Γιώργος Δούκας στη «ΒτΚ»: Η φωνή μου είναι η πένα μου
«Πάντα πίστευα και πιστεύω ακόμη πως ο άνθρωπος δεν αλλάζει ποτέ! Βελτιώνεται προς το καλύτερο ή πολλές φορές οδεύει προς το χειρότερο»
Συνέντευξη στην εφημερίδα «Η Βραδυνή της Κυριακής» παραχώρησε ο συγγραφέας Γιώργος Δούκας.
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης:
Σας καλωσορίζω, κύριε Δούκα, και θα ήθελα να μας μιλήσετε για το καινούργιο σας βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαζήση «Ιχώρ το αίμα των θεών». Και επειδή ξεκινήσατε ως τραγουδιστής, πώς επηρέασε η μουσική σας επιτυχημένη επαγγελματική πορεία τη συγγραφική σας φωνή;
«Η μουσική ήταν πάντα μέσα μου και πάντα θα υπάρχει. Η φωνή μου, πλέον, είναι η πένα μου, βουτηγμένη σε κόσμους γεμάτους με μυστικά που πρέπει να ειπωθούν. Ξεκίνησε από μικρό παιδί, και όποτε άκουγα μια μελωδία να ηχεί στα αφτιά μου, είχα την ανάγκη να αποτυπώσω στο χαρτί τις εικόνες που μου γεννούσε! Και εκεί συνέβαινε το απρόσμενο για εμένα! Η έμπνευση που είχα, σε συνδυασμό με το δώρο που μου έδωσε ο Θεός να δημιουργώ αυτούς τους νέους κόσμους, γίνονταν ένα και άρχιζε η μαγεία! Έτσι άρχισα να γράφω τους πρώτους μου στίχους! Μετά άρχισα να δημιουργώ μια σειρά από χαρακτήρες που μου φώναζαν –και ακόμη το κάνουν– για να τους δώσω ζωή, γραμμένη από το χέρι μου! Τα χρόνια μετά, που τραγουδούσα επαγγελματικά, άρχισα να μειώνω τις ώρες γραψίματος, μέχρι που οι ήρωες μέσα στο μυαλό μου, άρχισαν να επαναστατούν! Μου ζητούσαν απελπισμένα να πω την ιστορία τους… Και έτσι, έχοντας τη μουσική ως συνοδοιπόρο, άρχισα να γράφω τα πρώτα μου βιβλία. Και οι Εκδόσεις Παπαζήση ήταν ο οίκος που πίστεψε πρώτος στο συγγραφικό μου ταλέντο, εκδίδοντας το πρώτο μου βιβλίο ”Με το παράξενο όνομα Κοραμά”».
Σε τι αναφέρεται η ιστορία του Ιχώρ;
«Εν ολίγοις… Όταν μια ιερή δύναμη χύνεται στη Γη, η ισορροπία διαταράσσεται. Η οργή γεννά εκδίκηση και ένα ολόκληρο βασίλειο βρίσκεται στο στόχαστρο. Ένας ισχυρός ηγεμόνας αρνείται να ακούσει την προειδοποίηση μιας γυναίκας με προφητικό χάρισμα. Εκείνη βλέπει την καταστροφή να έρχεται από τη θάλασσα, όμως φιμώνεται και φυλακίζεται».
Η υπόθεση πραγματεύεται τη σύγκρουση της εξουσίας με τη μοίρα. Πιστεύετε ότι ο άνθρωπος μπορεί, τελικά, να νικήσει το πεπρωμένο του;
«Πάντα πίστευα και πιστεύω ακόμη πως ο άνθρωπος δεν αλλάζει ποτέ! Βελτιώνεται προς το καλύτερο ή πολλές φορές οδηγείται προς το χειρότερο. Το βιβλίο μου φέρει τον τίτλο “Ιχώρ το αίμα των θεών”, και αυτό από μόνο του τονίζει την αρχή των πάντων και τη σύγκρουση! Γιατί ο Ιχώρ είναι η ζωογόνος ουσία που έδωσε αρχή αλλά και ζωή στο Σύμπαν, με αποτέλεσμα η μοίρα να έρθει σε σύγκρουση με την εξουσία! Όπως συμβαίνει από καταβολής χρόνου! Και δυστυχώς, ούτε αυτό πιστεύω ότι θα αλλάξει! Θα οδηγηθεί και αυτό όπως όλα, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο!».
Πόσο «φανταστικός» και πόσο «ιστορικός» είναι ο κόσμος που δημιουργήσατε;
«Ιστορικός είναι ο κόσμος που έχει να κάνει με την ελληνική μυθολογία και με όσα γνωρίζουμε για αυτή την περίοδο. Φανταστική είναι η Αέναη Ιέρειά μου που προμηνύει μεν τον όλεθρο, αλλά από μια διαφορετική οπτική! Η παρουσία της μπορεί να είναι ένα αποκύημα της φαντασίας μου, φτιαγμένη από άφθαρτα υλικά, ώστε να ζει αέναα στον ατέρμονο Χρόνο, όμως η προφητεία της έχει να κάνει μόνο με την ιστορική εκδοχή της ακμής και αφανισμού του Μινωικού πολιτισμού, αλλά και το τέλος των Ολύμπιων θεών».
Ποιος από τους ήρωές σας, σας δυσκόλεψε περισσότερο στη συγγραφή του και γιατί;
«Θεωρητικά θα πω η Αέναη Ιέρεια μου! Η υπερφυσική οντότητα που δημιουργήθηκε από τις πρώτες κοσμογόνους οντότητες για να εξυπηρετήσει την πλοκή του έργου, ξέροντας βέβαια το τέλος! Αντί όμως να γράψω για το τέλος, εγώ πήγα στην αρχή της δημιουργίας, όχι μόνο της Αέναης Ιέρειας, αλλά του Σύμπαντος όλου και από πού προήλθαν όλα! Γι’ αυτό απάντησα πως θεωρητικά με δυσκόλεψε περισσότερο η Αέναη Ιέρεια. Στ’ αλήθεια, όμως, με δυσκόλεψε ο χαρακτήρας του νεκρού Ραδάμανθυ και αδελφού του βασιλιά Μίνωα, που γύρισε άυλος, με μοναδική ελπίδα να πείσει τον αδερφό του να τον ακολουθήσει κάτω στον Άδη, για να γλιτώσει η Κρήτη και οι υπήκοοί του από το άγος!».
Ο ηγεμόνας της ιστορίας είναι τραγικός ή αλαζόνας;
«Τραγικός ήταν μόνο όσον αφορά τη μοίρα του, που ήταν προκαθορισμένη πριν γεννηθεί καν! Ακόμη και όταν προσπάθησαν κακόβουλες και σκοτεινές δυνάμεις να εμποδίσουν τις Μοίρες όταν έπλεκαν το νήμα της ζωής του, η τραγική κατάληξη του βασιλιά Μίνωα εκπληρώθηκε όπως ήταν και το γραμμένο του! Αλαζόνας ήταν μόνον στον τρόπο με τον οποίο επέβαλε τα δικά του θέλω, ως εντολές του πατέρα του Δια, ενώ στην ουσία ήταν κάτω από την επήρεια ενός φθονερού Ολύμπιου θεού που ζήλευε την αγάπη που είχε ο Δίας για τον ημίθεο υιό του Μίνωα».
Ποιο είναι το βασικό ερώτημα που θέλετε να μείνει στον αναγνώστη;
«Το βιβλίο κρύβει πολλά μηνύματα μέσα του! Στις πρώτες σελίδες έγραψα μια αφιέρωση που λέει: “Αφιερωμένο σε όσους στοχεύουν ψηλά! Πιο πέρα και από το γαλάζιο του ουρανού”. Γράφοντας αυτό το βιβλίο έπρεπε πρωτίστως να κατανοήσω τι σημαίνει ανθρώπινη ψυχή και από τι είναι φτιαγμένη… Με το δικό μου τρόπο το έφερα εις πέρας… Δίνοντας και μια διαφορετική εξήγηση για το πώς φτιάχτηκαν οι πρώτοι άνθρωποι στο Σύμπαν, αλλά και το σπουδαιότερο. Πού γεννήθηκαν! Και το ερώτημα που αφήνω να πλανάται σαν διαβάσει κάποιος τη μυθιστορία αυτή, είναι το εξής: Πιστεύεις χωρίς απτή απόδειξη και δενερευνάς; Ή αφήνεις την έρευνα να επηρεάσει την πίστη σου;»
Αναδημοσίευση από τη Βραδυνή της Κυριακής
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
