Στις 11 Μαρτίου 2011, ένας καταστροφικός σεισμός μεγέθους 9,1 Ρίχτερ έπληξε τον πυθμένα της ανατολικής Ασίας, στέλνοντας ένα κύμα ωκεάνιου νερού με ύψος που έφτανε ένα δεκαπενταόροφο κτίριο, στις ακτές της Νοτιοανατολικής Ιαπωνίας. 

Περισσότεροι από 15.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, εκατομμύρια έχασαν την πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα και περισσότερα από 120.000 κτίρια καταστράφηκαν μέσα σε λίγα λεπτά.

Ο «σεισμός του Τοχόκου», που ονομάστηκε έτσι από την περιοχή της βορειοανατολικής Ιαπωνίας από την οποία προήλθε, ήταν ο πιο καταστροφικός στην καταγεγραμμένη ιστορία του έθνους.

Αλλά λίγο μετά την καταστροφή, επιζώντες άρχισαν να βλέπουν τα πρόσωπα των θυμάτων σε λακκούβες, άλλους να περιπλανιούνται στις παραλίες και άλλους να εμφανίζονται στις πόρτες τους. 

Οι …μακάβριες αυτές φιγούρες δεν εμφανίστηκαν σε λίγες περιπτώσεις, ώστε κάποιος να μπορέσει να υποθέσει πως είναι «παιχνίδια του μυαλού» από εκείνους που τους αντίκρυσαν, καθώς κάτοικοι σε όλες τις πόλεις που επλήγησαν περισσότερο ανέφεραν τέτοιες εμφανίσεις.

Ο Βρετανός δημοσιογράφος Ρίτσαρντ Λόιντ Πάρι εξερεύνησε το διαδεδομένο φαινόμενο αυτών των «πνευμάτων τσουνάμι» στο μυθοπλαστικό βιβλίο του «Τα φαντάσματα του τσουνάμι», το οποίο πρόσφατα μεταφέρθηκε και σε ένα επεισόδιο των «Unsolved Mysteries» του Netflix

Όμως δεν είναι διόλου εύκολο να εξηγήσει κάποιος αυτό το απόκοσμο φαινόμενο.

Θα πρέπει κάποιος να αντιληφθεί πώς η ιαπωνική κουλτούρα, η συλλογική θλίψη, και ίσως κάτι πραγματικά παράξενο, συνδυάζονται με κάποιον μυστήριο τρόπο για την δημιουργία αυτών των «πνευμάτων του τσουνάμι». Ένα πράγμα πάντως είναι ξεκάθαρο, αυτές οι ιστορίες ακούγονται τόσο ανόητες, όσο και ανατριχιαστικές.

Η πόλη Sukuiso μια εβδομάδα μετά το τσουνάμι

Ήταν 2:46 μ.μ. τοπική ώρα όταν ξεκίνησε ο σεισμός . Το επίκεντρο 80 χιλιόμετρα ανατολικά του Τοχόκου σε βάθος 25 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού, η Γη ταρακουνήθηκε για έξι ολόκληρα λεπτά, πυροδοτώντας κύματα ύψους 40-50 μέτρων που χτύπησαν την πόλη Mιγιάκο της βορειοανατολικής Ιαπωνίας. Το νερό μάλιστα έφτασε έως και 10 χιλιόμετρα μέσα στην ενδοχώρα, ως την πόλη Σεντάϊ.

Συνολικά πλημμύρισαν 345 τετραγωνικά χλμ, τα οποία περιλάμβαναν την καταστροφή νοσοκομείων, σχολείων, επιχειρήσεων, σπιτιών, σιδηροδρόμων και οτιδήποτε άλλο. 

Ίσως το πιο καταστροφικό χτύπημα που προκάλεσε το τσουνάμι, ήταν η αποτυχία του συστήματος ψύξης στον πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα, οδηγώντας στην περίφημη κατάρρευση.

Η Ιαπωνική Υπηρεσία Ανασυγκρότησης υπολόγισε ότι η οικονομική ζημιά ανήλθε στα 199 δισεκατομμύρια δολάρια. Εν τω μεταξύ, η Παγκόσμια Τράπεζα υπολόγισε το συνολικό οικονομικό κόστος σε 235 δισεκατομμύρια δολάρια.

«Στα 65 χρόνια μετά το τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, αυτή είναι η πιο δύσκολη και πιο δύσκολη κρίση για την Ιαπωνία», δήλωσε ο τότε πρωθυπουργός Ναότο Καν.

Αλλά καθώς η Ιαπωνία προχώρησε στην ανοικοδόμησή της, η καταστροφή παρέμεινε εκεί με υπερφυσικούς τρόπους….

Η «συναντήσεις» με τα φαντάσματα-τσουνάμι, έγιναν καθημερινότητα

Περίπου 200 μίλια ιαπωνικών ακτών βυθίστηκαν

Ο Ρίτσαρντ Λόιντ Πάρι είχε ζήσει στην Ιαπωνία για 18 χρόνια έως τη στιγμή που συνέβη η φυσική καταστροφή και εξεπλάγην όταν έμαθε ότι το έθνος ήταν πιο προληπτικό από ό, τι φανταζόταν. 

Σύμφωνα με τον Πάρι, το να βλέπεις ένα φάντασμα-τσουνάμι τους μήνες μετά τον σεισμό δεν ήταν κάτι καθόλου σπάνιο.

«Η θλίψη και η απώλεια και η αγωνία των ανθρώπων βγήκαν στην επιφάνεια»δήλωσε στο NPR.

«Μετά από λίγους μήνες οι ιστορίες φαντασμάτων, στοιχειωμάτων και υπερφυσικών γεγονότων, είχαν φτάσει σε σημείο επιδημίας».

Το 2016, ένας μεταπτυχιακός φοιτητής κοινωνιολογίας με το όνομα Γιούκα Κούντο,  ταξίδεψε σε μια από τις πόλεις που είχαν πληγεί περισσότερο από την καταστροφή, το Ισονομάκι, για να μελετήσει αυτήν την «επιδημία». 

Επικεντρώθηκε συγκεκριμένα στους οδηγούς ταξί της πόλης, οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι πήραν επιβάτες που αποδείχθηκε πως ήταν φαντάσματα-τσουνάμι!

Το Ισινομάκι κατέγραψε 3.097 θανάτους και 2.770 αγνοούμενους. 50.000 κτίρια καταστράφηκαν. Η αποδεκατισμένη πόλη είδε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της να μετεγκαθίσταται σε άλλες συνοικίες ή κοντινές πόλεις, και οι οδηγοί ταξί κατέγραψαν μερικές παράξενες περιπτώσεις. 

Από τους 100 οδηγούς που ισχυρίστηκαν πως βίωσαν κάτι μεταφυσικό, μόνο οι 7 αποφάσισαν να μιλήσουν στον Κούντο.

Ο πρώτος ταξιτζής είπε στον Κούντο για μια μεταφυσική «συνάντηση» που είχε το καλοκαίρι του 2011. Είχαν περάσει παρά λίγοι μήνες από το φονικό τσουνάμι και δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου πελάτες. 

Σοκαρίστηκε όταν ξαφνικά είδε μπροστά του μια νεαρή γυναίκα να του κάνει νεύμα, σε μια συνοικία της πόλης μάλιστα που είχε πληγεί σκληρά.

Φορώντας ένα χειμωνιάτικο παλτό στα μέσα του καλοκαιριού, η φιγούρα αυτή ήταν εντελώς βρεγμένη. Ο οδηγός δεν συνειδητοποίησε αμέσως πως είχε μέρες να βρέξει στην περιοχή και μόλις εκείνη επιβιβάστηκε, του ζήτησε να την πάει στην εγκαταλελειμμένη περιοχή Mιναμιχάμα.

«Αυτή η περιοχή είναι έρημη», είπε ο ταξιτζής στη γυναίκα. «Θες σίγουρα να σε πάω εκεί;»

 Αφού επικράτησε σιωπή για λίγο, η γυναίκα με τρεμάμενη φωνή τον ρώτησε: «Έχω πεθάνει;»

Ο τρομοκρατημένος οδηγός γύρισε για να αντικρίσει την πελάτισσα, αλλά δεν βρήκε απολύτως τίποτα. Κανείς δεν ήταν μέσα στο αυτοκίνητό του!

Μια εικόνα του 
yūrei , που μεταφράζεται ως «φάντασμα», στην λαϊκή ιστορία της Ιαπωνίας

Ένας άλλος ταξιτζής είπε στον Κούντο ότι πήρε έναν μπερδεμένο άντρα, γύρω στα 20, ο οποίος συνέχισε να του δείχνει να οδηγεί όλο ευθεία, χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. 

Τελικά του είπε να κατευθυνθεί στο «Χιοριγιάμα», ένα ορεινό πάρκο κοντά στην πόλη. Μόλις ο οδηγός τον οδήγησε στο σημείο, όταν γύρισε για να πληρωθεί, δεν υπήρχε κανείς στο αυτοκίνητό του!

Το ερευνητικό βιβλίο του Πάρι τεκμηριώνει επίσης πώς ένας άντρας στην πόλη Κουριχάρα, είπε ότι τώρα σιχαίνεται τη βροχή, καθώς βλέπει συνεχώς τα μάτια των θυμάτων του τσουνάμι που γνώριζε, μέσα στις λακκούβες.

Το φάντασμα μιας ηλικιωμένης γυναίκας λέγεται ότι στοιχειώνει ένα σπίτι προσφύγων στην συνοικία Ονακάγουα και πως κάθεται τακτικά στο μπαλκόνι, για να πιεί ένα φλιτζάνι τσάι. 

Επίσης στο Ταγκάγιο, ένας πυροσβεστικός σταθμός λάμβανε αδιάκοπα κλήσεις από ένα νούμερο, μέχρι που οι πυροσβέστες οδηγήθηκαν στο σπίτι αυτό για να διαπιστώσουν πως έχει μετατραπεί σε ερείπια.

Αφού προσευχήθηκαν όλοι μαζί για τα θύματα του σπιτιού, τότε οι κλήσεις αυτομάτως σταμάτησαν…

Μια άλλη απεικόνιση ενός 
yūrei ή ενός φαντάσματος.

Αν και δεν υπάρχουν σαφείς απαντήσεις σε αυτά τα περιστατικά, ίσως μια πιο προσεκτική ματιά στην ιστορία της σχέσης της Ιαπωνίας με τα πνεύματα μπορεί να δώσει κάποια απάντηση για αυτά τα φαντάσματα-τσουνάμι.

Θα μπορούσαν τα πνεύματα τσουνάμι να είναι μια εκδήλωση θλίψης;

Η Ιαπωνία έχει μια μακροχρόνια σχέση με ταφαντάσματα ή αλλιώς «yūrei». Στη θρησκεία του Σίντο, που σημαίνει «ο τρόπος των θεών» και αποτελεί την πατροπαράδοτη πίστη του ιαπωνικού λαού, τα πνεύματα κατοικούν σε όλα τα πράγματα ζωντανά και άψυχα. 

Πολλοί Ιάπωνες πίστευαν και πιστεύουν ακόμα πως επειδή το τσουνάμι «πήρε» τους ανθρώπους προτού να είναι έτοιμοι να πεθάνουν, το ανήσυχο πνεύμα τους περιπλανιέται ακόμα στην «πραγματικότητα των ζωντανών»

Αεροφωτογραφία του Σεντάϊ

Και παρά τις παγκόσμιες δημοσκοπήσεις που υποδηλώνουν ότι η Ιαπωνία είναι ένα από τα λιγότερο θρησκευτικά έθνη στον πλανήτη, ο Πάρι είναι εδώ για να το διαψεύσει.

«Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο πραγματική και ζωντανή είναι η λατρεία των προγόνων και η λατρεία των νεκρών σε αυτόν τον τόπο», ανέφερε ο Πάρι. 

«Κάτι άλλο που έμαθα είναι πως ούτως ή άλλως, η θλίψη και το τραύμα εκφράζονται συχνά πολύ πιο έμμεσα απ’ ότι πιστεύαμε».

Το «τηλέφωνο της ψυχής» στην πόλη Οτσούσι

 «Δεν έχει σημασία αν πιστεύεις στα φαντάσματα. Αυτό που έχει σημασία και μετράει, είναι πως ο πόνος είναι πόνος και πολλές φορές, αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης, ίσως και να είναι ο πιο ενδεδειγμένος για να μπορέσεις να το ξεπεράσεις και να συνεχίσεις την ζωή σου», συμπληρώνει.

Ο Πάρι θεωρεί ότι το διαδεδομένο φαινόμενο των φαντασμάτων – τσουνάμι είναι πιθανώς η εκδήλωση ενός εθνικού συλλογικού τραύματος στην προσπάθεια να πάνε μπροστά. 

Παράκτιες πόλεις σε ολόκληρη την Ιαπωνία έχουν βρει πράγματι δημιουργικούς τρόπους να θρηνήσουν. Για παράδειγμα, η πόλη Οτσούσι, εγκατέστησε έναν τηλεφωνικό θάλαμο που ονομάζεται « τηλέφωνο της ψυχής» πάνω σε έναν λόφο με θέα στον ωκεανό που επιτρέπει σε όσους πενθούν, να στέλνουν μηνύματα στα αγαπημένα τους πρόσωπα σε έναν άλλο κόσμο….

Ίσως τελικά τα φαντάσματα για μερικούς, να είναι ο μοναδικός τρόπος για αναπληρώσουν το κενό που αφήνει ο θάνατος….