Γιώργος Μασούρας: Το συγκινητικό «αντίο» στον Ολυμπιακό – «Δεν φορούσα απλώς μια φανέλα, φορούσα ένα όνειρο»
«Έζησα αυτό που ονειρευόμουν από παιδί»
Ο Γιώργος Μασούρας αποτελεί και τυπικά παρελθόν από τον Ολυμπιακό, μετά την οριστικοποίηση της μεταγραφής του στη ΝΕΟΜ, με τον ίδιο να αποχαιρετά την ομάδα της καρδιάς του με ένα μακροσκελές και ιδιαίτερα συγκινητικό μήνυμα στα social media.
Ο Έλληνας ποδοσφαιριστής αναφέρθηκε στα χρόνια που πέρασε με την ερυθρόλευκη φανέλα, στις μεγάλες στιγμές που έζησε, στους τίτλους, στις ευρωπαϊκές βραδιές, αλλά και στο όνειρο που έκανε πραγματικότητα: να κατακτήσει ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο με τον Ολυμπιακό.
Στο μήνυμά του, ο Μασούρας έκανε μια αναδρομή από τα παιδικά του χρόνια, όταν παρακολουθούσε τον Ολυμπιακό ως φίλαθλος, μέχρι τη στιγμή που κατάφερε να φορέσει τη φανέλα της ομάδας και να αγωνιστεί σε 380 παιχνίδια, σημειώνοντας 57 γκολ.
«Τι θα έλεγε άραγε ένα μικρό παιδί, φίλος του Ολυμπιακού, αν του έλεγαν ότι μία ημέρα θα παίξει στον Ολυμπιακό… Θα αγωνιστεί σε 380 παιχνίδια, θα σκοράρει 57 γκολ, θα ζήσει μεγάλες ευρωπαϊκές νύχτες, θα κατακτήσει πρωταθλήματα και κύπελλα…», έγραψε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στην κατάκτηση του ευρωπαϊκού τροπαίου, τόνισε πως ήταν το όνειρο κάθε φίλου του Ολυμπιακού, ένα όνειρο που κάποτε θα θεωρούσε αδύνατο να γίνει πραγματικότητα.
Ο Μασούρας θυμήθηκε, μεταξύ άλλων, τις ευρωπαϊκές βραδιές, τις αποτυχίες και τις στεναχώριες, τις μεγάλες νίκες στα ντέρμπι, αλλά και τα παιδικά του χρόνια, όταν ζούσε την καθημερινότητα του Ολυμπιακού μέσα από τις εμφανίσεις των μεγάλων ποδοσφαιριστών που φόρεσαν τη φανέλα του συλλόγου.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όπως εξήγησε, όλες αυτές οι εικόνες αποτέλεσαν για εκείνον κίνητρο και του έδειχναν τον δρόμο, υπενθυμίζοντάς του πως έπρεπε να παλεύει καθημερινά και να είναι αντάξιος της ερυθρόλευκης φανέλας.
«Δεν ήταν εύκολο. Πάλεψα. Προπονήθηκα σκληρά. Έκλαψα. Ξενύχτησα από στεναχώρια, πέρασα δύσκολες στιγμές, όμως κάθε φορά που έβλεπα την ερυθρόλευκη φανέλα κρεμασμένη με το όνομά μου στην πλάτη ανατρίχιαζα», ανέφερε.
Και πρόσθεσε: «Κάθε φορά που ένιωθα τη μυρωδιά του χόρτου στο Καραϊσκάκη και έβγαινα στον αγωνιστικό χώρο, φούσκωνα από περηφάνια και ευγνωμοσύνη για αυτό που ζούσα. Γιατί δεν φορούσα απλώς μία φανέλα, φορούσα ένα όνειρο».
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
