Κατά καιρούς πολλά έχουν γραφτεί για την ψηλότερη κορυφή του Ταϋγέτου, που είναι και η ψηλότερη της Πελοποννήσου, τον Προφήτη Ηλία, η οποία βρίσκεται στα 2.407 μέτρα. Πολλά είναι και όσα έχουν ειπωθεί για την πυραμίδα στην κορυφή ή που λέγονται σε σχετικές με αυτήν συζητήσεις.

Tο βασικό ερώτημα, το οποίο μέχρι και σήμερα παραμένει αναπάντητο, είναι ένα… Πώς δημιουργήθηκε; Είναι ένα φαινόμενο της Φύσης, ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα ή δημιούργημα κάποιας ανώτερης δύναμης; Ένα ερώτημα που μάλλον δεν μπορεί να απαντηθεί, αλλά και αν ακόμη κάποια στιγμή αυτό συμβεί, ένα είναι σίγουρο… Το μυστήριο γύρω από αυτήν, θα παραμείνει.

Σχετικά με την κορυφή του Ταϋγέτου υπάρχουν διάφορες θεωρίες, κάποιες λογικές, άλλες πιθανές και άλλες σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι γεγονός, άλλωστε, πως έχει απασχολήσει τόσο αρχαιολόγους και γεωλόγους όσο φιλοσόφους μέχρι και μυστικιστές. Kαταρχάς, υπάρχει διχογνωμία ως προς το αν είναι πρόκειται για ένα φυσικό μνημείο ή για τεχνητό έργο.

Τόπος λατρείας

Mεγάλη μερίδα ερευνητών υποστηρίζει πως η κορυφή του Προφήτη Ηλία (2407 μ. ύψος), λαξεύτηκε, είτε εξ ολοκλήρου είτε εν μέρει, προκειμένου να αποκτήσει σχήμα πυραμίδας και να λειτουργήσει τελετουργικά και λατρευτικά.

Αυτό, όπως λένε, «αποδεικνύεται από την απόλυτη κανονικότητα της πυραμίδας» (οπτικά, είναι ένα τέλειο ισοσκελές τρίγωνο) και κυρίως, «από την τεχνητή οριζοντίωση της βάσεώς της», όπου το έδαφος είναι σχετικά πιο λείο και ομαλό. Αυτή η μερίδα κάνει λόγο για ένα μεγαλιθικό μνημείο, σαν αυτά που συναντώνται σε όλη την Ευρώπη, την περίοδο 3.500 – 2.000 π.Χ. Σε κάθε περίπτωση, τόσο η ηλικία της πυραμίδας όσο και οι αρχικές της διαστάσεις είναι αδύνατο να υπολογιστούν.

Η μακρινή και λαμπερή, όπως φαίνεται, ιστορία της πυραμίδας του Ταϋγέτου συνεχίζει έως τις ημέρες μας, κάθε χρόνο παραμονή του Προφήτη Ηλία, που πιστοί ορειβάτες ξεκινούν να ανεβούν στο πέτρινο εκκλησάκι του Αϊ-Λιά ή του Αγιολιά του Μακρινού, για να δουν μετά το γιορταστικό άνοιγμα της εκκλησίας, στην ανατολή του ήλιου, ένα από τα ομορφότερα θεάματα της ελληνικής Φύσης: Τον καθαρό σχηματισμό μίας τέλειας πυραμίδας μέσα στον Μεσσηνιακό κόλπο, την ακριβή ισόπλευρη τριγωνική σκιά της κορυφής του βουνού.

Η σχέση με τον ήλιο

Δεν είναι, όμως, μόνο το υπερθέαμα της πελώριας σκιάς στη θάλασσα, αλλά και μία σειρά από άλλα φαινόμενα που φτιάξανε και κρατάνε ακόμα το μύθο της αρχαιότερης, όπως πολλοί υποστηρίζουν, πυραμίδας όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και του κόσμου. Ο Ταΰγετος στο όριό του φτιάχνει όχι ένα, αλλά τρία εντυπωσιακά πυραμιδοειδή σχήματα στον γύρω τόπο.
Ιστορικά, τώρα, και θρησκειολογικά, οι περισσότερες κορυφές των βουνών, θεωρούνταν ιερές: Δεδομένου πως ήταν τα πλησιέστερα σημεία προς τον Ήλιο, οι άνθρωποι πίστευαν πως από εκεί, οι προσευχές τους εισακούονταν ευκολότερα. Την ψηλότερη κορυφή του Ταϋγέτου οι αρχαίοι την αποκαλούσαν «Ταλετόν» ή «Ταλητόν» και τη θεωρούσαν ιερή τοποθεσία του Ήλιου. Εκεί, τελούσαν λατρευτικά τελετουργικά – μεταξύ άλλων, όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας, θυσίαζαν και άλογα («άκρα δε του Ταϋγέτου, Ταλετόν υπέρ Βρυσεώναν έχει. Ταύτην Ηλίου καλούσιν ιεράν και άλλα τε αυτόθι Ηλίω θύουσι και ίππους» (Παυσανίας Γ 20, 4). Η λατρευτική παράδοση συνεχίστηκε και στο Χριστιανισμό, καθώς οι χριστιανοί είχαν τη συνήθεια να κατασκευάζουν εκκλησάκια στη θέση των αρχαιοελληνικών ναών για να «σκεπαστεί» η λατρεία του δωδεκάθεου.

Θεωρίες συνωμοσίας

Η ευθυγράμμιση με τον Όλυμπο και την Κρήτη (Κ2)Οι περισσότερες από τις «θεωρίες συνωμοσίας» που συνδέονται με την πυραμίδα του Ταϋγέτου κάνουν αναφορές π.χ. στο επίπεδο σχήμα της βάσης της που, όπως λένε, ήταν ο χώρος της εισόδου στο κτίσμα. Στην κορυφή, άλλωστε, υπάρχει ένα σπήλαιο-βάραθρο, καταγεγραμμένο από τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο, βάθους 8 μέτρων, με άνοιγμα 2 μέτρα. Το βάραθρο αυτό πιθανολογείται πως ήταν κάποιο είδος «πύλης εισόδου» στην πυραμίδα –άγνωστο γιατί και προς πού– ή ο προθάλαμος μίας σήραγγας που οδηγούσε στα ενδότερά της.

Απ’ ό,τι λέγεται, η κορυφή της πυραμίδας βρίσκεται σε απόλυτη νοητή ευθεία με τον Όλυμπο, και αποτελεί σημείο αναφοράς συντεταγμένων για αρκετές περιοχές. Άλλοι λένε πως η πυραμίδα ήταν ένα είδος «φρυκτωρίας» (παρατηρητηρίου) ή ένας γιγάντιος πομπός που έστρεφε την αρνητική ενέργεια της περιοχής προς άλλη κατεύθυνση. Μέχρι σήμερα πάντως, η σοβαρή αρχαιολογική σκαπάνη δεν έχει επιβεβαιώσει κανέναν απ’ αυτούς τους μύθους.

Με τη σειρά τους, οι Πυθαγόρειοι κάνουν λόγο για έναν ενεργειακό τόπο, μία «Πύλη», σε ένα σημείο όπου η Φύση έχει επιλέξει τον κόσμο με το φως, το πνεύμα, τον ελληνικό πολιτισμό (δεν είναι τυχαίο, υποστηρίζουν ότι στην αρχαιότητα ο Ταΰγετος είχε θεωρηθεί ιδανικό παρατηρητήριο για τις κινήσεις των άστρων ή, όπως γράφει ο Κικέρωνας, ο Αναξίμανδρος είχε στήσει «αστεροσκοπείο» στην κορυφή).

Μυστικιστές και Ορφικοί ομονοούν πως η «γεωπυραμίδα» του Ταϋγέτου είναι μία από τις «Πύλες», μέσα από τις οποίες η Θεϊκή Αρμονία προσφέρει το «αείζωον φως» της στην Ανθρωπότητα, ένας πανάρχαιος κοσμικός δίαυλος, για μυημένους και Κοινωνούς. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο κόσμος σίγουρα δείχνει αλλιώτικος ή πιο φωτεινός, από τα 2.407 μέτρα…
Κάθε χρόνο, στις 19 Ιουλίου, παραμονές της γιορτής του Προφήτη Ηλία ομάδες προσκυνητών παίρνουν το δρόμο για την κορυφή του Ταϋγέτου με το μικρό πλινθόκτιστο ξωκλήσι, χωρίς σκεπή, με τα πέτρινα καθίσματα.

Η καμπάνα χτυπάει στις 2 το πρωί και η Θεία Λειτουργία διαρκεί έως την ανατολή. Τότε, όλοι, πιστοί και μη, μετακινούνται προς τα δυτικά για να απολαύσουν στα αχνά χρώματα της αυγής το περίφημο «φαινόμενο της πυραμίδας». Ελάχιστα λεπτά πριν ανατείλει ο ήλιος και όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, σχηματίζεται μέσα στον Μεσσηνιακό κόλπο, στον ορίζοντα της Δυτικής Μεσσηνίας, η τέλεια ισόπλευρη τριγωνική σκιά της πυραμιδοειδούς κορυφής του Ταϋγέτου.

Αντίστοιχα μαγευτικό είναι και το ηλιοβασίλεμα στην κορυφή, όταν η σκιά σε σχήμα πυραμίδας απλώνεται προς την πλευρά του Λακωνικού κάμπου και το κοκκινωπό φως σχηματίζει μία τέλεια ευθεία γραμμή, που εφάπτεται στην κορυφή της πυραμίδας. Η ορατότητα, όταν ο καιρός το επιτρέπει, φθάνει μέχρι την Κρήτη.

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»