Όταν μαθαίνει αργότερα, ότι ο πατέρας του, ο πρίγκηπας Ανδρέας, κατεδικάσθη εις θάνατον από ελληνικό δικαστήριο και γλύτωσε την ζωή του την τελευταία στιγμή, μετά από παρέμβαση του Γεωργίου Ε’ της Μεγάλης Βρεττανίας. Ε, δεν χρειάζονται και άλλα για να αντιληφθούμε ότι υπάρχουν παιδικά τραύματα που έχουν επηρεάσει την σχέση με την πατρίδα των προγόνων του. Και τι πρόγονοι! Ο παππούς του είναι ο ιδρυτής της δεύτερης δυναστείας που βασιλεύει στην Ελλάδα μετά την Απελευθέρωση, ενώ είναι συγγενής, μέσω της μητρός του, με την αγγλική βασιλική οικογένεια και, μέσω του πατρός του, με σχεδόν όλες της Ευρώπης.

Ιανουάριος του 1941. Ο Φίλιππος παίρνει άδεια για να επισκεφθεί την μητέρα του στην Αθήνα. Με παρότρυνση του θείου του, ο οποίος έχει επιστρέψει πανηγυρικώς στα βασιλικά του καθήκοντα, υπηρετεί στο αγγλικό Βασιλικό Ναυτικό και όχι στο ελληνικό, όπως διακαώς επιθυμούσε η πριγκίπισσα Αλίκη. Η μητέρα του, η οποία θα παραμείνει στην Ελλάδα κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής, θα είναι ο κύριος λόγος των ελάχιστων επισκέψεων που θα πραγματοποιήσει στον τόπο καταγωγής του. Το 1950, μάλιστα, συνοδεύοντας την σύζυγό του και διάδοχο Ελισάβετ, θα παραμείνει επί μακρόν, φιλοξενούμενος του βασιλικού ζεύγους Παύλου και Φρειδερίκης.

Η μετακόμισις της μητέρας του, το 1969, στο Παλάτι του Buckingham, θα σημάνει το τέλος των aller-retour στην χώρα μας. Η πτώσις της ελληνικής Μοναρχίας, το 1974, θα επιτείνει την απομάκρυνση, με αποτέλεσμα οι μόνες επαφές που θα διατηρήσει να είναι με τον αγαπημένο του ανηψιό Κωνσταντίνο.

Ο τελευταίος είναι ένα από τα ελάχιστα πρόσωπα που ίσως γνωρίζουν τις ιδιωτικές απόψεις του μεταστάντος επί του θέματος, αφού δημοσίως δεν έχει ποτέ τοποθετηθεί.