Τουρισμός

Τι ορίζει η Νομοθεσία για τις παραλίες της χώρας

Σύσταση ειδικού Νομικού Γραφείου με 24ωρη εξυπηρέτηση, ώστε οι πολίτες όταν έρχονται αντιμέτωποι με παραβατικές συμπεριφορές, να ενημερώνουν

Τι ορίζει η Νομοθεσία για τις παραλίες της χώρας, παραλία, παραλίες
Αρθρογράφος: Vradini.gr
Από Vradini.gr

Με την καλοκαιρινή περίοδο να βαίνει προς το τέλος της δίνεται σε όλους μία μεγάλη «πολυτέλεια».

Να αναστοχασθούμε το ζήτημα των ελεύθερων παραλιών και του τρόπου διασφάλισης της απρόσκοπτης πρόσβασης των πολιτών σε αυτές.

Πρόκειται για αναφαίρετο συνταγματικό δικαίωμα, και κάθε εμπόδιο στην ελεύθερη χρήση οποιασδήποτε παραλίας ανά την επικράτεια, είναι απλά… παράνομη.

Η Κίνηση των Πολιτών για Ελεύθερες Παραλίες, που έκλεψε πανηγυρικά τα φώτα της δημοσιότητας φέτος το καλοκαίρι, αποκάλυψε μία σειρά καθόλου αυτονόητων νομικών λεπτομερειών, που αγνοούμε εδώ και χρόνια, και έτσι ανεχόμαστε συμπεριφορές και καταστάσεις που δεν θα μπορούσαν να συμβούν παρά μόνο στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Βραδυνής της Κυριακής», εντός του φθινοπώρου θα προχωρήσει από την Κίνηση η σύσταση ειδικού Νομικού Γραφείου με 24ωρη εξυπηρέτηση, ώστε οι πολίτες όταν έρχονται αντιμέτωποι με παραβατικές συμπεριφορές και τραμπουκισμούς να ενημερώνουν, για να γίνεται σχετική κινητοποίηση.

Ο νόμος 2971/2001 και τα περί χρήσης αιγιαλού αναφέρονται αναλυτικά στο άρθρο 4:

«Απαγορεύεται η κατασκευή κτισμάτων και εν γένει η τοποθέτηση κατασκευασμάτων στον αιγιαλό, την παραλία, την όχθη, την παρόχθια ζώνη, το υδάτινο στοιχείο, τον πυθμένα και το υπέδαφος του βυθού της θάλασσας, λιμνοθάλασσας, λίμνης και της κοίτης πλεύσιμου ποταμού.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται μόνο η εκτέλεση έργων για την επιδίωξη των σκοπών τους οποίους προβλέπει ο παρών νόμος, καθώς και για τη διευκόλυνση πρόσβασης στους χώρους αυτούς ατόμων με ειδικές ανάγκες (ΑμεΑ).

Αν μεταξύ αιγιαλού και δημόσιας οδού, κατά την έννοια των άρθρων 2, 3 και 4 του ν. 3155/1955 (Α΄ 63) και του άρθρου 1 του π.δ. 347/1993 (Α΄146), παρεμβάλλεται ιδιωτικό ακίνητο, πρέπει να υπάρχει ελεύθερη δίοδος για την ακώλυτη και ασφαλή πρόσβαση στον αιγιαλό από τη δημόσια οδό, σύμφωνα με την πολεοδομική νομοθεσία».

Δηλαδή, είτε είσαι μεγαλοεπιχειρηματίας, είτε μεγαλοπολιτικός, είτε ξενοδόχος οφείλεις να έχει δίοδο για την πρόσβαση των πολιτών και στο τελευταίο εκατοστό αιγιαλού που έχει αυτή η χώρα! Βάσει του ίδιου νόμου, οι διάφοροι επιχειρηματίες (ομπρελάδες, ξενοδόχοι κ.λπ.), μπορούν να κάνουν χρήση μέχρι το 60% του παραχωρούμενου χώρου, αλλά με τρόπο τέτοιο που δεν θα κλείνει την πρόσβαση σε κάθε ελεύθερο πολίτη από προς και προς την παραλία.

Συγκεκριμένα: «Η ανάπτυξη των ομπρελών, ξαπλωστρών και των θαλάσσιων μέσων αναψυχής, σύμφωνα με τις παραγράφους 4 και 5 του άρθρου 13 του ν. 2971/2001, όπως ισχύει, μπορεί να καλύπτει μέχρι το εξήντα τοις εκατό (60%) του παραχωρούμενου χώρου, με τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η ελεύθερη πρόσβαση του κοινού κάθετα και παράλληλα προς τη θάλασσα και η ύπαρξη ελεύθερης ζώνης από την ακτογραμμή πλάτους τουλάχιστον πέντε μέτρων».

Και επίσης:

«Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να παραμένει ελεύθερη έκταση αιγιαλού σε ποσοστό τουλάχιστον πενήντα τοις εκατό του συνολικού εμβαδού του, ανάλογα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του αιγιαλού, μη υπολογιζόμενου του χώρου που είναι δυσπρόσιτος και μη αξιοποιήσιμος, και με τους περιορισμούς, ως προς το ποσοστό κάλυψης του αιγιαλού, που ορίζονται στην απόφαση παραχώρησης».

Δείτε επίσης