Η αυξημένη στρατιωτική συσσώρευση της Κίνας κοντά στο νησί της Ταϊβάν οδήγησε ορισμένους παρατηρητές να ανησυχούν ότι θα μπορούσε να διενεργηθεί εισβολή. 

Αλλά αξίζει για το Πεκίνο, την Ταϊβάν, αλλά και τις ΗΠΑ, να καταστρέψουν το ήδη υπάρχον status quo;

Καθώς οι εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας αυξήθηκαν τους τελευταίους μήνες, ένα από τα μεγαλύτερα σημεία ανάφλεξης ήταν το Στενό της Ταϊβάν, το οποίο η Ουάσιγκτον προσπάθησε να οπλίσει στις προσπάθειές της να συγκρατήσει το Πεκίνο. 

Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν διελεύσεις με πολεμικά πλοία καθώς και ασκήσεις μέσω του στενού , το Πεκίνο αύξησε εξίσου τις ναυτικές και αεροπορικές ασκήσεις γύρω από αυτό, προκαλώντας φόβους ότι ενδέχεται να ξεσπάσει σύγκρουση. 

Diplomats from China and Taiwan Scuffle in Fiji - The New York Times

Η Κίνα διεκδικεί κυριαρχία επί του αυτοδιοικούμενου νησιού, το οποίο παραμένει η συνέχεια του κράτους της «Δημοκρατίας της Κίνας», το οποίο ηττήθηκε στην ηπειρωτική χώρα στον εμφύλιο πόλεμο το 1949.

Το Πεκίνο επισημαίνει ότι η πολιτική της, όπως αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη από το 1971, σημαίνει ότι υπάρχει μόνο μία νόμιμη κυβέρνηση για ολόκληρη τη χώρα. 

Επιμένει πως η επανένωση είναι η μόνη λύση και παροτρύνει όλες τις άλλες χώρες να σεβαστούν την θέση της.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί στο νησί υποστηρίζουν πως τώρα έχουν μια ξεχωριστή ταυτότητα σε σχέση με την υπόλοιπη Κίνα και είναι ευχαριστημένοι με το status quo της de facto ανεξαρτησίας, μια θέση την οποία η Ουάσιγκτον υποστηρίζει εδώ και πολύ καιρό.

Το Πεκίνο βλέπει τη νομιμοποίηση της «ανεξαρτησίας της Ταϊβάν» ως σοβαρή απειλή για την κυριαρχία του, και με τη σειρά του έχει αυξήσει τις επιδείξεις της στρατιωτικής του δύναμης.

Θα ξεσπάσει πόλεμος και θα εισβάλει επίσημα το Πεκίνο; 

Η απάντηση είναι: δεν είναι πιθανό. Μολονότι η ισορροπία δυνάμεων στα στενά της Ταϊβάν κυμαίνεται όλο και περισσότερο υπέρ της Κίνας, ένα τέτοιο γεγονός αναμφίβολα θα οδηγούσε την χώρα σε έναν καταστροφικό πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες που θα ήταν καταστροφικός και για την δική της και για την παγκόσμια οικονομία γενικότερα. 

Ακόμα κι αν η Κίνα κέρδιζε, θα ήταν μια πύρρειος νίκη. Οπότε η στρατιωτική της δραστηριότητα στο νησί πρέπει να εκληφθεί ως μια μορφή αποτροπής προκειμένου να αναγκάσει άλλες χώρες να λάβουν σοβαρά υπόψη τις κυριαρχικές αξιώσεις της. 

China's rejection of Taiwan Buffer Zone raises risk of clash - The Hindu  BusinessLine

Από την άλλη πλευρά, η Ουάσιγκτον ενθαρρύνει την κλιμάκωση, όχι μόνο για να βρίσκεται σε μια ψυχροπολεμική κατάσταση με την Κίνα, αλλά και επειδή η Ταϊπέι προσφέρει μεγάλα κέρδη για στο αμερικανικό στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα.

Η Κίνα θέτει την επανένωση και την πολιτική της Κίνας στο επίκεντρο των διεθνών σχέσεών της. Το πρωταρχικό θέμα της «επανένωσης της Κίνας» είναι ένα βασικό αφήγημα του κράτους της ΛΔΚ που πηγάζει από τη θεληση της Κίνας να ξεπεράσει την ταπείνωση και την παραβίαση της κυριαρχίας της από τις δυτικές δυνάμεις. 

Το νησί της Ταϊβάν ήταν τμήμα της Κίνας, αλλά διαχωρίστηκε από αυτήν το 1950, μετά τον κινεζικό εμφύλιο πόλεμο, μετά την προστασία της κυβέρνησης του Τσανγκ Κάι Σεκ, ο οποίος διέφυγε από την ηπειρωτική χώρα, από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Χάρι Τρούμαν.

A clash or reconciliation of nationalisms across the Taiwan Strait? – Asia  Dialogue

Παρόλο που η Κίνα έχει υποστηρίξει με συνέπεια ότι θα χρησιμοποιήσει βία εάν είναι απαραίτητο για να επανενωθεί με το νησί, το status quo της de facto ανεξαρτησίας συνέχισε να επικρατεί καθώς η Ταϊπέι έλαβε στρατιωτική υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Αν και η ίδια η Αμερική «αναγνωρίζει» επίσημα την πολιτική της «Μίας Κίνας» και δεν διατηρεί «επίσημες σχέσεις» με την Ταϊβάν, ωστόσο, υποστηρίζει πως διατηρεί μια «στρατηγική συμμαχία» με το νησί.

Στην εποχή της κυβέρνησης Τραμπ, ο οποίος έχει επιδιώξει αντιπαράθεση εναντίον της Κίνας, τα πράγματα έχουν φτάσει σε άλλο επίπεδο, καθώς ο Λευκός Οίκος είναι έτοιμος να δώσει στην Ταϊπέι άνευ προηγουμένου υποστήριξη, ώστε να αναγκάσει την Κίνα να υποχωρήσει.

China's Scare Tactics Prompt U.S. Fears of a Clash Over Taiwan – Foreign  Policy

Το Πεκίνο θεωρεί απαράδεκτη την αύξηση της αμερικανικής υποστήριξης προς την Ταϊβάν, καθώς και την αύξηση της υποστήριξης για επίσημη ανεξαρτησία. 

Η δυσφήμιση των κυριαρχικών αξιώσεών της έναντι της Ταϊβάν αποτελεί πλήγμα για τη νομιμότητα και την αξιοπιστία του καθεστώτος και θα μπορούσε να οδηγήσει και άλλες χώρες στο να προχωρήσουν πέρα ​​από αυτό το όριο. 

Ως αποτέλεσμα, η Κίνα ενεργεί με στρατιωτικά μέσα, προκειμένου να επιβάλει τις κόκκινες γραμμές της, αποτρέποντας τις πολιτικές των ΗΠΑ και των υπολοίπων χωρών. Δεν στοχεύει να εισβάλει στο νησί, αλλά στοχεύει να «διαφημίσει» τις στρατιωτικές της ικανότητες, ώστε να αναγκάσει τους υπόλοιπους να καταλάβουν ότι δεν αστειεύεται. 

Μια απόπειρα εισβολής στην Ταϊβάν, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, θα ήταν καταστροφική καθώς θα έδινε το πάτημα στις ΗΠΑ και στις λοιπές χώρες, να εμπλακούν. 

Ωστόσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναζητούν πόλεμο με την Κίνα, για αυτό το ζήτημα τουλάχιστον, θέλουν όμως να συγκρατήσουν τις φιλοδοξίες του Πεκίνου στο να υποτάξουν πολιτικά το νησί και ταυτόχρονα να γεμίζουν τα ταμεία της βιομηχανίας όπλων, με τις αμέτρητες πωλήσεις που κάνουν στο νησί κάθε χρόνο.

Αναμφίβολα στην προσπάθεια διατήρησης της ισορροπίας τα πράγματα θα γίνουν τεταμένα, αλλά με την προϋπόθεση ότι και οι δύο πλευρές θα παραμείνουν ορθολογικές, όχι αυτοκτονικές, ο πόλεμος μπορεί να αποφευχθεί.