Θανάσης Τσαλταμπάσης: «Η υποκριτική με διδάσκει κάθε μέρα να κοιτάζω την αλήθεια κατάματα»

Τι σκέφτεται κάποιος όταν ακούει το όνομα Θανάσης Τσαλταμπάσης; Ένα φωτεινό πρόσωπο ηθοποιού, με μεγάλες επιτυχίες στο βιογραφικο του δίπλα σε «ιερά τέρατα» του σανιδιού, όπως η αείμνηστη Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Ποτέ όμως δεν πτοήθηκε, αντιθέτως έμαθε. Να ενσαρκώνει ρόλους έξω από τα νερά του, να κοιτάζει βαθιά το ρόλο και να μπαίνει μέσα σε αυτόν με τον απόλυτο σεβασμό που διαθέτει προς το θέατρο αλλά και τη ζωή.

Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης αδιαμφισβήτητα είναι ένα φωτεινό αστέρι που όπως φαίνεται γεννήθηκε για την υποκριτική και μαζί με αυτό αποδεικνύει ότι όσες κρίσεις κι αν περνάει ο χώρος, εκείνος θα προσθέτει λίγη μαγεία ως ένας άλλος «Μικρός Πρίγκιπας» του παραμυθιού.

Η χαρά μου ήταν μεγάλη που θα μιλούσαμε. Πάντοτε με το χαμόγελο και τον γλυκό του λόγο, μπορεί να μην καταφέραμε να κάνουμε τη συνέντευξη αυτή από κοντά, ωστόσο δώσαμε λόγο πως καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα πραγματοποιηθεί μία εκ νέου όταν μας το επιτρέψουν οι συνθήκες.

  • Τι σημαίνει για σένα η λέξη «ηθοποιός»;

«Όπως λέμε μια εικόνα χίλιες λέξεις, ηθοποιός είναι μία λέξη χίλιες λέξεις κι άλλες τόσες εικόνες. Είναι τρόπος ζωής! Τουλάχιστον για εμένα, θα έλεγα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου, όχι απλώς ένα επάγγελμα. Παράλληλα όμως, αυτό δε σημαίνει ότι νιώθω καλύτερος, σημαντικότερος ή σπουδαιότερος από άλλους ανθρώπους που κάνουν άλλα επαγγέλματα, διότι αυτός ο κίνδυνος ελλοχεύει όταν παίρνουμε πολύ σοβαρά αυτό που κάνουμε. Όχι. Το αντιμετωπίζω με σοβαρότητα και συνέπεια αλλά όχι με υπεροψία.»

  • Ο «Μικρός Πρίγκιπας» αποτελεί ένα αγαπημένο παραμύθι με πολλά αλληγορικά στοιχεία και δύσκολη θεατρική προσέγγιση (χωρίς κάποια τηλεοπτικά εφέ). Πώς και γιατί αποφάσισες να ερμηνεύσεις αυτό το ρόλο;

«Για μένα το θέατρο είναι οι συνεργασίες κυρίως και τα κοινά οράματα των καλλιτεχνών που ενώνονται στις συνεργασίες, όχι οι ρόλοι από μόνοι τους. Εδώ λοιπόν, η ανάγκη που μου δημιουργήθηκε ήταν να συνεργαστώ με έναν σκηνοθέτη που εκτιμούσα πολύ, τον Δημήτρη Αδάμη, και μαζί σχεδόν σαν σύμπτωση, σκεφτήκαμε το ίδιο έργο, τον ”Μικρό Πρίγκιπα”. Δημιουργήθηκε μια δυνατή ομάδα και έτσι όλοι μαζί φτιάξαμε τον κόσμο του διαχρονικού αυτού ήρωα.»

  • Κάποτε δημοσίευσες στο λογαριασμό σου μια φωτογραφία από την παράσταση «Η μελωδία της ευτυχίας» αποκαλύπτοντας ότι βρέθηκες στο θίασο της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Μάλιστα ήσουν το πρώτο παιδί που διάλεξε. Τι έχεις να θυμάσαι από τη μεγάλη σταρ; Τι ρόλο έπαιξε στην μετέπειτα πορεία σου;

«Είναι μια υπέροχη ανάμνηση που με συντροφεύει πάντα, μιας και συνέβη στην ευαίσθητη ηλικία των 15, οπότε όλα στο μυαλό μου φαντάζουν σαν ένα παραμύθι. Αυτό που με εντυπωσίαζε καθημερινά ήταν το πώς άλλαζε μέσα σε τρία βήματα, από την κουΐντα στη σκηνή και μεταμορφωνόταν στην Αλίκη που ο κόσμος ήξερε. Όπως και να ήταν, πεσμένη, στεναχωρημένη, χαρούμενη, τρία βήματα ήταν αρκετά.»

  • Πριν από λίγο καιρό έκανες την απόπειρα της σκηνοθεσίας. Μιλάω για την ταινία «Τσάρλι» την πρώτη βωβή ελληνική ταινία. Πώς ήταν η εμπειρία σου στο τρίπτυχο του πρωταγωνιστή, του σκηνοθέτη και του σεναριογράφου την ίδια στιγμή; Τι ήθελες να περάσεις μέσα από την ταινία;

«Θα σε διορθώσω, ήταν η δεύτερη φορά! Η πρώτη ήταν η ταινία ”Πέμπτη και 12” που έχει αγαπηθεί πολύ από το κοινό από την πρώτη στιγμή. Προφανώς λοιπόν για να έκανα και δεύτερη, μάλλον μου άρεσε πολύ η διαδικασία!(γέλια). Από την πρώτη φορά που είτε ανέβηκα στη σκηνή είτε στάθηκα μπροστά σε μια κάμερα, πάντα με αφορούσε και με ενδιέφερε να καταλάβω τί κάνουν και τα υπόλοιπα πόστα. Θέλω να πω ότι η σκηνοθεσία για μένα ήταν κάτι που ήξερα ότι θα μου αρέσει και ότι κάποια στιγμή θα το έκανα.  Υπάρχει μία άλλου τύπου μαγεία στο να δημιουργείς όλο τον κόσμο του παραμυθιού από το να είσαι ένα μέρος του, όπως είναι ο ηθοποιός. Είναι απαιτητικό, αλλά βαθιά δημιουργικό και φυσικά έχω σκοπό να το ξανακάνω και στον κινηματογράφο και στο θέατρο. Όσον αφορά στον ”Τσάρλι” , το πρώτο κίνητρο ήταν η ανάγκη να αφηγηθώ μια ιστορία με χιούμορ, συγκίνηση και ανθρωπιά. Παράλληλα η αγάπη μου για τους πρώτους διδάξασες του κινηματογράφου και δη της κωμωδίας με οδήγησε σε ένα πάντρεμα του βωβού κινηματογράφου με τον παρόντα χρόνο και… εγένετο Τσάρλι!»

  • Όπως βλέπουμε, το θέατρο έχει πληγεί και βάλλεται από πολλές μεριές. Ο κορωνοϊός ήταν ένα πλήγμα και έτσι δημιουργήθηκε το ‘’support at workers’’ ως ανταπάντηση για την υποστήριξη στην τέχνη. Πώς βίωσες εσύ την πανδημία, την καραντίνα και την αναστολή της δουλειάς σου;

«Το βίωσα με σκαμπανεβάσματα! Φόβος για το άγνωστο, στεναχώρια για τον κόσμο που χανόταν και χάνεται, αμφιβολία για το μέλλον, επαγγελματικό και μη, αλλά και μια περίεργη χαρά σε στιγμές, μιας και αναζωπυρώθηκαν κάποιες σχέσεις, φιλικές και συγγενικές και ξεκαθάρισαν και κάποιες άλλες. Εύχομαι πάντως να ξεπεραστεί κάποτε ριζικά και να σταματήσουν να χάνονται ψυχές.»

  • Φτάνουμε στο νέο σου εγχείρημα, την τωρινή σου «Βόλτα», ένα ολοκαίνουριο τραγούδι που κυκλοφόρησε στο YouTube από τη MUVIE Project σε στίχους του Νικόλα Λειβαδίτη, σε κείμενα και σκηνοθεσία δικής σου επιμέλειας και στην ερμηνεία βλέπουμε τη Μαρία Καλούδη. Πώς γεννήθηκε η ιδέα, πώς προέκυψε η συνεργασία και αν θα επιχειρούσες ξανά να παρευρεθείς στα μουσικά μονοπάτια;

«Γενικότερα είμαι πολύ ανοιχτός σε οτιδήποτε δημιουργικό. Όταν λοιπόν με προσέγγισε ο Νικόλας Λειβαδίτης και μου είπε ότι σκέφτεται ένα μουσικό project με κινηματογραφικούς όρους και μου ξεδίπλωσε τη σκέψη του ένιωσα ότι θέλω να το κάνω. Σε συνδυασμό με την Μαρία που είναι μία καταπληκτική τραγουδίστρια νομίζω ότι βγήκε ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα.»

  • Ποιο ήταν το μεγαλύτερο μάθημα που σου δίδαξε ως άνθρωπο η υποκριτική;

«Η υποκριτική με διδάσκει κάθε μέρα. Να είμαι υπομονετικός, πειθαρχημένος, συνεργάσιμος, να αγαπώ τον εαυτό μου και τους συνανθρώπους μου, να κρατώ το παιδί μέσα μου, να συγχωρώ, να κοιτάζω την αλήθεια κατάματα, να αμφισβητώ, να προσέχω το σώμα μου, να γελάω, να κλαίω, να μη ντρέπομαι, να σέβομαι, να μη διαχωρίζω τους ανθρώπους και τόσα ακόμα.»

  • Μέχρι πότε συνεχίζονται οι περιοδείες με τον «Μικρό Πρίγκιπα»;

«Μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου ο ”Μικρός Πρίγκιπας” θα ταξιδεύει κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ίσως προστεθούν και 2-3 ακόμα παραστάσεις γιατί υπάρχει μεγάλη ζήτηση και ο χρόνος δε φτάνει για να πάμε παντού, όμως προσπαθούμε να το δη όσος περισσότερος κόσμος γίνεται.»

  • Συμμετέχεις σε κάποια άλλη θεατρική παράσταση ή κάποια ταινία που προβάλλεται τώρα λόγω κορωνοϊού; Θα σε δούμε φέτος στην τηλεόραση ή μόνο σε κινηματογράφο και θέατρο;

«Έκανα μία παράσταση-ταινία για το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, με τίτλο ”Καθαρίσαμε” , βασισμένο στο έργο ”Το Καθάρσιο” του Ζώρζ Φεντώ. Η σκηνοθεσία είναι της Αναστασίας Κουμίδου και προβάλλεται μέσω streaming. Παίζουν επίσης ο Γεράσιμος Γεννατάς, η Νίκη Σκιαδαρέση, η Λυδία Σγουρακη, η Όλια Μανωλοπούλου, η Σουελεν Κωνσταντινίδου και ο Στέλιος Χλιαράς. Σε λίγο καιρό ξεκινώ πρόβες για το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, τον ”Κατά φαντασίαν ασθενή” σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη και ανυπομονώ! Είναι στα σκαριά και μία ακόμα παράσταση για το δεύτερο μισό της σεζόν καθώς και μία κινηματογραφική ταινία.»