Ο Τζέιμς Μπράουν, ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς, ο Τσίκο Φρίμαν και πολλοί άλλοι διάσημοι θαυμάζουν το ταλέντο της. Εκείνη θαυμάζει τον Astor Piazzolla και τον John Wiliams. 

Ο λόγος για την εξαιρετική μουσικοσυνθέτη – στιχουργό και βιρτουόζο του ακορντεόν Ζωή Τηγανούρια, που μας ταξιδεύει σε μαγικούς μουσικούς δρόμους.

Φέτος συμμετείχε εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο «Weare 1 World», μία συλλογική προσπάθεια των διάσημων Καναδών τραγουδοποιών Jason McCoy και Jim Payetta, που δημιουργήθηκε στην πρώτη καραντίνα, με σκοπό καλλιτέχνες από όλη την υφήλιο να ενώσουν τις μουσικές τους δυνάμεις για την καταπολέμηση της πανδημίας, μέσω του Ερυθρού Σταυρού.

Η Ζωή γεννήθηκε στο νησί της Σαμοθράκης, στο χωριό Λάκκωμα. Έχει λάβει πολλές τιμητικές διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει τη δική της δισκογραφική εταιρία, τη Zoe Music LTD.

Πολυτάλαντη Ζωή, μετά την Ευρώπη και την Αμερική, η χάρη σας έφτασε μέχρι το Ιράν. Μιλήστε μας για τη συνεργασία σας με τον διάσημο Πέρση ερμηνευτή Roozbeh Nematollahi. Πώς συνέβη;

«Τον γνώρισα πριν από τρία χρόνια, όταν, μέσω κοινών γνωστών, άκουσα τη φωνή του και εκείνος άκουσε τραγούδια μου. Έπειτα με προσκάλεσε στην Τεχεράνη, πήγα , ανταλλάξαμε καλλιτεχνικές ιδέες και αποφασίσαμε να συνεργαστούμε. Από τα τραγούδια μου του άρεσε πολύ ο “Ζωντανός Ουρανός” στο οποίο υπογράφω και τους στίχους, με πρώτη ερμηνεύτρια την Καίτη Γαρμπή. Ο Roozbeh ήθελε να το ερμηνεύσει στα ελληνικά, διότι αγαπάει πολύ την Ελλάδα. Αργότερα ήρθε στην Αθήνα και κάναμε την ηχογράφηση . Φέτος κυκλοφόρησε το κομμάτι, μαζί με ένα βίντεο που δείχνει ομορφιές της Ελλάδας και backstage τη συνεργασία μας, το οποίο έχει προβληθεί σε πολλά ΜΜΕ του Ιράν. Είναι μία όμορφη συνεργασία, που έχει και συνέχεια». 

Για ταινία του Χόλιγουντ πώς έγινε και γράψατε μουσική;

«Η music supervisor της ταινίας άκουσε τυχαία στο YouTube το ορχηστρικό μου κομμάτι “Last Tango by Zoe”, της άρεσε, το παρουσίασε στον Gabriel Bologna, σκηνοθέτη της ταινίας “Tango Shalom”, και μου έστειλαν με μέιλ πρόταση να γράψω ένα tango κομμάτι για μία σημαντική στιγμή του φιλμ. Μόλις τους το παρουσίασα, μου ζήτησαν και άλλο, και μετά από λίγο  ήρθε η πρόταση να κάνω το score όλης της ταινίας. Έτσι, συνέθεσα όλη τη μουσική. Δουλέψαμε μαζί με τον σύζυγό μου, Στέλιο Γενεράλη, ο οποίος έχει γράψει, επίσης, κάποια κομμάτια για τη ταινία, και την music supervisor με τον σκηνοθέτη, που είχαν έρθει στην Ελλάδα για να γνωριστούμε και να εργαστούμε πάνω στη ταινία. H ταινία προβάλλεται σε φεστιβάλ  κινηματογράφου αποσπώντας πολύ καλές κριτικές». 

Είστε δημιουργός πολλών επιτυχημένων μουσικών συνθέσεων. Επιλέξατε, όμως, να παίζετε ένα δύσκολο και βαρύ για γυναίκα όργανο, το ακορντεόν. Δεν είναι κουραστικό μετά από τόσες ώρες πάνω στη σκηνή;

«Καθόλου, η αδρεναλίνη ανεβαίνει στα ύψη. Είναι τόση η θετική ενέργεια, που επισκιάζει την όποια κούραση. Την επόμενη μέρα μού βγαίνει η κούραση, αλλά χαλάλι».

Τι σημαίνει για εσάς η Μουσική; Και πώς αισθάνεστε πάνω στη σκηνή;

«Η Μουσική είναι αναπνοή, ζωή, χαρά, αισιοδοξία, έμπνευση. Με έχει βγάλει κατά καιρούς από πολλές σκοτεινές πτυχές μου και με έχει οδηγήσει σε παραδεισένια μονοπάτια. Η σκηνή είναι λατρεία, ειδικά κάποιες στιγμές που εγώ και οι μουσικοί γινόμαστε ένα με το κοινό. Υπάρχει “μαγεία”, την οποία δεν μπορείς να περιγράψεις, μόνο να απολαμβάνεις». 

Ένας δημιουργός για να πετύχει το τραγούδι του πρέπει να επιλέξει μια νέα φωνή ή έναν καταξιωμένο καλλιτέχνη;

«Παίζει ρόλο πόσο ο ερμηνευτής (γνωστός ή άγνωστος) θα αγαπήσει το τραγούδι, θα το στηρίξει στις ζωντανές εμφανίσεις του και στο promotion του».

Πολλά κομμάτια σας συμπεριλαμβάνονται και σε συλλογές στο εξωτερικό, όπως στο “Buddha Bar”. Στην Ελλάδα οι ορχηστρικές συνθέσεις έχουν απήχηση;

«Δυστυχώς, τα ορχηστρικά δεν έχουν ανταπόκριση στη χώρα μας. Δεν υπάρχει η απαραίτητη παιδεία στο κοινό, λόγο ελλειπούς προβολής τους από τα ΜΜΕ».

Ως μαμά, η Ζωή πώς είναι; Και ως χαρακτήρας τι ελαττώματα και τι προτερήματα έχει;

«Η μαμά Ζωή είναι ένα κανονικό “θύμα” της κόρης της. Ελαττώματα μπόλικα. Είμαι “φωνακλού” με τους δικούς μου, και καμιά φορά και με τους συνεργάτες μου, και αμέσως μετανιώνω. Όσο για προτερήματα, πάντα κοιτώ μπροστά, όσα προβλήματα και εμπόδια και αν συναντήσω, όσα λάθη και αν γίνουν. Δεν είμαι εκδικητική και απεχθάνομαι το κουτσομπολιό. Επίσης, συγχωρώ εύκολα. Αυτό δεν ξέρω αν κατατάσσεται στα ελαττώματα ή στα προτερήματα»… 

Κλειστά τα θέατρα, τα εστιατόρια, οι μουσικές σκηνές, πολλοί καλλιτέχνες, ιδίως νέοι, σε τραγική θέση. Πιστεύετε πως αν λειτουργούσαν θα είχαμε μεγαλύτερη διασπορά του ιού;

«Πιστεύω ότι έγιναν πολλά λάθη, σε σχέση με την καραντίνα και την “τυπικότητα” των μέτρων προστασίας. Είναι καθαρά προσωπική ευθύνη του καθένα να προσέχει τον εαυτό του και τους γύρω του. Τα αυστηρά μέτρα και πρόστιμα είναι κάποιες φορές άδικα. Σε γνωστές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές μουσικές εκπομπές είδαμε το οξύμωρο: καταστάσεις λαϊκού μαγαζιού, με αγκαλιές, φιλιά, χορούς, τσιφτετέλια και κρούσμα δε φάνηκε, ούτε πρόστιμο μπήκε. Ενώ στις συναυλίες και στα θέατρα όπου είχαν παρθεί όλες οι προφυλάξεις και όλα τα μέτρα, ακυρώνονταν παραστάσεις τελευταία στιγμή. Κάπως έτσι έχασα και εγώ πολλές συναυλίες. Έμειναν άνεργοι τόσοι καλλιτέχνες, παραγωγοί, ηχολήπτες».

Ετοιμάζετε κάτι τώρα;

«Ναι, ένα ολοκαίνουριο τραγούδι για την Επανάσταση του 1821, που ερμηνεύει γνωστός και πολύ αγαπημένος, τραγουδιστής. Δεν αποκαλύπτω ακόμη το όνομά του, διότι κυκλοφορεί 22 Φεβρουαρίου. Τους στίχους έχει γράψει ο Τάσος Θεοδωρακόπουλος, ο οποίος έχει φιλοτεχνήσει και το εξώφυλλο του ψηφιακού CD. Είναι στα σκαριά και άλλες παραγωγές από την εταιρία μου και σπουδαίες συνεργασίες». 

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»