Το διάβασα και συμφωνώ απόλυτα : «Εάν δεν υπήρχε ο κ Τσιόδρας θα έπρεπε να βρούμε κάποιο τρόπο προκειμένου να τον … εφεύρουμε!». Αυτή τη δύσκολη περίοδο ο συγκεκριμένος άνθρωπος (θα υπογραμμίσω πιο κάτω τα καθοριστικά χαρακτηριστικά του σε επιστημονικό επίπεδο) ευεργετεί την κοινωνία, με τη νηφάλια προσέγγισή του, με την απουσία υπερβολών και με τις ακριβείς προβλέψεις που του επιτρέπει η κατάρτισή του. Όχι μόνο εκείνη που αφορά στην επιστημονική του ιδιότητα, αλλά και η άλλη, η ανθρώπινη. Η οποία είναι εξαιρετικά σοβαρή και ώριμη, όσο απαιτεί αυτή η περίοδος.

Διάβασα στα social media μία απάντηση σε ανάρτηση που συνέκρινε τον κ. Τσιόδρα με τον πρώην υπουργό του Σύριζα κ. Πολάκη, ότι είναι λάθος τέτοιες συγκρίσεις διότι ο Τσιόδρας δεν είναι Υπουργός. Ο Κικίλιας είναι. Μα δεν είναι θεσμικό το ζήτημα, αλλά ουσιαστικό. Την ώρα που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε επιλέξει να βασίζεται στις συμπεριφορές ενός ανθρώπου που εκφραζόταν ακραία (είμαστε πολιτισμένοι σε βαθμό ο οποίος δεν μας επιτρέπει να χαρακτηρίσουμε με ακρίβεια τη στάση του Πολάκη), η τωρινή έχει την ευτυχία να βγάζει μπροστά μία περίπτωση απολύτως κατάλληλη για την κοινωνία, με το Κ κεφαλαίο!

Πριν από λίγο (19/3 στις 18.00) είπε για όσους έχασαν δικούς τους ανθρώπους : «Συμπάσχουμε και θρηνούμε μαζί σας», ενώ υπογράμμισε τη νότα αισιοδοξίας από το γέννηση του μωρού από μητέρα με τον ιο. Τα αισιόδοξα μηνύματα που υπάρχουν εντός και εκτός συνόρων, τα παρουσίασε με μετριοπάθεια όπως πάντα, υπενθυμίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγή εμβολίου πριν το καλοκαίρι.  

Ο μέχρι χθες άγνωστος καθηγητής Παθολογίας-Λοιμώξεων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών όχι απλά δεν βγάζει υπερφίαλη εικόνα, αλλά κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του προκειμένου να κρατά τους τόνους χαμηλά. Αφότου χρίστηκε επίσημος εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας για τη διαχείριση του κινδύνου του νέου κορωνοϊού, στέκεται επάξια στο ύψος των περιστάσεων. Παρά την ακαδημαϊκή του ιδιότητα, φορώντας την ιατρική του μπλούζα, ακόμη και αυτές τις κρίσιμες ώρες, συμμετέχει στις εφημερίες αλλά και στα εξωτερικά ιατρεία του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» στο Χαϊδάρι.

Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά κάποιος που αποφάσισε να έχει επτά παιδιά (!), αλλά και να ψέλνει εκκλησιαστικούς ύμνους και τροπάρια των ιερών ακολουθιών κάθε Κυριακή.  Επίσης δεν θα ήταν δυνατόν να είναι ψωνισμένος κάποιος που ενώ έχει διπλώματα κύρους και σπουδαία νοσοκομειακή εμπειρία και γόνιμη κλινική έρευνα στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ και MIT, αντί να ξεχάσει την Ελλάδα επέστρεψε σε αυτήν για να ολοκληρώσει το υποχρεωτικό από τον νόμο Αγροτικό του στο Κέντρο Υγείας Μεσσήνης. Μετά το τέλος της θητείας του απασχολήθηκε ως λοιμωξιολόγοςστο ΚΕΕΛΠΝΟ.