Το μακρινό 2001, το Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών μετεφέρετο από τη παραλιακή περιοχή του Ελληνικού προς τα Μεσόγεια, στα πλαίσια των μεγάλων έργων επί τη αναλήψει των Ολυμπιακών Αγώνων από την χώρα μας. Όπως συνέβη με τα περισσότερα Ολυμπιακά ακίνητα, ουδεμία, ή σχεδόν ουδεμία, πρόβλεψις υπήρχε για την μετέπειτα αξιοποίησή του.

Θυμάμαι ευκρινώς τον αρχιτέκτονα Κώστα Κονδύλη, τον αρχιτέκτονα που σχεδίασε τους περισσότερους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης, μεταξύ των οποίων και τον Trump Tower, να μου εξομολογείται σε συνέντευξή του στις αρχές του 21ου αιώνος, την επιθυμία του να συμμετάσχει στην ανάπλαση του πρώην Αεροδρομίου. Δεν ήταν ο μόνος. Έτεροι συνάδελφοί του, όπως ο κορυφαίος Ισπανός αρχιτέκτων Χοσέ Αθεμπίγιο, τον οποίο έφερε στην Ελλάδα ο Γιώργος Παπανδρέου, είχαν ενδιαφέρουσες ιδέες για το νέο Ελληνικό.

Ήμουνα νιός και γέρασα. Χρειάσθηκε να φθάσουμε στο σωτήριον έτος 2013, εν μέσω σφοδρής χρηματο-οικονομικής κρίσεως, για να υπογραφεί εκ μέρους του Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ. (Ταμείο Αξιοποιήσεως Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου) η σύμβασις παραχωρήσεως της 6.200.000 τ.μ. εκτάσεως στους νέους ιδιοκτήτες. Οκτώ χρόνια αργότερα, έπεσαν, επιτέλους, οι υπογραφές μεταβιβάσεως του ακινήτου. Πρόκειται για την μεγαλύτερη ιδιωτική επένδυση που πραγματοποιείται στην Ελλάδα, προϋπολογισμού ύψους 8 δισ. ευρώ.

Η συμφερόντων της οικογένειας Λάτση εταιρεία που το έχει αναλάβει, εξ’ ου και το γράμμα Λάμδα, προβλέπει την δημιουργία 75.000 νέων θέσεων εργασίας, την κατασκευή έξι ουρανοξυστών ύψους από 140 έως 200 μέτρων, με τον έναν εξ’ αυτών να φιλοξενεί το IRC (Integrated Resort Casino), κέντρων Πολιτισμού, αθλητικών εγκαταστάσεων, χώρων αναψυχής, ενός υπερσύγχρονου ενυδρείου, εμπορικών κέντρων, και του μεγαλύτερου Μητροπολιτικού Πάρκου της χώρας, σχεδόν δέκα φορές πιο εκτεταμένου από τον Βασιλικό Κήπο των Αθηνών. Μετά τον Αριστοτέλη Ωνάση και τον Σταύρο Νιάρχο, ένα ακόμη επιφανές μέλος της εφοπλιστικής οικογενείας, ο Σπύρος Λάτσης, έρχεται να συνδέσει το όνομά του με ένα τοπόσημο της ελληνικής πρωτευούσης.

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»