Τάσος Νούσιας: Ο Δημιουργός είναι ο συγγραφέας, ο σκηνοθέτης. Τα άστρα και ο ήλιος είναι τα φώτα και οι πρωταγωνιστές, εμείς

Ο Τάσος Νούσιας γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου, στο Ροδοτόπι Ιωαννίνων, όπου πέρασε ανέμελα νεανικά χρόνια. Είναι όχι μόνον από τους ηθοποιούς, αλλά και από τους ανθρώπους που σου μένουν αξέχαστοι. Τόσο με την εμφάνιση όσο και με τη συμπεριφορά τους. Έχει γκελ!

Η ποικίλη υποκριτική διαδρομή του σε Τηλεόραση, Κινηματογράφο και Θέατρο, τον καθιέρωσε και του έδωσε την ευκαιρία να συνεργαστεί με σπουδαίους σκηνοθέτες.

Αναφέρουμε ορισμένα δείγματα από τηλεόραση: «Το Νησί», «Οι Μάγισσες της Σμύρνης», «Τα Παιδιά της Νιόβης», «Παύλος Μελάς», ταινίες: « Η Ρόζα της Σμύρνης», «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι», «Απόντες», θέατρο: «Σμύρνη μου Αγαπημένη», «Ιστορία χωρίς όνομα». Έχει ζήσει έντονα, αλλά τώρα, πια, είναι επιλεκτικός και ποιοτικός. Υπέροχος ακόμη και στο videoclip που συνεργάστηκε με τη Δέσποινα Βανδή.

Κύριε Νούσια, από πού να ξεκινήσω… γοητευτικός άνδρας, καταπληκτικός ηθοποιός, με συγκλονιστικές ερμηνείες, με βραβεία. Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τα παιδικά σας χρόνια και πώς προέκυψε το Θέατρο;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Γιάννενα. Είχα ωραία παιδικά χρόνια και ως έφηβος ήμουν… ζωηρός. Ασχολήθηκα με τον πρωταθλητισμό στον στίβο, με πολλά πανελλήνια ρεκόρ, ήμουν στην εθνική ομάδα, όμως μετά από έναν τραυματισμό στα 17, τα εγκατέλειψα. Στο τέλος της Γ’ Λυκείου ανοίχτηκαν μπροστά μου τρεις μεγάλες κατευθύνσεις: Γυμναστική Ακαδημία, ΤΕΙ Μηχανολογίας και Υποκριτική. Δεν θέλησα να δώσω Πανελλήνιες, γιατί δεν πίστευα στο σύστημα, αν και θα μπορούσα να περάσω ή στη Γυμναστική Ακαδημία, λόγω των μορίων του στίβου, ή σε κάποιο κλάδο Μηχανολογίας, επειδή ήδη είχα το πτυχίο του Τεχνικού Λυκείου. Τότε σκέφτηκα: “Dεν δίνεις εξετάσεις στις Δραματικές Σχολές ανά την επικράτεια;”. Σε όλες πέρασα, αλλά επέλεξα το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, που είναι ένα σπουδαίο σχολείο. Μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη, και όταν αποφοίτησα,  κατέβηκα στην Αθήνα».

Ξεκινήσατε πρώτα από την Τηλεόραση και τον Κινηματογράφο, και μετά ήρθε το Θέατρο. Έτυχε ή θέλατε να έχετε περισσότερη πείρα πριν ανεβείτε στη σκηνή;

«Η Τηλεόραση και ο Κινηματογράφος έχουν τελείως διαφορετική υποκριτική από το Θέατρο. Είναι εντελώς διαφορετικά αντικείμενα. Άλλη η σχέση με το φακό, άλλη με τη σκηνή του θεάτρου, τους θεατές. Μπροστά στο φακό χρειάζεσαι άλλες δεξιότητες Υποκριτικής, τις οποίες απέκτησα με την Τηλεόραση και τον Κινηματογράφο. Όμως, μου έτυχε η τηλεόραση πρώτα».

Έχετε πει ότι στη ζωή είστε κωμικός και πειραχτήρι, και ότι δουλέψατε πολύ για να αποδίδετε σε δραματικούς ρόλους…

«Είναι αλήθεια, είμαι αλέγρος άνθρωπος, αλλά ήθελα να διεισδύσω και στη δραματική πλευρά, και έδωσα βαρύτητα στους δραματικούς ρόλους. Αποτέλεσμα, παίζω μόνον αυτό το ρεπερτόριο. Μου έχει λείψει η κωμωδία, είναι η αλήθεια»

Η γυναίκα σας, η Μαρλέν Καμίνσκι, είναι Γερμανίδα γεννημένη στην Τζαμάικα και έζησε στην Στουτγάρδη. Ηθοποιός, σκηνοθέτις, συγγραφέας με λαμπρές σπουδές και συνεργασίες στο εξωτερικό. Πώς γνωριστήκατε;

«Στην “Πενθεσίλια”, το έργο όπου ο Αχιλλέας τον οποίο υποδυόμουν εγώ, ερωτεύεται τη Βασίλισσα των Αμαζόνων Πενθεσίλια, που ήταν η Μαρλέν. Ήταν ένα έργο που γυρίστηκε στο Πήλιο, με πολυεθνικό σχήμα, και παίχθηκε ακόμη και στις “κόκκινες” ζώνες».

Συνεργαστήκατε με τη σύζυγό σας στο σπουδαίο «Ριχάρδος ο Β’» και στη διαφήμιση για το «νερό Ζαγόρι». Δεν φθείρεται ο δεσμός όταν είσαι στον ίδιο χώρο;

«Όταν είσαι πολλά χρόνια με τον άνθρωπό σου βρίσκεις μία οδό να πορεύεσαι, μία ισορροπία, ώστε η συμβίωση να είναι ομαλή. Οπότε, θα έλεγα δυναμώνει ο δεσμός με τα χρόνια, παρ’ όλα τα πάνω και τα κάτω, που όλες οι σχέσεις περνούν».

Με την κορούλα σας είστε μπαμπάς -μπαμπάς ή μπαμπάς – φίλος; Και… πήρε το ταλέντο σας;

«Είμαι και τα δύο, μέσα σε σωστά όρια. Είμαι και ανεκτικός και στοργικός, αλλά και αυστηρός. Όσο για το αν πήρε το ταλέντο μας, τώρα στα 12 της, βέβαια, ακόμη, λέει ότι θέλει να γίνει εγκληματολόγος, οπότε…».

Ασχοληθήκατε και με την παραγωγή τεσσάρων τηλεταινιών για την Εκπαιδευτική Τηλεόραση, με τίτλο «Στιγμές από την Ιστορία του Θεάτρου», σε σενάριο και σκηνοθεσία της Μαρλέν Καμίνσκι, εξετάζοντας την εξέλιξη του Θεάτρου μέσα από τέσσερις μεγάλους συγγραφείς: Αισχύλο, Σαίξπηρ, Σίλερ, Τσέχοφ, που υπήρξαν ορόσημο για την ιστορία του Θεάτρου. Πήγε και στα σχολεία;

«Ναι, έχει πάει, αλλά αυτά τα είχαμε δημιουργήσει σε τηλεταινίες πριν αλλάξει η Εκπαιδευτική Τηλεόραση».

Τώρα σας βλέπουμε στο υπέροχο σίριαλ του Mega «Έξαψη». Υποδύεστε τον οικογενειάρχη Αλέξανδρο που κάνει one night stand. Εκείνοι που αρνούνται ότι βίωσαν τέτοια κατάσταση, ψεύδονται; Εσείς θα το παραδεχόσασταν;

«Δε νομίζω ότι λένε ψέματα, γιατί πιστεύω ότι είναι μία αρκετά μεγάλη μερίδα ανδρών που δεν έχουν απατήσει τη γυναίκα τους. Εγώ, δεν γνωρίζω… δεν απαντώ (γέλιο)»!

Πόσο βαθιά πηγαίνετε μελετώντας ένα ρόλο, για να τον αποδώσετε καλύτερα;

«Δεν υπάρχουν όρια, όσο απαιτείται. Και στα κενά, ακόμη εξελίσσεται, δηλαδή αν σταματήσει η παράσταση και επαναληφθεί μετά από κάποιο διάστημα, πάλι θα έχω επεξεργαστεί το ρόλο, θα έχω προσθέσει, θα έχω αφαιρέσει, θα τον έχω καλυτερεύσει».

Επισκέπτεσθε και το Άγιον Όρος, τι ζητάτε εκεί;

«Απαντήσεις στα τεράστια υπαρξιακά ερωτηματικά, η γραδαρισμένη ποιότητα στον άνθρωπο είναι το ζητούμενο. Την αναζήτηση της αλήθειας, της αγάπης, την εξέλιξη του εαυτού μου».

Πιστεύετε στο πεπρωμένο;

«Κάποια στιγμή θα συναντηθείς με το πεπρωμένο σου, αλλά συν Αθηνά και χείρα… μπορείς και να το αλλάξεις. Πρέπει να δρας, δεν γίνεται αλλιώς, αν και ο Δημιουργός είναι ο συγγραφέας, ο σκηνοθέτης, τα άστρα και ο ήλιος, τα φώτα και οι πρωταγωνιστές εμείς».

Τώρα, «Ιστορία χωρίς όνομα», του Στέφανου Δάνδολου, θα πάτε και περιοδεία;

«Αυτό θα εξαρτηθεί από τα μέτρα και την ανταπόκριση του κόσμου. Προς το παρόν, θα παίξουμε στις 28, 29, 30, 31 Μαΐου στο ΒΕΑΚΕΙΟ, στις 11 & 12 Ιουνίου στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ, στις 18 & 19 Ιουνίου στο ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ».

Απαράδεκτο οι κατέχοντες αξιώματα να υποστηρίζουν πως δεν γνώριζαν το ποιόν των ηθοποιών που διέπραξαν τα κακουργήματα στο χώρο σας. Είναι η φύση του Έλληνα να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες του;

«Δεν ξέρω αν είναι η φύση του, αλλά εάν γνώριζαν και δεν το παραδέχονται, είναι συνένοχοι, και αυτό πρέπει να ερευνηθεί από Εισαγγελέα. Βέβαια, αν οι γνωρίζοντες ανήκουν σε υψηλές θέσεις, τότε, συνήθως, τα εγκληματικά γεγονότα αποσιωπώνται»…

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»