Τα Στοιχεία έγιναν Στοιχειά: H νέα Σελήνη του Αυγούστου, η Σελήνη της «Ιφιγένειας»

Τα τέσσερα Στοιχεία της δομής της ζωής μας, έγιναν Στοιχειά που μας στοίχειωσαν, έγιναν εφιάλτες που μας “ξύπνησαν” κάθιδρους μέσα στη γαλήνη του ύπνου μας.

Οι τέσσερις πυλώνες των θεμελίων της Ζωής μας, Φωτιά, Αέρας, Γη, Νερό, αντάρτεψαν κάτω από την ενεργοποίηση δυο Εκλείψεων και τα τετράγωνα Κρόνου, Ουρανού και βάλθηκαν να μας ισοπεδώσουν με τον αρχέγωνο τρόπο τους, που τόσο καλά γνωρίζουν.

Αυτά ήταν εκεί από πάντα. Εμείς ήρθαμε μετά και πιστέψαμε πως μπορούμε να τα τιθασέψουμε, να τα κάνουμε δούλους στις δικές μας επεκτακτικές διαθέσεις, να τα εγκλωβίσουμε και να τα βάλουμε αγόγγυστα στη δική μας δούλεψη.

Ας βγει τώρα μπροστά με θάρρος αυτός που ακόμη πιστεύει πως η ζωή του είναι στα δικά του χέρια, πως αυτός αποφασίζει για το τι θα κάνει και πως θα το πετύχει. Αυτός που νομίζει πως είναι άτρωτος γιατί σκέφτεται πάντα θετικά και προσελκύει ευτυχία και πλούτο στη ζωή του… Ας βγει θαρρετά μπροστά και ας φωνάξει πως μπορεί να νικήσει τη Φωτιά, τον Αέρα, τη Γη, το Νερό… το Θεό που τα έχει δημιουργήσει.

Η αστρολόγος Βάσια Μαυράκη
Η αστρολόγος Βάσια Μαυράκη

Τα Στοιχεία έγιναν Στοιχειά και μας στοίχειωσαν και ο Αέρας αποδείχθηκε ανώτερος σε δύναμη από όλα τα άλλα και εμείς έρμαια στις δικές του διαθέσεις, να περιμένουμε με την ψυχή στα δόντια προς τα που θα διαλέξει να φυσήξει. Αυτός ο ίδιος, ο παλιός, ο αιώνιος, ο παντοτινός που δεν αποφάσιζε να φυσήξει για να σαλπάρουν τα καράβια τα ασπρόπλωρα για τα νερά της Τροίας. Αυτός ο σκληρός, που απαίτησε τη θυσία της αθώας Ιφιγένειας. Αυτός ο σκληρός, που στο βωμό του σήμερα θυσιάστηκε η μικρή μας Ελλάδα ολόκληρη.

Σε αυτή εδώ τη Νέα Σελήνη της Θυσίας, δε θα σας μιλήσω για προβλέψεις και ζώδια γιατί κανένας άνθρωπος κάτω από οποιονδήποτε Αστερισμό και αν είναι γεννημένος δεν έχει δικαίωμα να αισθάνεται χαρούμενος. Αυτή τη στιγμή οι προσωπικές χαρές του καθενός από εμάς πρέπει να μένουνε κρυφές, πρέπει να μένουνε επτασφράγιστες, πρέπει να μην προκαλούν τους πληγωμένους. Σε αυτή εδώ τη Νέα Σελήνη της Ιφιγένειας τα προσωπικά είναι μικρά και ελάχιστα μπροστά στα συλλογικά, μπροστά στα εθνικά.

Η Νέα Σελήνη του Λέοντα στάθηκε τόσο πύρινη και καταστροφική όσο είναι το Στοιχείο που αντιπροσωπεύει. Το ταξίδι που ξεκίνησε στις 24 Ιουλίου με μια Πανσέληνο στην πρώτη μοίρα Λέοντα/ Υδροχόου απίστευτα σημαντική πάνω στον Ήλιο του χάρτη της Μεταπολίτευσης της Ελλάδας μας, ήταν το έναυσμα. Στις 2, 3 και 4 Αυγούστου τα Στοιχειά άρχισαν να μας δείχνουν τα δόντια τους με το Ταυ τετράγωνο Ηλίου/ Ερμή, Κρόνου, Ουρανού πάνω στον Ήλιο του Γενέθλιου χάρτη της Ελλάδας μας.

Σε αυτή τη Νέα Σελήνη της 8ης Αυγούστου με τον Άρη στις 5 μοίρες Παρθένου να ενεργοποιεί την Έκλειψη της 26ης Μαίου και την Αφροδίτη στις 20 μοίρες Παρθένου να ενεργοποιεί την Έκλειψη της 10ης Ιουνίου, τα πράγματα γίνονται όλο και δυσκολότερα. Δυστυχώς, το τέλος της Θυσίας δε θα είναι αυτό γιατί ο Άρης στο ταξίδι του στην Παρθένο στο τέλος του Αυγούστου θα ερεθίσει και πάλι την Έκλειψη της 10ης Ιουνίου, την τόσο σημαντική για την Ελλάδα.

Η Γη, η γη μας, πληγώνεται και μας πληγώνει, τραντάζεται και μας τραντάζει. Την έχουμε κουράσει, της έχουμε αργάσει το τομάρι και δεν αντέχει άλλο. Τινάζεται σαν σκύλος γιγάντιος που θέλει να αποτινάξει τα τσιμπούρια και τους ψύλλους που του πίνουν το αίμα… θέλει να μας αποτινάξει! Εμείς θα κρατηθούμε γερά από πάνω της για άλλη μια φορά, γιατί έτσι έχουμε μάθει από την Εποχή των Σπηλαίων ίσαμε τώρα. Καιρός για ψυχραιμία, σύνεση και οικονομία δυνάμεων λοιπόν. Κανείς δεν είναι άτρωτος, κανείς δεν είναι ασφαλής, κανείς δεν είναι σίγουρος όχι τη συγκεκριμένη στιγμή, αλλά στη ζωή του ολόκληρη, από τη στιγμή που γεννήθηκε άνθρωπος πεπερασμένος.

Ταξιδιώτες είμαστε, πρόσφυγες μέσα στον Χρόνο από ενσάρκωση σε ενσάρκωση και ερχόμαστε για να δοκιμαστούμε και να παλέψουμε. Όποιος νομίζει πως στο ταξίδι της ζωής του αποφασίζει είναι γελασμένος. Όποιος νομίζει πως μπορεί να αποφύγει αυτά που έχει έρθει για να ζήσει και πάλι γελασμένος είναι. Όποιος τα δει σαν εμπειρίες, σαν ευκαιρίες να βελτιώσει τη θέση σε αυτή τη ζωή και την… επόμενη, έχει καταλάβει το νόημα του σύντομου μα ατελείωτου και ταλαίπωρου ταξιδιού που λέγεται Ζωή.

Εμείς είμαστε οι “τυχερές” γενιές που όλοι μας μακάριζαν αφού γλυτώσαμε από τους πολέμους, από τις εμφύλιες διαμάχες, από την πείνα και την εξαθλίωση που έζησαν τα γονικά και τα προγονικά μας.
Εμείς είμαστε, που έχουμε εκατό ζευγάρια παπούτσια και τρία αυτοκίνητα, που ταξιδεύαμε τον κόσμο ολόκληρο μέσα σε δέκα μέρες.

Εμείς είμαστε οι ‘’τυχεροί ‘’ που δεν πρέπει όμως να έχουμε παράπονο γιατί μπορούμε τελικά να πούμε πως τα ζήσαμε όλα! Πως τα είδαμε όλα. Πως τα αισθανθήκαμε όλα στα πετσί μας σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα χωρίς να έχουμε καν την πολυτέλεια της προσαρμογής, χωρίς να έχουμε καν, τις οδηγίες χρήσης. Να μη μας μακαρίζουν πια, γιατί εμείς παλέψαμε με τα Στοιχεία που έγιναν Στοιχειά. Ο Αέρας θέριεψε τη Φωτιά και αυτή μας θέρισε, η Γη ήπιε το Νερό και αυτή μας ξέρανε…

Σε αυτή τη Νέα Σελήνη ας θυμηθούμε πως ναι, η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από όλα και είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πως δεν είχαμε απώλειες. Ο άνθρωπος είναι προγραμματισμένος να επιβιώνει, να αντέχει, να θάβει, να θρηνεί, να φροντίζει, να σκάβει, να φυτεύει… και αν παραμείνει ζωντανός θα τα ξανακαταφέρει.

Ο άνθρωπος έχει σύμμαχο σκληρό το Χρόνο και τον Κρόνο που τον βοηθούν να μπαλώνει κάθε φορά τις τρύπες της Ψυχής και του Δέματος του. Το Χρόνο και τον Κρόνο που τον κρατούν ζωντανό με υπομονή μίζερη, μα με την προσδοκία δημιουργίας νέων αναμνήσεων.
Η καταστροφή θα περάσει και η Θυσία θα μοιάζει ανώφελη, μα οι αναμνήσεις θα μείνουν.

Η ανάμνηση του πυροσβέστη που κρατά αγκαλιά μια ηλικιωμένη γυναίκα και τρέχει να τη σώσει από τις φλόγες…

Η ανάμνηση του αστυνομικού που κάθεται κατάχαμα και λέει στην οικογένεια που αρνείται να βγει από το σπίτι της πως θα μείνει εκεί, μαζί της, να καεί …

Η ανάμνηση των εθελοντών που χτυπούν πόρτα, πόρτα τα φλεγόμενα σπίτια για να σώσουν τους ενοίκους, τα σκυλιά και τα γατιά που μπορεί να έχουν εγλωβιστεί…

Η ανάμνηση του νεαρού αγοριού που γυμνό με την μπλούζα του να καλύπτει το πρόσωπο του προσπαθεί με κλαδιά να σβήσει τη φωτιά στην αυλή του γείτονα του…

Η ανάμνηση των καπετάνιων των καϊκιών, που μέσα στη νύχτα προσπαθούν να μεταφέρουν τους παραθεριστές σε ασφαλείς προορισμούς, μακριά από την καταστροφή….

Η ανάμνηση των πιλότων που πετούν νυχθημερόν νηστικοί και απότιστοι για να καταφέρουν να σβήσουν όσες περισσότερες εστίες μπορούν…
Η ανάμνηση του βοσκού που ενώ έχει χάσει το κοπάδι του κρατά μια καπνισμένη χελώνα στα χέρια και προσπαθεί να τη γλιτώσει ρίχνοντας της νερό…

Η ανάμνηση ενός γαλάζιου ξωκκλησιού που στέκει αλώβητο μέσα στα καμμένα δένδρα…

Η ανάμνηση ενός καπνισμένου τοίχου σε ένα σπίτι χωρίς ταβάνι με τις οικογενειακές φωτογραφίες κρεμασμένες ακόμη πάνω στα πυρωμένα καρφιά…

Στοιχειά και οι αναμνήσεις που θα στοιχειώνουν για πάντα το μυαλό.

Στοιχειά και τα Στοιχεία της Φύσης που στοίχειωσαν τους πριν από εμάς και θα στοιχειώνουν και τους επόμενους… και τους επόμενους… τόσο όσο θα κρατά το μεγάλο ταξίδι της Ζωής.
Δεν πρέπει να το παίρνουμε προσωπικά, είμαστε απλώς άνθρωποι…