Δεν έχει πολλά περιθώρια ο Ερντογάν

29 Μαΐου 1453. «Εάλω η Πόλις». Μετά από 1.100 χρόνια έπεσε η Κωνσταντινούπολη, δεν υπάρχει η Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Από τις αρχές Απριλίου, ο Μωάμεθ, με 150.000 στρατό και 400 πλοία, πολιορκούσε την Κωνσταντινούπολη, που την υπερασπίζονταν περίπου 10.000 στρατιώτες, από τους οποίους οι 3.000 ήταν Γενουάτες. Η πόλη των 500.000 κατοίκων είχε τώρα μείνει μόνο με 50.000. Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν υπήρχε από καιρό. Μόνο η Κωνσταντινούπολη μέσα στα άπαρτα τείχη της.

Οι προσπάθειες του Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου να έρθει βοήθεια από τους Δυτικούς – καθολικούς, από τον Πάπα, δεν είχαν αποτέλεσμα. Ούτε οι καθολικοί ήταν θερμοί να βοηθήσουν, να στείλουν ενισχύσεις, ούτε οι πολίτες της Κωνσταντινούπολης το επιθυμούσαν. Υπερτερούσαν οι Ανθενωτικοί των Ενωτικών.

Ο κόσμος, με επικεφαλής τον Γεννάδιο Σχολάριο, μετέπειτα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, έλεγε, καλύτερα οι Τούρκοι αν πέσουμε, παρά οι καθολικοί. Ήταν νωπή η μνήμη από τις λεηλασίες, τις καταστροφές, τις δολοφονίες των Σταυροφόρων που κατέλαβαν την Πόλη το 1204.

Τα τείχη της Βασιλεύουσας παρά τις συνεχείς επιθέσεις, παρά τον ανελέητο κανονιοβολισμό με τα νέα,μεγάλα κανόνια του Μωάμεθ, άντεχαν. Αν δεν κατάφερνε να περάσει ο Μωάμεθ περίπου 100 πλοία από δίολκο στον Κεράτιο, η Πόλη δεν θα έπεφτε γρήγορα. Και πιθανόν να είχαν έρθει ενισχύσεις από τον Πάπα και να έπαιρναν άλλη πορεία τα πράγματα και η Ιστορία.

Όμως, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κακά τα ψέματα, δεν υπήρχε, δεν θα ζούσε για πολύ. Όλοι οι πνευματικοί άντρες, όλοι οι άρχοντες, από καιρό είχαν φύγει για τη Δύση. 

Το τέλος, φαινόταν ότι ερχόταν. Ίσως καθυστερούσε. Η Άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους, το Σχίσμα των Εκκλησιών, ο εμφύλιος εικονολατρών – εικονοκλαστών και οι συνεχείς διαμάχες – δολοφονίες αυτοκρατόρων και αρχόντων οδηγούσαν στο τέλος.

Το τέλος ήρθε την Τρίτη 29 Μαΐου. Όμως, η έξοδος χιλιάδων Βυζαντινών Ελλήνων ορθοδόξων στη Δύση, βοήθησε στο Διαφωτισμό, στην Αναγέννηση. Διέδωσαν το φως του ελληνικού Πνεύματος. Η σκλαβιά κράτησε για την Ελλάδα τετρακόσια χρόνια. Λυτρωθήκαμε μόλις διακόσια χρόνια πριν.

Διδαχτήκαμε όμως;