Βικτώρια Καρέλια: Η αρχόντισσα της Καλαμάτας | viktoria karelia

Κυρία Καρέλια, ανήκετε σε μία από τις πλουσιότερες οικογένειες, όμως επιλέγετε χαμηλό προφίλ, αν και οι φιλανθρωπικές, κοινωνικές και πολιτιστικές σας δράσεις είναι σημαντικές. Προάγοντας τον πολιτισμό της πόλης σας, δημιουργήσατε έναν αξιόλογο εκθεσιακό χώρο που στεγάζει σήμερα τη μουσειακή συλλογή σας από ελληνικές φορεσιές και κοσμήματα στο Λύκειο Ελληνίδων, που αποτελεί Μουσείο-Κόσμημα. Πώς προέκυψε το ενδιαφέρον σας για το συγκεκριμένο αντικείμενο και η σκέψη να δημιουργήσετε αυτό το χώρο;

«Το ενδιαφέρον μου για το αντικείμενο γεννήθηκε μέσω της ενασχόλησής μου με το Λύκειον των Ελληνίδων Καλαμάτας, του οποίου υπήρξα ιδρυτικό μέλος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Δ.Σ., ιδιαίτερα, δε, μέσω της ενασχόλησής μου με την οργάνωση της ιματιοθήκης, η οποία ξεκινούσε τότε, το 1967, από τα σπάργανα. Αναζητώντας αυθεντικές ενδυμασίες προκειμένου ο σύλλογος να δημιουργήσει ποιοτικά αντίγραφα για τις ανάγκες της χορευτικής του ομάδας, γοητεύθηκα από την αισθητική της φορεσιάς και μπήκε μέσα μου το μικρόβιο του συλλέκτη. Όταν η συλλογή μεγάλωσε αρκετά και συνειδητοποίησα την αξία της, θεώρησα ότι αυτές οι φορεσιές έπρεπε να επιστρέψουν, κατά κάποιο τρόπο, στο λαό που τις γέννησε. Έτσι ξεκίνησε η διαδικασία μέσα από την οποία προέκυψε, μετά από χρόνια, ο μουσειακός χώρος που βλέπετε σήμερα».

Μιλήστε μας για τη Συλλογή «Ήρωες από μέταλλο» του διεθνώς καταξιωμένου Νίκου Φλώρου, που εκτίθεται τώρα στο Μουσείο, έως 31/10…

«Πρόκειται για μία σειρά επετειακών έργων που δημιουργήθηκαν από τον γλύπτη Νίκο Φλώρο για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση και εμπνέονται από προσωπικότητες και σύμβολα του 1821. Είναι κατασκευασμένα από ίνες ανακυκλωμένου αλουμινίου, με μία τεχνική που ο καλλιτέχνης έχει κατοχυρώσει διεθνώς. Γνωρίζαμε ήδη το έργο του, αφού στο παρελθόν έχει δημιουργήσει και εκθέσει σε σημαντικά μουσεία του κόσμου, γλυπτά κοστούμια αφιερωμένα σε μεγάλες προσωπικότητες, όπως η Μαρία Κάλλας, οι Ρομανόφ, η Γκρέις Κέλι κ.ά. Θελήσαμε, λοιπόν, να συνδυάσουμε το δικό μας αντικείμενο, που είναι η ελληνική ενδυμασία, με μία σειρά έργων που πραγματεύονται το θέμα μέσα από την ιδιαίτερη εικαστική ματιά του καλλιτέχνη». 

Ο σύζυγός σας, εκτός από επιτυχημένος επιχειρηματίας, υπήρξε βαθειά φιλότεχνος, ακόμη ζωγράφος, ενώ μεγάλη αγάπη είχε για τα Βιβλία και την Ιστορία. Επίσης, δεν έχανε ευκαιρία να στηρίζει κάθε ποιοτική προσπάθεια εκπαιδευτικής, επιμορφωτικής και οικονομικής αναβάθμισης της Mεσσηνίας, όπου και έζησε έως το θάνατό του, το 2000. Την ίδια οδό ακολουθείτε και εσείς. Το 1993 ιδρύσατε μαζί το σπουδαίο «Ίδρυμα Γεωργίου και Bικτωρίας Kαρέλια», του οποίου και είστε πρόεδρος. Πείτε μας γι’ αυτό.

«Το Ίδρυμα Γεωργίου & Βικτωρίας Καρέλια, παραμένοντας πιστό στο όραμα του συζύγου μου, Γεωργίου Καρέλια, επιτελεί ένα σημαντικό υποστηρικτικό έργο στους τομείς της Οικονομίας, της Έρευνας και της Εκπαίδευσης. Το 2014 πήρα την πρωτοβουλία για τη διεύρυνση των σκοπών του, προκειμένου να συμπεριλάβουν τους τομείς του Πολιτισμού, των Γραμμάτων και των τΤχνών, της ελληνικής λαϊκής παράδοσης και κληρονομιάς, αλλά και του κοινωνικού και φιλανθρωπικού έργου. Έτσι, σήμερα το Ίδρυμα έχει μία πολύπλευρη δράση, που εκτείνεται σε όλο σχεδόν το φάσμα του οικονομικού, πολιτιστικού και κοινωνικού βίου. Κάθε χρόνο, επιχορηγεί μελέτες και έρευνες, χορηγεί υποτροφίες, ενισχύει πολιτιστικούς φορείς και δράσεις, βοηθά ανθρώπους που έχουν ανάγκη, πάντοτε με αυστηρά αξιολογικά κριτήρια».

Βικτώρια Καρέλια: Η αρχόντισσα της Καλαμάτας | ROB 3411

Ζήσατε με έναν άνθρωπο μορφωμένο, έξυπνο, με βαθιές ευαισθησίες, τόλμη και όραμα, και τον ακολουθήσατε στο μονοπάτι που χάραξε. Τι κρατάτε ζωντανό απ’ όσα βιώσατε μαζί;

«Με το σύζυγό μου μοιράστηκα τη ζωή από τα παιδικά μου χρόνια, καθώς ήταν επιστήθιος φίλος του αδελφού μου από το δημοτικό σχολείο. Από την κοινή μας πορεία δεν ξεχνώ τίποτα. Αν θα έπρεπε, ωστόσο, να σταθώ σε κάτι, αυτό θα ήταν η αγάπη του για την ποιότητα σε όλα τα πράγματα με τα οποία καταπιανόταν –και ήταν πολλά αυτά γιατί ήταν άνθρωπος με ποικίλα ενδιαφέροντα–, αλλά και στο αστείρευτο χιούμορ με το οποίο αντιμετώπιζε τη ζωή με όλες της τις δυσκολίες. Η κάθε μέρα μαζί του ήταν και ένα μάθημα. Τον θυμάμαι να λέει: “Να ζεις τη ζωή και να μην τη διαβαίνεις”». 

Είστε μία δυναμική γυναίκα στο τιμόνι μίας εύρωστης επιχείρησης, κερδοφόρας ακόμη και στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, που μοίρασε μπόνους στους υπαλλήλους της 2,5 εκατ. ευρώ, που παράγει 45 εκατ. τσιγάρα την ημέρα, προσφέρει υποτροφίες, συμβάλλει στην Οικονομία και τον Πολιτισμό. Ασχολείστε με πολλά, τι θα συμβουλεύατε ένα νέο κορίτσι που ξεκινά στην εποχή που ζούμε; Είναι εφικτά τα όνειρα;

«Να αναζητήσουν εκείνο που τους ταιριάζει και να αφιερωθούν σε αυτό. Μόνο όταν αγαπάς κάτι μπορείς να αποδώσεις, αντλώντας πρώτος εσύ τα οφέλη, για να τα δώσεις στη συνέχεια στους γύρω σου. Θα τους έλεγα, επίσης, να φροντίζουν τις ρίζες τους, εάν θέλουν κάποτε να “πετάξουν”. Στο Λύκειο των Ελληνίδων δεν σταματάμε να τονίζουμε τις παραδοσιακές αξίες, όχι γιατί μένουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν, αλλά γιατί διαπιστώνουμε συνεχώς, ιδίοις όμμασι, την ψυχική ισορροπία και την ήρεμη δύναμη που χαρίζουν στους ανθρώπους, ακόμα και σε ταραγμένους καιρούς, όπως αυτοί. Ως προς τα όνειρα, τι να σας πω; Νομίζω ότι τα όνειρα είναι εφικτά κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Το να μην ονειρεύεσαι είναι το ανέφικτο».

Βιογραφικό

Η Βικτωρία Γ. Καρέλια γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο δικηγόρος πατέρας της πέθανε όταν ήταν μόλις 5 ετών. Το 1965 παντρεύτηκε τον Γεώργιο Καρέλια και ήρθε στην Καλαμάτα. Συμβουλή της γιαγιάς της: «Τα αδειανά βαρέλια κάνουν θόρυβο και βροντούν, όχι τα γεμάτα». Ειλικρινής, ιδεαλίστρια, με χιούμορ, συνέπεια, και πάθος για ό,τι θα μπορούσε να επιφέρει ποιότητα και πολιτιστική ταυτότητα στην κοινωνία, είναι πρόεδρος της «Kαπνοβιομηχανίας Kαρέλια» και του «Iδρύματος Γεωργίου & Βικτωρίας Καρέλια», επίτιμη πρόεδρος του «Συλλόγου Φίλων Mουσικής Καλαμάτας», πρόεδρος του «Λυκείου Eλληνίδων Καλαμάτας», δημιουργός της «Συλλογής Ελληνικών Ενδυμασιών Βικτωρία Γ. Καρέλια». Το Μουσείο ήδη φιλοξένησε την Έκθεση των Β. Κύρη και A. Georgiev «Ένδυμα ψυχής», ένα χρόνο πριν εκτεθεί στην Παλαιά Βουλή. Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα της απονείμει τον «Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Ευποιίας». Πάντα κρατά ένα πακέτο Καρέλια. Έμαθε να καπνίζει εξαιτίας του συζύγου της, λέει.

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»