«Το καλό και το κακό δεν το κατανοείς πάντα την εποχή που συμβαίνει, θέλει χρόνο. Εκ των υστέρων βγάζεις δίκαιη κρίση για τα πιο πολλά που σου έρχονται».

Μια ιστορία έρωτα, εξορίας και αυτογνωσίας από την ξεχωριστή πένα της Μάρως Βαμβουνάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός υπό τον τίτλο «Ένας αφηρημένος άντρας».

Χρεώνεται αμαρτίες ο μεγάλος έρωτας, ή είναι αθώος σαν ανεύθυνος; Κι εγώ πια είμαι ανεύθυνη, ακαταλόγιστη, ανίδεη κι αναγκεμένη όσο ένα μωρό την πρώτη ώρα του τοκετού.

Όχι, δε με ενδιαφέρει απόψε η αμαρτία! Ούτε υποψιάζομαι πως υπάρχει τέτοια κατάσταση. Άραγε, το να αμαρτάνεις προϋποθέτει συνείδηση; Ή και ασυνείδητα τη φορτώνεσαι και την πληρώνεις μετά; Μεγάλο θέμα αλλά απόψε μάταιο…

Ένα κορίτσι εξαφανίζεται και δε θα την βρει ποτέ ξανά κανείς, κι ας μένει κοντά στο σπίτι από όπου δραπέτευσε. Δραπέτευσε από τους παρανοϊκούς γονείς της, ερωτεύτηκε παράφορα έναν αφηρημένο άντρα, βρήκε τη φιλία που σώζει.

Μια ιστορία ζωής, θανάτου, και πάλι ζωής.